Σήμερα, 12 Δεκεμβρίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Σπυρίδωνος, Επισκόπου Τριμυθούντος, του Θαυματουργού. Τα ονόματα που γιορτάζουν είναι Σπυρίδων, Σπύρος, Σπήλιος, Σπυριδούλα, Σπυρούλα και τα παράγωγά τους.
Ο Άγιος Σπυρίδων γεννήθηκε γύρω στο 270 μ.Χ. στο χωριό Άσσια της Κύπρου από ευκατάστατη οικογένεια βοσκών, επάγγελμα που συνέχισε να ασκεί και ο ίδιος παρά τη μόρφωσή του. Διακρινόταν για την απλότητα, την αγαθότητα και την βαθιά αγάπη του για τον συνάνθρωπο, όντας προστάτης χηρών και ορφανών. Νυμφεύθηκε ευσεβή γυναίκα, με την οποία απέκτησε την κόρη του Ειρήνη. Μετά τον θάνατο της συζύγου του, αφοσιώθηκε ακόμη περισσότερο στον θείο λόγο.
Λόγω του ενάρετου βίου του, χειροτονήθηκε ιερέας και κατόπιν εξελέγη Επίσκοπος Τριμυθούντος στην Κύπρο. Από τη θέση αυτή, ο Άγιος Σπυρίδων έφτασε σε υψηλά επίπεδα αρετής, χαρίζοντάς του ο Θεός τη δύναμη να επιτελεί πολλά θαύματα.
Σημαντική υπήρξε η συμβολή του στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο (325 μ.Χ.) στη Νίκαια της Βιθυνίας, όπου με το κύρος του βίου του και την αγιότητά του, αναδείχθηκε σπουδαίος υπερασπιστής της Ορθόδοξης Πίστης, κατατροπώνοντας τους Αρειανούς. Μάλιστα, η παράδοση αναφέρει το περίφημο θαύμα όπου, κρατώντας ένα κεραμίδι, έδειξε τη φανέρωση της Αγίας Τριάδος: από το κεραμίδι αναπήδησε φωτιά, έτρεξε νερό, και απέμεινε μόνο το χώμα.
Ο Άγιος Σπυρίδων κοιμήθηκε εν ειρήνη στις 12 Δεκεμβρίου του 350 μ.Χ.
