Καθεστώς αδιαφάνειας στο Θερινό Θέατρο Κομοτηνής: Ο ανεξέλεγκτος κ. Γιάννης Γκαράνης, τα τεχνικά πυροτεχνήματα και το έλλειμμα της αντιπολίτευσης
Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Σε μείζον πολιτικό, θεσμικό αλλά και τεχνικό ολίσθημα για τη διοίκηση του Δήμου Κομοτηνής εξελίσσεται η μεθόδευση για την παραχώρηση του Θερινού Δημοτικού Θεάτρου σε ιδιωτικά συμφέροντα. Η απόφαση της δημοτικής αρχής να προχωρήσει σε διαγωνισμό καθολικής εκμίσθωσης του εμβληματικού αυτού χώρου (μαζί με το κυλικείο) προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, φέρνοντας στο φως ένα βαθύ παρασκήνιο, παιδιαριώδη επιχειρήματα, αλλά και την πλήρη εγκατάλειψη των πολιτιστικών υποδομών της πόλης.
Το χρονικό της μεθόδευσης, οι αντιφάσεις και τα «νομικά κωλύματα»
Κατά τη διάρκεια πρόσφατης ραδιοφωνικής του συνέντευξης, στο Ράδιο Χρόνος, ο Δήμαρχος Γιάννης Γκαράνης επιβεβαίωσε ότι λαμβάνει αποφάσεις χωρίς να λογοδοτεί σε κανένα θεσμικό όργανο. Ενώ η επίσημη γραπτή εισήγηση υπόσχεται 12μηνη λειτουργία του χώρου, ο ίδιος ομολόγησε προφορικά ότι κάθε σχεδιασμός παραμένει μετέωρος. Παράλληλα, απαξίωσε πλήρως το Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής, δηλώνοντας προκλητικά ότι «δεν πρέπει να ερωτηθεί».
Η ένταση κορυφώθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο, όταν αποκαλύφθηκε ότι τρεις ιδιώτες επενδυτές, ο ένας εκ Λαρίσης, είχαν στα χέρια τους το τοπογραφικό διάγραμμα του χώρου πολύ πριν το θέμα εισαχθεί προς συζήτηση. Η δικαιολογία του κ. Γκαράνη ότι το θέατρο αποτελεί οικονομικό βαρίδι με ετήσιο έλλειμμα 250.000 ευρώ χρησιμοποιήθηκε ως πρόσχημα για την εσπευσμένη ιδιωτικοποίηση.
Ωστόσο, το τεχνικό σκεπτικό της εισήγησης αποδομήθηκε πλήρως από τον ανεξάρτητο δημοτικό σύμβουλο και πρώην Αντιδημάρχο Έργων, Δημήτρη Καρασταύρου. Ο κ. Καρασταύρου αποκάλυψε δύο καθοριστικά στοιχεία που εκθέτουν τη δημοτική αρχή:
-
Ανεφάρμοστη η μελέτη στέγασης: Σε ένα θερινό θέατρο που δεν διαθέτει φέροντα οργανισμό, η κατασκευή στέγαστρου που να εξασφαλίζει στατική επάρκεια και άδεια λειτουργίας είναι πρακτικά αδύνατη, ενώ το κόστος με εξωτερικές κολώνες θα άγγιζε το 1-1,5 εκατομμύριο ευρώ.
-
Νομικό κώλυμα με ευρωπαϊκά κονδύλια: Ο αύλειος χώρος του κυλικείου περιλαμβάνεται ήδη στο εγκεκριμένο και χρηματοδοτούμενο master plan για την ανάπλαση της παλιάς Νομικής. Αυτό σημαίνει ότι ο νόμος απαγορεύει οποιαδήποτε ιδιωτική παρέμβαση για την επόμενη πενταετία.
Συνεπώς, ο ανάδοχος δεν θα μπορεί να αγγίξει τον αύλειο χώρο, η στέγη θα αποδειχθεί ανεφάρμοστη, και τελικά ο ιδιώτης θα εκμεταλλευτεί το έτοιμο οικοδόμημα χωρίς να δαπανήσει απολύτως τίποτα.
