Στην Ηρωική Νήσο Κάσο βρέθηκε η Υφυπουργός Τουρισμού, Άννα Καραμανλή, εκπροσωπώντας τον Πρωθυπουργό και την Ελληνική Κυβέρνηση στις επίσημες εκδηλώσεις μνήμης για την 202η επέτειο του Ολοκαυτώματος του νησιού. Η Υφυπουργός απέτισε φόρο τιμής στους Κασιώτες και τις Κασιώτισσες που θυσιάστηκαν κατά τον ιστορικό ξεσηκωμό του Γένους, υπογραμμίζοντας κατά τον χαιρετισμό της ότι η Κάσος, αν και μικρή σε έκταση, κατέχει τεράστια θέση στη συλλογική μνήμη του Ελληνισμού για τη διαχρονική προσφορά και αυταπάρνησή της.
Το Ιστορικό της Καταστροφής (Μάιος – Ιούνιος 1824)
Η Κάσος, χάρη στη στρατηγική της θέση και τον ισχυρό εμπορικό και πειρατικό της στόλο, αποτελούσε το βασικό στήριγμα της Επανάστασης στην Κρήτη, ανεφοδιάζοντας τους αγωνιστές και καταστρέφοντας τις τουρκικές γραμμές εφοδιασμού. Μετά την κατάπνιξη της Κρητικής Επανάστασης, οι ενωμένες αιγυπτιακές δυνάμεις υπό τον Ιμπραήμ έστρεψαν την οργή τους προς το νησί.
Παρά τις εκκληκές των Κασίων προς την επαναστατική κυβέρνηση για βοήθεια, η οποία δεν έφτασε ποτέ λόγω έλλειψης πόρων, οι ντόπιοι και οι εναπομείναντες Κρήτες πολεμιστές οργάνωσαν μόνοι τους την άμυνα. Στα τέλη Μαΐου 1824, ο αιγυπτιακός στόλος (από 25 έως 45 πλοία) με 3.000–4.000 Αλβανούς στρατιώτες υπό τον Χουσεΐν Μπέη και τον ναύαρχο Ισμαήλ Γιβραλτάρ, περικύκλωσε το νησί. Η άμυνα κάμφθηκε τη νύχτα της 28ης προς 29η Μαΐου (με το παλαιό ημερολόγιο), όταν ο εχθρός πραγματοποίησε παραπλανητική επίθεση στην Αγία Μαρίνα και ταυτόχρονα αποβίβασε κρυφά 2.000 στρατιώτες στην απόκρημνη τοποθεσία Αντιπέρατος, χτυπώντας τους αμυνόμενους στα νώτα.
Η πτώση του νησιού σημαδεύτηκε από συγκλονιστικές πράξεις ηρωισμού, όπως αυτή του πλοιάρχου Μάρκου Μαλλιαράκη (Διακομάρκου), και ακολουθήθηκε από γενική σφαγή. Περίπου 2.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και άλλοι τόσοι αιχμαλωτίστηκαν για τα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής, ανοίγοντας τον δρόμο για τη μετέπειτα απόβαση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο.
Πηγή: Δελτίο Τύπου Υπουργείου Τουρισμού / Ιστορικά στοιχεία: SanSimera.gr Επιμέλεια: Νικόλαος Αρβανίτης
Σχόλιο Συντάκτη
Η παρουσία της πολιτικής ηγεσίας στην Κάσο για τα 202 χρόνια από το Ολοκαύτωμα αποτελεί το ελάχιστο χρέος τιμής σε μια από τις πιο αιματηρές και υποτιμημένες σελίδες της Ελληνικής Επανάστασης. Η ιστορία της Κάσου κουβαλά μαζί της ένα διαχρονικό και σκληρό δίδαγμα για τον Ελληνισμό: η μοίρα του νησιού σφραγίστηκε επειδή αφέθηκε μόνο του, θύμα των εσωτερικών ερίδων, της κρατικής αδυναμίας και της έλλειψης συντονισμού της τότε επαναστατικής διοίκησης, που απάντησε «δεν υπάρχουν λεφτά» την ώρα που ο εχθρός ήταν προ των πυλών.
Σήμερα, η Ηρωική Νήσος Κάσος, στην εσχατιά των Δωδεκανήσων, δεν χρειάζεται απλώς επετειακά στεφάνια και συγκινητικά λόγια για το ένδοξο παρελθόν της. Χρειάζεται ουσιαστική στήριξη στο παρόν. Η θωράκιση των ακριτικών μας νησιών με υποδομές, υγειονομική κάλυψη, ακτοπλοϊκή διασύνδεση και αναπτυξιακά κίνητρα είναι ο μόνος ειλικρινής τρόπος για να τιμούμε τη θυσία των προγόνων μας. Το καλύτερο μνημόσυνο για τους σφαγιασθέντες του 1824 είναι να κρατήσουμε αυτά τα νησιά ζωντανά, κατοικημένα και ισχυρά απέναντι σε κάθε σύγχρονη πρόκληση.
