Η διγλωσσία Ανδρουλάκη: Από την Καππαδοκία στην ανοχή του Προξενείου στη Θράκη

Η διγλωσσία Ανδρουλάκη: Εθνική συγκίνηση στην Καππαδοκία, κομματική ανοχή στη Θράκη

Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης

Στιγμές βαθιάς συγκίνησης έζησε προ ημερών η ορθόδοξη και ελληνική συνείδηση στην καρδιά της Καππαδοκίας, όπου ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, συνοδευόμενος από τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας κ.κ. Ιωάννη, τέλεσε την πασχαλινή Θεία Λειτουργία στον ανακαινισμένο αλλά γυμνό από εικόνες Ιερό Ναό των Αγίων Θεοδώρων στη Μαλακοπή. Εκεί, μετά από χρόνια τουρκικής αρνησικής στάσης και έναν αιώνα σιωπής, αντήχησε ξανά το «Χριστός Ανέστη».

Καππαδοκία: Προσκύνημα Οικουμενικού Πατριάρχη και Αρχιεπισκόπου Αλβανίας

Στο προσκύνημα αυτό έσπευσε να δώσει το «παρών» και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος σε ρόλο εθνικού θεματοφύλακα προέβη σε βαρύγδουπες δηλώσεις μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης: «Οι ρίζες των Χριστιανών είναι ακόμα εδώ… Έχουμε ευθύνη να διατηρήσουμε τις μνήμες ζωντανές, γιατί οι λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους, χάνουν την ταυτότητά τους».

Μάλιστα, η παρουσία του Έλληνα αρχηγού κόμματος προκάλεσε ακόμη και την οργισμένη αντίδραση του γνωστού Τούρκου αντιναυάρχου Τζιχάντ Γιαϊτσί –εκ των εμπνευστών της αναθεωρητικής «Γαλάζιας Πατρίδας»– ο οποίος εγκάλεσε τις τουρκικές αρχές επειδή επέτρεψαν τη λειτουργία, κάνοντας λόγο για «ελληνικές επιδιώξεις».

Ωστόσο, πίσω από το συγκινησιακό σκηνικό της Καππαδοκίας και τις πατριωτικές κορώνες του κ. Ανδρουλάκη, κρύβεται μια βαθιά και προκλητική πολιτική αντίφαση. Μια πολιτική διγλωσσία που αμνηστεύει και ανέχεται εντός της ελληνικής επικράτειας –και δη στην ευαίσθητη περιοχή της Θράκης– όλα όσα θεωρητικά καταδικάζει εκτός συνόρων.

Ενώ ο κ. Ανδρουλάκης εμφανίζεται στη Μαλακοπή ως προστάτης της ιστορικής μνήμης απέναντι στον ξεριζωμό του ελληνισμού, την ίδια ώρα στη Ροδόπη επιδεικνύει μια εκκωφαντική και χρονίζουσα ανοχή απέναντι σε «φιλοπροξενικά» στελέχη του κόμματός του.

Ποιοί ανέχονται την Σιμπέλ Μουσταφάογλου και τον Ερδέμ Χουσεΐν;

Πρόκειται για πρόσωπα, όπως η γνωστή πολιτευτής και εκλεγμένη σύνεδρος του ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Κομοτηνής, Σιμπέλ Μουσταφάογλου, η οποία δίνει τακτικά το «παρών» σε εκδηλώσεις που ελέγχονται πλήρως από εξωθεσμικά κέντρα και συμπλέει ανοιχτά με τους Ψευδομουφτήδες, αμφισβητώντας την επίσημη ελληνική έννομη τάξη ή ο εκπαιδευτικός Νταγλή Γιασάρ, ο οποίος εσχάτως έχει επαναδραστηριοποιηθεί στον Έβρο.

Νταγλή Γιασάρ: Το αποτέλεσμα στο ΠΑΣΟΚ και ο ρόλος του στον Έβρο

Τα δύο μέτρα και δύο σταθμά της Χαριλάου Τρικούπη βγάζουν μάτι: ο κ. Ανδρουλάκης επέδειξε ακαριαία αντανακλαστικά αποπέμποντας μέσα σε μία ημέρα τον διευθυντή του πολιτικού του γραφείου, Γιώργο Παπαβασιλείου, για παλαιότερες αναρτήσεις με θετικά σχόλια προς τη ΝΔ. Αντίθετα, στην περίπτωση της Θράκης, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ επιλέγει τη στρατηγική της στρουθοκαμήλου, θυσιάζοντας τις εθνικές γραμμές στον βωμό των μικροπολιτικών ισορροπιών και της ψηφοθηρίας.

Το αμείλικτο ερώτημα πλανάται πλέον επιτακτικά: Πώς συμβιβάζεται το όψιμο πατριωτικό ενδιαφέρον στην Καππαδοκία με την πλήρη ασυλία σε στελέχη που ομνύουν στο καταστατικό ενός ελληνικού κοινοβουλευτικού κόμματος, αλλά ταυτόχρονα ευθυγραμμίζονται με τους παρακρατικούς μηχανισμούς της Άγκυρας στη Θράκη και υμνούν τον σφαγέα του ελληνισμού, Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ;

Η πολιτική ευαισθησία του κ. Ανδρουλάκη δεν μπορεί να εξαντλείται στις εσωκομματικές ισορροπίες. Η Θράκη απαιτεί καθαρές θέσεις και όχι διπλή γλώσσα που υπονομεύει την εθνική συνοχή.

• Πηγή: RodopiPress Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα RodopiPress

Σχόλιο Συντάκτη

Η πολιτική συμπεριφορά του Νίκου Ανδρουλάκη αναδεικνύει ένα διαχρονικό σύνδρομο της ελληνικής πολιτικής σκηνής: την εξαγωγή «εύκολου» πατριωτισμού για εσωτερική κατανάλωση, την ίδια στιγμή που στην πρώτη γραμμή των εθνικών συμφερόντων, στη Θράκη, γίνεται ανεκτή η διολίσθηση στελεχών στην τροχιά της Άγκυρας. Η παρουσία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στην Καππαδοκία θα είχε αξία, αν συνοδευόταν από τη γενναιότητα να καθαρίσει το κόμμα του από εκείνους που χρησιμοποιούν την ελληνική έννομη τάξη ως μανδύα για να εξυπηρετούν τις επιδιώξεις των παρακρατικών μηχανισμών της γειτονικής χώρας. Η σιωπή απέναντι στους υμνητές του Κεμάλ εντός Ελλάδας ακυρώνει κάθε δακρύβρεχτη δήλωση εκτός αυτής.