Αντώνης Γραβάνης: Αντίθετος στην εκμίσθωση του Θερινού Θεάτρου Κομοτηνής
Το έλλειμμα «αυτοδιοικητικού intelligence» της αντιπολίτευσης
Οι επικεφαλής της αντιπολίτευσης, Αντώνης Γραβάνης και Κλεοπάτρα Στογιαννίδου, περιορίστηκαν σε κόσμιες δηλώσεις και δριμεία κριτική για «θολές» διαδικασίες. Όμως, η αποκάλυψη ότι το παρασκήνιο είχε ολοκληρωθεί ερημήν τους αναδεικνύει για ακόμη μια φορά το σοβαρό έλλειμμα ενημέρωσης και «αυτοδιοικητικού intelligence» από την πλευρά των μειοψηφιών.
Οι παρατάξεις της μειοψηφίας βρέθηκαν να ακολουθούν ασθμαίνοντας τα γεγονότα. Πέρα από τις προβλέψιμες αντιδράσεις της στιγμής, η αντιπολίτευση φάνηκε ανίκανη να προλάβει τις εξελίξεις, να αποκωδικοποιήσει έγκαιρα τις υπόγειες διαδρομές και να μπλοκάρει θεσμικά το σχέδιο της ομάδας που πλαισιώνει τον Δήμαρχο, το οποίο τελικά πέρασε παρά τα παιδιαριώδη επιχειρήματα της διοίκησης.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η στάση του δημοτικού συμβούλου της μείζονος μειοψηφίας και μέλους του Δ.Σ. του ΔΗΠΕΘΕ, Μπουλέντ Κιαμήλογλου. Ενώ πρωτοστάτησε τις προηγούμενες ημέρες ζητώντας εξηγήσεις και καταθέτοντας 5 κρίσιμα ερωτήματα για την οικονομική και λειτουργική εικόνα του χώρου, στη συνέχεια εξαφανίστηκε πολιτικά από το προσκήνιο. Για άλλα, δευτερεύοντα ζητήματα, παρατηρείται άμεση συσπείρωση των μειονοτικών συμβούλων· για ένα θέμα όμως που αγγίζει τον σκληρό πολιτισμικό πυρήνα της Κομοτηνής, η συνέχεια ήταν ανύπαρκτη.
Βεβαίως, μικρή λεπτομέρεια αποτελεί το γεγονός ότι από τον προηγούμενο Νοέμβριο 2025 κυκλοφορούσαν διάφορες φήμες, καθώς ο ενοικιαστής του κυλικείου υποχρεώθηκε να αποχωρήσει άρον-άρον από τον χώρο.
Θράκη: Η πολιτική συνεύρεση Aykut Ünal, Λεβέντ Σαδίκ και Μπουλέντ Κιαμήλογλου
Η θλιβερή πραγματικότητα: Σπασμένες καρέκλες και πολιτική αφασία
Την ίδια ώρα που εντός της αίθουσας παιζόταν το πολιτικό θέατρο, η σκληρή πραγματικότητα αποτυπωνόταν στον ίδιο τον χώρο του Θερινού Θεάτρου. Εκεί, ο Μορφωτικός Όμιλος Κομοτηνής (ΜΟΚ) [το Λαογραφικό Μουσείο του οποίου παραλίγο να καεί, μαζί με την ιστορία της πόλης, καθώς δεν είχαν εφαρμοσθεί τα προβλεπόμενα πρωτόκολλα πυρασφαλείας ληγέντα ήδη από το 2017 σύμφωνα με δημοσιογραφικές πηγές!!] πραγματοποιούσε την ετήσια τελετή του σε ένα ΔΗΠΕΘΕ με σπασμένες καρέκλες, ασυντήρητες υποδομές και πλήρως παραμελημένο εξωτερικό χώρο.
Αυτή η εικόνα παρακμής ξεγυμνώνει και τη στάση των συνεργατών του κ. Γκαράνη. Αν και ορισμένοι εξ αυτών δήλωσαν αιφνιδιασμένοι από τις αποκαλύψεις, υπερψήφισαν πειθήνια μια εισήγηση για την οποία ουσιαστικά δεν γνώριζαν τίποτα.
