Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Αναζητούνται Ευθύνες για την Επικίνδυνη Παράλειψη Βιοασφάλειας στον Άξονα Νυμφαίας – Μάκαζας
Η απολυμαντική τάφρος στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα βρέθηκε άδεια – η ευλογιά των αιγοπροβάτων θερίζει τη Θράκη, ενώ η Περιφέρεια και οι υπηρεσίες σιωπούν
Κατόπιν επιτόπιας διαπίστωσης, αποκαλύφθηκε μια σοβαρή παράλειψη εφαρμογής ζωτικών μέτρων βιοασφάλειας στον κάθετο οδικό άξονα Νυμφαίας – Μάκαζας, μόλις δύο χιλιόμετρα από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.
Η απολυμαντική τάφρος, που αποτελεί μόνιμο μέτρο προστασίας της χώρας από την είσοδο επικίνδυνων ζωονόσων –όπως η Αφρικανική Πανώλη των Χοίρων (ΑΠΧ) το 2020 και, σήμερα, η ευλογιά των αιγοπροβάτων– βρέθηκε εντελώς άδεια από απολυμαντικό υγρό.
Η εικόνα του άδειου έργου, σε ένα από τα πλέον κρίσιμα σημεία ελέγχου οχημάτων που εισέρχονται από τα Βαλκάνια, αποκαλύπτει αμέλεια και πλήρη παραμέληση των υποχρεώσεων για συνεχή λειτουργία και συντήρηση των συνοριακών μέτρων.
Ποιος έχει την ευθύνη;
Η λειτουργία και η συντήρηση της απολυμαντικής τάφρου ανήκει στην αρμοδιότητα των Κτηνιατρικών Υπηρεσιών της Περιφερειακής Ενότητας Ροδόπης, υπό την εποπτεία της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (ΠΑΜΘ).
Το έργο κατασκευάστηκε το 2020, μετά το ξέσπασμα της Αφρικανικής Πανώλης των Χοίρων στη Βουλγαρία, προκειμένου να λειτουργήσει ως γραμμή άμυνας για τη χώρα και να αποτρέψει την είσοδο ζωονόσων.
Η ευθύνη για τη συντήρησή του ανήκει έκτοτε αποκλειστικά στις κτηνιατρικές υπηρεσίες.
Ωστόσο, όπως αποδεικνύεται, η επιτήρηση και η τροφοδοσία της τάφρου με απολυμαντικό διάλυμα δεν πραγματοποιείται συστηματικά, παρά τις διαβεβαιώσεις των υπηρεσιών για συνεχή λειτουργία.
Η ευλογιά θερίζει τη Θράκη – η μισή καταστροφή της χώρας στην ΠΑΜΘ
Η ευλογιά των αιγοπροβάτων έχει επηρεάσει δραματικά την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, με πάνω από το 50% των συνολικών θανατώσεων ζώων σε εθνικό επίπεδο να καταγράφεται στην περιοχή.
Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2025, έχουν καταγραφεί 407 εστίες και έχουν θανατωθεί περίπου 117.000 ζώα σε όλη την Περιφέρεια.
Συνοπτικά δεδομένα ανά Περιφερειακή Ενότητα (Σεπτέμβριος 2025):
-
Π.Ε. Έβρου: 106 εστίες – 30.500 θανατώσεις ζώων (συμπεριλαμβανομένης της Σαμοθράκης)
-
Π.Ε. Ξάνθης: 160 εστίες – 47.000 θανατώσεις ζώων
-
Π.Ε. Ροδόπης: 100 εστίες – 27.000 θανατώσεις ζώων
-
Π.Ε. Καβάλας: 44 εστίες – 12.500 θανατώσεις ζώων
Η κατάσταση χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα σοβαρή, καθώς η περιοχή πλήττεται περισσότερο από κάθε άλλη στη χώρα.
Οι κτηνιατρικές υπηρεσίες επισημαίνουν ότι η μη τήρηση των μέτρων βιοασφάλειας από τους ίδιους τους κτηνοτρόφους συνέβαλε στην εξάπλωση της νόσου, χωρίς ωστόσο να αίρεται η θεσμική ευθύνη των αρχών που όφειλαν να επιβλέπουν την εφαρμογή των πρωτοκόλλων.
