Με τη δημιουργία και τις πρώτες δημοσκοπικές καταγραφές των αρχηγικών-προσωποπαγών κομμάτων Τσίπρα και Καρυστιανού, με την απόφαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και την αποχώρηση των 7 βουλευτών από τη Νέα Αριστερά,  κλείνει μια πρώτη φάση προαναγγελθεισών πολιτικών ανακατατάξεων, στο πλαίσιο πάντοτε μιας πρωτοφανούς πολιτικής ρευστότητας σε όλους τους χώρους. Μένει μόνο η αναγγελία του κόμματος Σαμαρά για να συμπληρωθεί (;) το σκηνικό των κομμάτων που θα αναμετρηθούν στις επερχόμενες εκλογές. Το αν αυτές οι εξελίξεις θα σταθεροποιήσουν την πολιτική κατάσταση ή θα συμβάλουν στον παραπέρα κατακερματισμό, μένει να φανεί.

Το αίτημα “να φύγει ο Μητσοτάκης” δεσπόζει στη ρητορική των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Θεωρείται, μάλιστα, τόσο ισχυρό που ειδικά από το χώρο της ΕΛΑΣ, διατυπώνονται απολίτικοι και επιπόλαιοι ισχυρισμοί. Με τρόπο που μπαίνει σε δεύτερη μοίρα η “επόμενη μέρα” με το επιχείρημα “ας φύγει και βλέπουμε”.

Προς το παρόν βλέπουμε τις αστοχίες των εκπροσώπων της ΕΛΑΣ και την ιδεολογική και πολιτική ένδεια ενός άχρωμου, άγευστου και ανέμπνευστου πολιτικού εγχειρήματος. Που θυμίζει περισσότερο μια μέτρια διαφημιστική καμπάνια κάποιου καταναλωτικού προϊόντος, παρά συγκροτημένο πολιτικό κόμμα.

Το επιχείρημα “να φύγει ο Μητσοτάκης” θα είχε από μόνο του μια έντονη πειστικότητα αν κατέρρεε ο Μητσοτάκης, όπως καταρρέει π.χ. ο Στάρμερ στη Βρετανία. Αν δεν είχε κομματιαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ  και είχε μπει αμέσως μετά την ήττα του 2023 σε μια πορεία αναστοχασμού, αυτοκριτικής και ανασυγκρότησης (όχι απαραίτητα με αλλαγή ηγεσίας), ώστε, σήμερα να αμφισβητούσε ως η κρντρική αντιπολιτευτική δύναμη “στα ίσα” τη ΝΔ. Αν δεν υπήρχε μέσα στην ελληνική κοινωνία ένα ευρύτερο μπλοκ δυνάμεων που επωφελείται από τις πολιτικές Μητσοτάκη και τη χρήση των πόρων του ΕΣΠΑ και του Ταμείου Ανάκαμψης. Αν δεν είχε διαμορφωθεί μια κοινωνία του 1/5, με τους ωφελούμενους από την πτώση  και την εκπτώχευση των 4/5, να στηρίζουν φανατικά στην κάλπη τη ΝΔ.

Με τον Μητσοτάκη στα ποσοστά των ευρωεκλογών και σε τεράστια απόσταση από το εκάστοτε 2ο κόμμα, ο στόχος “να φύγει”  είναι  θεμιτός αντιπολιτευτικά, απέχει όμως από το να συνιστά μια κοινωνική κραυγή στα όρια της εξέγερσης, όπως φαντασιώνονται ορισμένοι.

Είναι λογικό όταν ένα κόμμα είναι στο 30%,  το 70% να ζητά αλλαγή κυβέρνησης.

Σε κάθε περίπτωση, η Αριστερά οφείλει να “είναι και να φαίνεται” στην πρώτη γραμμή του στόχου να ηττηθεί η ΝΔ, ο Μητσοτάκης και κάθε δεξιά πολιτική (ειδοποιός διαφορά αυτή για εμάς).

Όμως, η χρήση του συνθήματος “να φύγει ο Μητσοτάκης” και η ιδιοποίησή του από κόμματα  του 12-13%, είναι απολύτως παραπειστική. Ουδείς πιστεύει ότι το  ΠΑΣΟΚ, η ΕΛΑΣ ή η Ελπίδα της Καρυστιανού από μόνοι τους  θα κερδίσουν τον Μητσοτάκη,  έστω και “με μία ψήφο διαφορά”. Όσοι το ισχυρίζονται αυτό, καλλιεργούν αυταπάτες και ψαρεύουν στα θολά νερά.

Έχουμε εδώ το παράδοξο των τριών εικαζόμενων  αυτοδυναμιών, μια γκροτέσκα κατάσταση, στα  όρια της πολιτικής απάτης. Γιατί, κανένα από τα τρία κόμματα δεν εννοεί το σύνθημα “να φύγει ο Μητσοτάκης”. Αν το εννοούσαν θα συζητούσαν μεταξύ τους, θα είχαν πολιτική συμμαχιών και όχι αυτόνομης καταγραφής.  Να μείνει θέλουν, να κατακτήσει ένα από αυτά το τρόπαιο της 2ης θέσης και ο 2ος να δώσει τη μάχη για να τον κερδίσει στον “τελικό”,  στις εκλογές του 2031. Ζήσε Μάη μου….