Είναι οι ίδιοι που σιώπησαν και στο πρόσφατο παρελθόν, όταν αποκαλύφθηκε το επίσημο έγγραφο της ΥΝΜΤΕ ΑΜΘ, σύμφωνα με το οποίο η διοίκηση είχε επιτρέψει την παράνομη, χωρίς καμία άδεια του Υπουργείου Πολιτισμού, εμπορική έκθεση αυτοκινήτων στον προστατευόμενο ιστορικό χώρο της Τσανακλείου Σχολής.
ΥΠΠΟ: Χωρίς καμία νόμιμη άδεια η έκθεση αυτοκινήτων στην Τσανάκλειο
Το ερώτημα προς τον Γιάννη Γκαράνη είναι ευθύ κι αμείλικτο: Γιατί θέλει να συνδέσει το όνομά του με την παρακμή της Κομοτηνής; Κι αν δεν μπορεί ν’απαντήσει ο ίδιος ας το πράξουν οι ειδικές σύμβουλοί του!
Σχόλιο Συντάκτη
Η υπόθεση του Θερινού Θεάτρου αποτελεί την επιτομή του τρόπου με τον οποίο διοικείται η Κομοτηνή: με απόλυτο παρασκήνιο, μηδενική λογοδοσία και έναν Δήμαρχο που επιστρατεύει παιδιαριώδη επιχειρήματα για να περάσει τα σχέδια της ομάδας του. Όταν οι ιδιώτες κρατούν στα χέρια τους τα έγγραφα του Δήμου πριν από τους εκλεγμένους συμβούλους, η λέξη «διαφάνεια» αποτελεί ανέκδοτο.
Οι αποκαλύψεις του πρώην Αντιδημάρχου Έργων, Δημήτρη Καρασταύρου, ξεγυμνώνουν το αφήγημα της ιδιωτικοποίησης. Το περιβόητο «στέγαστρο» είναι ένα τεχνικό πυροτέχνημα, ενώ ο αύλειος χώρος είναι νομικά «μπλοκαρισμένος» λόγω των ευρωπαϊκών κονδυλίων της παλιάς Νομικής. Ουσιαστικά, ο Δήμος στρώνει το χαλί σε ιδιώτες για να πάρουν έτοιμο το φιλέτο χωρίς να επενδύσουν τίποτα.
Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι αυτή η μεθόδευση εξελίσσεται σε ένα περιβάλλον πλήρους κοινωνικής και πολιτικής αφασίας. Η όλη υπόθεση δεν αγγίζει τον μέσο Κομοτηναίο, δεν απέκτησε ποτέ κινηματικό χαρακτήρα. Πού είναι η κοινωνία της Κομοτηνής; Πού είναι οι πολιτικοί; Την ίδια στιγμή, οι συνεργάτες του κ. Γκαράνη αποδεικνύονται απλοί, πειθήνιοι χειροκροτητές που ψηφίζουν ό,τι τους σερβίρεται, ενώ είναι οι ίδιοι που κατάπιαν αμίλητοι το real estate σκάνδαλο στην Τσανάκλειο με την παράνομη έκθεση αυτοκινήτων.
Όσο για την αντιπολίτευση, με τις «κόσμιες» αντιδράσεις της κατόπιν εορτής, επιβεβαιώνει το μόνιμο έλλειμμα ενημέρωσης και «αυτοδιοικητικού intelligence». Όταν αδυνατείς να ανιχνεύσεις τις υπόγειες διαδρομές της εξουσίας και απλώς διαμαρτύρεσαι αφού το παιχνίδι έχει κριθεί, τότε ο Δήμαρχος θα συνεχίσει να λειτουργεί ανεξέλεγκτος. Ο πολιτισμός της Κομοτηνής δεν μετριέται με όρους ενοικίων και ισολογισμών, αλλά η εικόνα του ΜΟΚ να κάνει εκδήλωση ανάμεσα σε σπασμένες καρέκλες και παρατημένους χώρους είναι η αληθινή, θλιβερή σφραγίδα της σημερινής διοίκησης.