Παράλληλα, υπάρχει συζήτηση για πιθανό εμβολιασμό των ζώων, αν και ειδικοί προειδοποιούν ότι μια τέτοια επιλογή θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά την ποιότητα των γαλακτοκομικών και κρεατοπαραγωγικών προϊόντων της περιοχής, με ευρύτερες οικονομικές επιπτώσεις.
Οι πολιτικές ευθύνες
Η ευθύνη δεν είναι μόνο υπηρεσιακή, αλλά βαθιά πολιτική.
Η διοίκηση της Περιφέρειας ΑΜΘ, υπό τον Χρ. Τοψίδη, καθώς και οι περιφερειακοί σύμβουλοι της μειονότητας – Ριτβάν Μολλά Ισά, Ριτβάν Χατζή Μεχμέτ, Οσμάν Πεχλιβάν και Καάν Μουμίν – φέρουν θεσμική ευθύνη για τη διαχείριση του πρωτογενούς τομέα και την εποπτεία των μέτρων βιοασφάλειας.
Ιδιαίτερα ο Ριτβάν Χατζή Μεχμέτ, Αντιπεριφερειάρχης Πρωτογενούς Τομέα και Κτηνοτροφίας, βρίσκεται στο μικροσκόπιο των κτηνοτρόφων και των υπηρεσιακών παρατηρητών, καθώς η δράση του χαρακτηρίζεται από καθυστερήσεις και αντιφάσεις.
Την ώρα που η ευλογιά εξαπλωνόταν ανεξέλεγκτα, ο ίδιος συμμετείχε σε εκδηλώσεις παραθρησκευτικών και φιλοπροξενικών κύκλων της μειονότητας, απουσιάζοντας από την πρώτη γραμμή της κρίσης.
Η σημερινή του “ενεργή παρουσία” στις υπηρεσίες της Περιφέρειας εγείρει ερωτήματα για την αρχική αδράνειά του και το πολιτικό κόστος που επιχειρεί να περιορίσει.
Αντί Επιλόγου – Η σιωπή ως συγκάλυψη
Την ώρα που η ευλογιά καταστρέφει το ζωικό κεφάλαιο της Θράκης, παραμένει η σιωπή για τις μαζικές εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν μέσα στην περίοδο επιζωοτικής κρίσης, όπως στο Κέχρο(4–5 Αυγούστου) και στο Αλάν Τεπέ (30 Αυγούστου – 1 Σεπτεμβρίου).
Παρά την ισχύ των μέτρων, οι τοπικές αρχές δεν παρενέβησαν, ούτε επιβλήθηκαν κυρώσεις.
Η κεντρική διοίκηση επίσης φέρει σοβαρή ευθύνη, καθώς δεν επέβαλε την εφαρμογή των πρωτοκόλλων βιοασφάλειας στα σύνορα και στους οδικούς άξονες.
Η καταστροφή του ζωικού κεφαλαίου στη Θράκη δεν είναι απλώς οικονομικό γεγονός — είναι απειλή για τη βιωσιμότητα των τοπικών κοινωνιών.
Η απολυμαντική τάφρος της Νυμφαίας αποτελεί σήμερα σύμβολο αυτής της αποτυχίας: ένα έργο που δημιουργήθηκε για να προστατεύσει τη χώρα, αλλά παραμελήθηκε μέχρι να καταστεί άχρηστο.
Η Θράκη δεν αντέχει άλλες παραλείψεις και “σιωπές”.
Η βιοασφάλεια δεν είναι προαιρετική, αλλά συνταγματική υποχρέωση του κράτους.
Και η ευθύνη για την απουσία της δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί πίσω από γραφειοκρατίες και προσχήματα.
Ποιά η ευθύνη Εγκαθέτων και Παρακρατικών για την καταστροφή των κτηνοτρόφων στην Θράκη;
