Ασουρέ στην Κομοτηνή: Θεσμική προσφορά κοινωνικής συνοχής vs «παράλληλη» εργαλειοποίηση
Το έθιμο του ασουρέ (Aşure), ένα παραδοσιακό γλυκό που συμβολίζει την αλληλεγγύη και τη μοιρασιά, έγινε τις τελευταίες ημέρες το επίκεντρο δύο εντελώς διαφορετικών προσεγγίσεων στην Κομοτηνή, αναδεικνύοντας το χάσμα μεταξύ των θεσμικών οργάνων της Μειονότητας και του «παράλληλου» μηχανισμού που κινείται με την καθοδήγηση του Τουρκικού Προξενείου.
Η θεσμική υπευθυνότητα
Η Διαχειριστική Επιτροπή Μουσουλμανικής Περιουσίας (ΔΕΜΠ) Κομοτηνής, ως ο θεσμικός φορέας που εκπροσωπεί τη Μειονότητα εντός του ελληνικού έννομου πλαισίου, προχώρησε στη διανομή ασουρέ στους πολίτες και τους επαγγελματίες της πόλης. Η κίνηση αυτή δεν είχε χαρακτήρα «κλειστής ομάδας», αλλά απευθυνόταν στην τοπική κοινωνία στο σύνολό της, ενισχύοντας το πνεύμα της συνύπαρξης και της κοινωνικής συνοχής. Η ΔΕΜΠ, με τη δράση της, υπενθύμισε τον ρόλο της ως ένας φορέας που σέβεται τις παραδόσεις, λειτουργώντας με διαφάνεια και ανοιχτούς ορίζοντες.
Η «παράλληλη» διχαστική πρακτική
Στον αντίποδα, η παρανόμως λειτουργούσα “ΤΕΝΚ-Τουρκική Ένωση Νέων Κομοτηνής (GTGB)”ενός σωματείου με «παράνομη» σφραγίδα και έντονα προβληματικό ιστορικό– επέλεξε να διοργανώσει τη δική της εκδήλωση. Η κίνηση αυτή δεν αποτελεί μια απλή κοινωνική δράση, αλλά εντάσσεται στην πάγια στρατηγική του φιλοπροξενικού συστήματος: τον εγκλεισμό των μελών της Μειονότητας σε έναν «προστατευμένο» χώρο, μακριά από την υπόλοιπη κοινωνία.
Το συγκεκριμένο σωματείο, ακολουθώντας τις εντολές του Προξενείου, επιχειρεί διαρκώς να δημιουργήσει μια «παράλληλη» πραγματικότητα. Διανέμοντας το γλυκό εντός του δικού τους περιορισμένου χώρου, δεν επιδιώκουν τη διαπολιτισμική επικοινωνία, αλλά την εσωστρέφεια και την περιχαράκωση της Μειονότητας. Είναι η ίδια τακτική που χρησιμοποιούν για να επιβάλουν τον «τουρκικό» αυτοπροσδιορισμό, αγνοώντας τις πραγματικές ανάγκες της Μειονότητας και εξυπηρετώντας αποκλειστικά τους στόχους της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στη Θράκη.
Το μήνυμα για την τοπική κοινωνία
Η διαφορά είναι χαοτική. Από τη μία πλευρά έχουμε τους θεσμούς που υπηρετούν το σύνολο της Μειονότητας και του κοινωνικού ιστού, και από την άλλη το φιλοπροξενικό σύστημα που λειτουργεί ως «κράτος εν κράτει», χρησιμοποιώντας ακόμη και τα παραδοσιακά έθιμα για να προωθήσει τον διχασμό. Οι πολίτες της Κομοτηνής, μουσουλμάνοι και χριστιανοί, γνωρίζουν πολύ καλά πλέον ποιος επιδιώκει την πραγματική αρμονία και ποιος εργαλειοποιεί την παράδοση για να καλλιεργεί ένα κλίμα απομόνωσης.
-
Πηγή: RodopiPress.gr
Σχόλιο Συντάκτη
Η προσπάθεια του φιλοπροξενικού μηχανισμού να «παράγει» παράλληλες δράσεις για κάθε θεσμική κίνηση της Μειονότητας είναι αποκαλυπτική της αδυναμίας τους να αποδεχθούν τη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων. Όσο ο «προστατευμένος χώρος» τους συρρικνώνεται μπροστά στην πραγματική κοινωνία, τόσο πιο έντονα θα επιχειρούν να επιβάλλουν τον διχασμό, χρησιμοποιώντας ακόμη και το «ασουρέ» ως σημαία μιας περιχαρακωμένης ιδεολογίας.