Στο σημείο που τα τρία αφηγήματα τέμνονται δημιουργώντας ένα τριγωνικό σχήμα πολιτικής αναξιοπιστίας και αδιεξόδου, δημιουργείται ένα κενό που με τη σημερινή διάταξη των πολιτικών δυνάμεων, η Νέα Αριστερά σε συνεργασία με ένα φάσμα αριστερών και οικολογικών συλλογικοτήτων μπορεί και οφείλει  να το καλύψει με την ενωτική της πρόταση. Κάνοντας πραγματική αριστερή  πολιτική και όχι  λαϊκίστικη μικροπολιτική.

Ο ΣΥΡΙΖΑ που έμοιαζε να έχει μια ανάλογη πολιτική ήταν και είναι  αδύνατο να την προωθήσει, από τη στιγμή που εδώ και πολύ καιρό εξαιρώνεται και  μετασχηματίζεται σε κόμμα-τράνζιτ και διπλής ένταξης της πλειοψηφίας των μελών και στελεχών του. Οι διεργασίες που εξελίσσονται στο κόμμα αυτό και η βεβαιότητα ότι ένα σημαντικό τμήμα στελεχών και μελών του δε θα ακολουθήσουν το δρόμο της άνευ όρων παράδοσης στην ΕΛΑΣ, δημιουργεί μια ακόμη προοπτική ενωτικών πρωτοβουλιών και κοινής δράσης, που μόνο αδιάφορη δεν αφήνει τη Νέα Αριστερά. Σε συνάρτηση με ανάλογες διεργασίες στον υπόλοιπο χώρο της εκτός Κοινοβουλίου Αριστεράς στα κινήματα και στον Οικολογικό χώρο.

Η Νέα Αριστερά,  διατυπώνοντας, αλλά και εννοώντας, την ενωτική της πρόταση, έχει σημασία να την πλαισιώσει από μια πειστική επιχειρηματολογία.

Να διακηρύξουμε, λοιπόν,  ότι εμείς απέναντι στο αδιέξοδο των τριών αυτοδυναμιών και στη στρατηγική της δεύτερης Κυριακής ή του 2031, χαράσσουμε στρατηγική Απλής Αναλογικής και Ανατροπής την πρώτη Κυριακή.

Στρατηγική απέναντι στη ΝΔ που επιδιώκουμε να πέσει κάτω από το 25% για να χάσει το ληστρικό μπόνους των 50 εδρών. Στρατηγική απέναντι στις τρεις αυτοϊκανοποιούμενες ψευτοαυτοδυναμίες.

Στρατηγική απέναντι στις περιχαρακώσεις, στους ηγεμονισμούς και στις αυτόνομες καταγραφές ΚΚΕ, Πλεύσης και ΜΕΡΑ 25.

Στρατηγική για να δοθεί διέξοδος στον αριστερό κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ που έχει αποσυρθεί στην αποχή ή αρνείται να προσχωρήσει στον αρχηγισμό και στη θολή κεντροαριστερά της ΕΛΑΣ.

Στρατηγική για να μη μείνει στο σπίτι του ο κόσμος των κινημάτων, που πρωταγωνίστησε στο αντιπολεμικό, στο αντιφασιστικό και στο αντιρατσιστικό κίνημα. Στα κινήματα για “Οξυγόνο” στην πολιτική και στην κοινωνία. Για να έρθει στις κάλπες η νέα γενιά της επισφάλειας, των “σκατοδουλειών”, του ψυχολογικού κενού μπροστά στους κλειστούς ορίζοντες.

Η ψήφος στη Νέα Αριστερά ή στο συμμαχικό σχήμα στο οποίο θα συμμετάσχει,  είναι λοιπόν ψήφος πρώτης Κυριακής και Απλής Αναλογικής. Ψήφος Ανατροπής και κυβερνητικής Αλλαγής  τώρα και όχι το 2031.

Αφού, μόνο η Νέα Αριστερά θέτει από τώρα τα σημεία σύγκλισης και προγραμματικού διαλόγου, προκειμένου, αν οι συσχετισμοί της Απλής Αναλογικής το επιτρέψουν να σχηματιστεί προοδευτική κυβέρνηση, με ισχυρή την παρουσία της Αριστεράς, από την πρώτη Κυριακή.

Αποφεύγοντας τη μονομαχία και το “κορώνα γράμματα” της δεύτερης Κυριακής, που εμπεριέχει τον κίνδυνο αναβίωσης ενός συστημικού δικομματισμού είτε μεταξύ ΝΔ ΠΑΣΟΚ είτε μεταξύ ΝΔ-ΕΛΑΣ. Ή τη μετάθεση του στόχου να φύγει ο Μητσοτάκης στο μακρινό 2031.

