Ένα ουσιαστικό βήμα εξωστρέφειας και διεθνούς δικτύωσης πραγματοποίησε ο ακριτικός Δήμος Διδυμοτείχου, διεκδικώντας επίσημα την ένταξή του στο έγκριτο παγκόσμιο δίκτυο «Learning Cities» («Πόλεις που Μαθαίνουν») της UNESCO.
Η στρατηγική αυτή επιδίωξη σφραγίστηκε το Σάββατο 6 Ιουνίου 2026, με την υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας μεταξύ του Δήμου Διδυμοτείχου και της Έδρας UNESCO «Δημιουργικές Πόλεις» του Πανεπιστημίου Πειραιώς. Η επίσημη τελετή φιλοξενήθηκε στο Αμφιθέατρο του Τμήματος Ψυχολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης (ΔΠΘ) στο Διδυμότειχο, με τις υπογραφές να τίθενται από τον Δήμαρχο, Ρωμύλο Χατζηγιάννογλου, και τον επικεφαλής της Έδρας UNESCO, Καθηγητή Δημήτριο Βέργαδο.
Σύμφωνα με τη δημοτική αρχή, η σύμπραξη αυτή θέτει τις βάσεις για την αξιοποίηση σύγχρονων εργαλείων αναπτυξιακού σχεδιασμού, με άξονες:
-
Τη βιώσιμη ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή με επίκεντρο τον άνθρωπο.
-
Τον ψηφιακό μετασχηματισμό και την πολιτιστική δικτύωση.
-
Την ενίσχυση της επισκεψιμότητας και τη διοργάνωση διεθνών συνεδρίων και εκπαιδευτικών δράσεων.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, υπογραμμίστηκε η ανάγκη να διασυνδεθεί η πλούσια ιστορική, πολιτιστική και άυλη κληρονομιά του Διδυμοτείχου με διεθνή δίκτυα κύρους, αναδεικνύοντας τη δυναμική προοπτική της περιοχής.
Πηγή: ΕΡΤ Ορεστιάδας Επιμέλεια: Νικόλαος Αρβανίτης
Σχόλιο Συντάκτη
Η υπογραφή του Μνημονίου Συνεργασίας με την Έδρα UNESCO του Πανεπιστημίου Πειραιώς αποτελεί μια εξαιρετικά θετική και ελπιδοφόρα εξέλιξη για το Διδυμότειχο. Σε μια περίοδο που η ελληνική περιφέρεια –και ιδιαίτερα ο πολύπαθος και ακριτικός Έβρος– δοκιμάζεται από τη δημογραφική συρρίκνωση και την οικονομική απομόνωση, η διεκδίκηση μιας θέσης στο παγκόσμιο δίκτυο «Learning Cities» δείχνει τον μοναδικό δρόμο που μπορεί να εγγυηθεί το μέλλον αυτών των τόπων: αυτόν της γνώσης, της καινοτομίας και της εξωστρέφειας.
Το Διδυμότειχο, με τη βαριά βυζαντινή και οθωμανική του ιστορία, τα μοναδικά μνημεία και, πλέον, τη δυναμική παρουσία των πανεπιστημιακών τμημάτων του ΔΠΘ, έχει όλα τα φόντα να μετατραπεί από ένα «απομονωμένο σύνορο» σε έναν διεθνή κόμβο πολιτιστικής και εκπαιδευτικής αναφοράς.
Ωστόσο, για να μην παραμείνει αυτό το Μνημόνιο ένα ακόμη θεωρητικό κείμενο προθέσεων, απαιτείται άμεση κινητοποίηση. Η δημοτική αρχή, σε απόλυτη σύμπραξη με την ακαδημαϊκή κοινότητα και τους τοπικούς φορείς, οφείλει να μετουσιώσει αυτή τη συνεργασία σε πράξεις: σε ψηφιακές υποδομές, σε σύγχρονα προγράμματα διά βίου μάθησης για τους δημότες και σε σοβαρές πολιτιστικές διοργανώσεις που θα προσελκύσουν επισκέπτες. Η ένταξη στην UNESCO δεν είναι το τέλος του δρόμου, αλλά η αφετηρία για να αποδείξει το Διδυμότειχο ότι η Θράκη μπορεί να πρωταγωνιστεί με όρους μέλλοντος και όχι απλώς να επιβιώνει με αναμνήσεις του παρελθόντος.
