Ο ρόλος των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων στον 21ο αιώνα: Διαμαντούρος, Μίλερ και Ζομπανάκης μιλάνε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ
Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυση της Γενναδείου Βιβλιοθήκης (1926-2026), πραγματοποιήθηκε στο Cotsen Hall μια εξαιρετικά επίκαιρη συζήτηση στρογγυλής τραπέζης με τίτλο «Η Ακαδημία και η Κοινωνία: Μια Συζήτηση για τη Γνώση, την Εκπαίδευση και το Μέλλον».
Κορυφαίες προσωπικότητες του πνευματικού κόσμου ανέλυσαν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ακαδημαϊκοί θεσμοί (όπως η Ακαδημία Αθηνών, η Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών και η Αμερικανική Ακαδημία της Ρώμης) στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, της ψηφιοποίησης και της απο-παγκοσμιοποίησης.
Ν. Διαμαντούρος: «Η τεχνολογία δεν υποκαθιστά την κριτική σκέψη»
Ο πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών (η οποία επίσης συμπληρώνει έναν αιώνα ζωής το 2026), κ. Νικηφόρος Διαμαντούρος, υπογράμμισε ότι η ψηφιακή εποχή αλλάζει ριζικά τον τρόπο που μαθαίνουμε και επικοινωνούμε, όμως οι θεμελιώδεις αξίες της παιδείας παραμένουν αναντικατάστατες.
«Το ουσιαστικότερο ερώτημα της εποχής μας δεν είναι αν η Τεχνητή Νοημοσύνη θα γίνει αρκετά ισχυρή, αλλά αν εμείς θα καταφέρουμε να ορίσουμε με σαφήνεια τις αξίες που θέλουμε να υπηρετεί. Η τεχνολογία οφείλει να λειτουργεί ως μέσο διατήρησης και ανάδειξης της πολιτιστικής πολυφωνίας και όχι ως μηχανισμός ισοπέδωσης», δήλωσε χαρακτηριστικά, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τον πολιτιστικό εκφυλισμό.
Πίτερ Μίλερ: «Οι ανθρωπιστικές επιστήμες είναι το αντίδοτο στην τεχνολογία»
Στη σημασία των ανθρωπιστικών σπουδών ως εργαλείο «κατανόησης» της σύγχρονης πολυπλοκότητας αναφέρθηκε ο πρόεδρος της Αμερικανικής Ακαδημίας της Ρώμης, Πίτερ Μίλερ. Όπως εξήγησε, καθώς ο κόσμος γίνεται πιο τεχνολογικός, η ανάγκη για τις ανθρωπιστικές επιστήμες μεγαλώνει.
-
Η επιστήμη της πολυπλοκότητας: «Δεν υπάρχει τίποτα πιο πολύπλοκο από τον άνθρωπο. Η τεχνολογία δεν μπορεί να εξηγήσει πώς να ζούμε με την τεχνολογία».
-
Η λύση: Η γεφύρωση του χάσματος και η συνεργασία ανάμεσα σε καλλιτέχνες, ανθρωπιστές και θετικούς επιστήμονες, ώστε να «ακονίζονται» σωστά τα ηθικά και δεοντολογικά ερωτήματα της εποχής.
Α. Ζομπανάκης: Η πρόκληση της χρηματοδότησης και της πόλωσης
Ο συντονιστής της συζήτησης και πρόεδρος του Συμβουλίου Επιτρόπων της Γενναδείου Βιβλιοθήκης, κ. Ανδρέας Ζομπανάκης, έθεσε στο επίκεντρο τα μεταβαλλόμενα μοντέλα χρηματοδότησης —από την κρατική μέριμνα έως την ιδιωτική φιλανθρωπία— σε ένα διεθνές περιβάλλον έντονης πολιτικής πόλωσης και αμφισβήτησης της επιστημονικής εξειδίκευσης.
Σχόλιο Συντάκτη
Η συζήτηση αυτή αγγίζει τον πυρήνα της κρίσης ταυτότητας που περνά η σύγχρονη εκπαίδευση παγκοσμίως, αλλά και στη χώρα μας. Σε μια εποχή που η αγορά εργασίας απαιτεί στεγνή, χρησιμοθηρική και τεχνοκρατική εξειδίκευση, οι ανθρωπιστικές σπουδές συχνά περιπεριθωριοποιούνται ως «μη αποδοτικές». Ωστόσο, η τοποθέτηση του Πίτερ Μίλερ είναι αποκαλυπτική: ηθικά διλήμματα όπως αυτά της Τεχνητής Νοημοσύνης δεν μπορούν να απαντηθούν από αλγορίθμους, παρά μόνο από την ανθρώπινη κρίση και την ιστορική μνήμη. Για τα περιφερειακά μας ιδρύματα, όπως το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, το μεγάλο στοίχημα του αιώνα είναι ακριβώς αυτό: πώς θα ενσωματώσουν την τεχνολογική πρωτοπορία χωρίς να απολέσουν τον ανθρωποκεντρικό τους χαρακτήρα και τον ρόλο τους ως φάροι κοινωνικής συνοχής.
Ταυτότητα Εκδήλωσης
-
Πηγή: Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ) / Ρεπορτάζ: Ελένη Μάρκου Επιμέλεια: Newsroom Rodopipress
-
Αφορμή: 100 χρόνια από την ίδρυση της Γενναδείου Βιβλιοθήκης (1926-2026)
-
Χώρος: Cotsen Hall, Αθήνα