ΠΑΣΟΚ-ΕΛΑΣ-Καρυστιανού δίνουν μάχη 2ης θέσης. Μάχη για την κατάταξη από το 2 έως το 4. Μάχη με αβέβαιο ή προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα. Ενώ, στο ΠΑΣΟΚ είναι ισχυρές οι τάσεις να ανατραπεί η συνεδριακή απόφαση και ως σύνολο ή κάποιο τμήμα του να αναβιώσει τη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ και κάποιο “βολικό” ακροδεξιό κόμμα.

Η Νέα Αριστερά δίνει μάχη πρώτης θέσης  για το σύνολο των προοδευτικών κομμάτων και σχηματισμού κυβέρνησης από τις πρώτες εκλογές.

Με προγραμματική σύγκλιση και συμφωνία στα πρόσωπα.

Ζητά ισχυρή υποστήριξη από κάθε αριστερό και δημοκρατικό πολίτη για να ενισχυθεί ο πόλος της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και να έχει δυνατό λόγο στη διαπραγμάτευση για το κυβερνητικό πρόγραμμα.

Για να μη μείνει άγονη και πάει άπατη η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στο 2ο κόμμα, είτε την πάρει η ΕΛΑΣ είτε το ΠΑΣΟΚ και οι συσχετισμοί επιτρέπουν το σχηματισμό κυβέρνησης.

Για να υπάρξουν “κόκκινες γραμμές” υπέρ των συμφερόντων της μεγάλης πλειοψηφίας.

“Κόκκινες γραμμές” αντίστασης; αγώνα και προοπτικής. Όπως οι παρακάτω:

Όχι στον πόλεμο και τους εξοπλισμούς. Η Ειρήνη και η συνεργασία στο επίκεντρο μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής. Για να σταματήσει η Γενοκτονία στη Γάζα, να επιβληθούν κυρώσεις, να σταματήσει κάθε μορφής συνεργασία με το Ισραήλ, να τιμωρηθεί ο εγκληματίας πολέμου Νετανιάχου.

Επιστροφή των δώρων στους μισθούς στο Δημόσιο και στις συντάξεις. Σύστημα Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής και χτύπημα των καρτέλ της ακρίβειας και της αισχροκέρδειας.

Εργατικός έλεγχος, δημοκρατία στους τόπους δουλειας και ισχυρές συμβάσεις εργασίας. 32ωρο χωρίς μείωση μισθού.

Κρατικοποίηση και επιστροφή στο Δημόσιο έλεγχο κρίσιμων κλάδων και υποδομών. Κατάργηση του Χρηματιστηρίου Ενέργειας.

Φορολογία στον πλούτο, στα κέρδη, στα υπερκέρδη στα μερίσματα και κατάργηση των φοροαπαλλαγών στο κεφάλαιο και στις μεγάλες περιουσίες  για την ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους, της υγείας, της Παιδείας, της στεγαστικής πολιτικής.

Το περιβάλλον, στο επίκεντρο κάθε δημόσιας πολιτικής.

Συμμετοχή της Ελλάδας στις παγκόσμιες ρυθμίσεις για την Τεχνητή Νοημοσύνη, πριν εκείνη εξελιχθεί από φορέας προόδου σε εργαλείο καταστροφής του ανθρώπου, όπως προειδοποιούν οι πιο σημαντικοί επιστήμονες αυτού του χώρου.

Κράτος Δικαίου, Δημοκρατία, Δικαιοσύνη. Τιμωρία των ενεχομένων στα σκάνδαλα.

Δικαιώματα για τους Πρόσφυγες, τους Μετανάστες και κάθε ευάλωτη κοινωνική ομάδα. Κατάργηση των αντιεκπαιδευτικών νόμων της ΝΔ.

Χωρισμός Κράτους-Εκκλησίας.

Αυτοί είναι οι κοινωνικοί και πολιτικοί στόχοι της Νέα Αριστεράς. Συνιστούν μια πολιτική πρόταση που πατάει γερά στη σημερινή πραγματικότητα, δεν παραπλανά, δεν κοροϊδεύει. Μια πολιτική πρόταση σοβαρή, υπεύθυνη και αξιόπιστη. Από ένα κόμμα μικρό που πρέπει μέσα από τους αγώνες στα κινήματα και τις συμμαχίες του να δυναμώσει για να έχει η πρότασή του διεισδυτικότητα και προοπτική.

Γι’ αυτό, καλούμε κάθε δημοκρατικό πολίτη, κάθε αγωνιστή της Αριστεράς, τον αριστερό κόσμο της αποχής και της απογοήτευσης, τους συμμάχους μας από τα κινήματα και τον οικολογικό χώρο, να πάρουν στα χέρια τους την υπόθεση της ανασυγκρότησης της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, της Νέας Αριστεράς. Για μια δυνατή συνεργασία του Κόκκινου με το Πράσινο στις επόμενες εκλογές. Για να επιταχυνθούν οι διαδικασίες διαλόγου και συσπείρωσης. Για να καλυφθεί το μεγάλο κενό στα αριστερά του πολιτικού συστήματος. Για την Ανατροπή και την πολιτική αλλαγή, στο δρόμο του Σοσιαλισμού με Δημοκρατία και Ελευθερία.

* Ο Τάκης Κατσαρός είναι μέλος της ΚΕ της Νέας Αριστεράς