Δημογραφικός «χειμώνας» στη Θράκη: Αρκούν τα 10.000 ευρώ για να ζωντανέψουν τα χωριά μας;
Σε έναν από τους πιο έντονους διαλόγους του 4ου Φόρουμ για την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, η Αλεξανδρούπολη έγινε το επίκεντρο μιας συζήτησης που «καίει» κάθε σπίτι στην περιοχή μας: την επιβίωση του πληθυσμού μας. Με τα σχολεία να αδειάζουν και τη γήρανση να προελαύνει, οι ειδικοί κατέθεσαν προτάσεις, αλλά και σκληρές αλήθειες για το αν τα επιδόματα αρκούν για να αναστρέψουν την κατάσταση.
Το στοίχημα της μετεγκατάστασης και το «μπόνους» των 10.000 ευρώ
Η Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής, Κατερίνα Πατσογιάννη, παρουσίασε το 10ετές σχέδιο της κυβέρνησης, εστιάζοντας στη δράση της μετεγκατάστασης που ξεκίνησε από τον Έβρο. Πρόκειται για ένα επίδομα 10.000 ευρώ που στοχεύει να προσελκύσει οικογένειες, ψηφιακούς νομάδες και φοιτητές από τα αστικά κέντρα πίσω στην περιφέρεια. «Θέλουμε να ενισχύσουμε τις οικογένειες να φύγουν από το αστικό κέντρο», τόνισε, αναμένοντας πλέον τα πρώτα αποτελέσματα από την εφαρμογή του προγράμματος.
Η «καμπάνα» από τον ΟΟΣΑ και το ΔΠΘ
Ωστόσο, οι επιστήμονες εμφανίστηκαν πιο επιφυλακτικοί. Ο Άρης Αλεξόπουλος από τον ΟΟΣΑ προειδοποίησε ότι τα επιδόματα από μόνα τους δεν κάνουν θαύματα. Αντί για «ανάσχεση», πρότεινε να στοχεύσουμε στη «συγκράτηση», κάνοντας την ανατροφή των παιδιών δημόσιο αγαθό και επενδύοντας στην προσχολική εκπαίδευση, όπου η Ελλάδα υστερεί σημαντικά.
Ακόμη πιο ηχηρή ήταν η παρέμβαση του Καθηγητή του ΔΠΘ, Κωνσταντίνου Ζαφείρη, ο οποίος έθεσε το ζήτημα στις πραγματικές του διαστάσεις: «Εάν δεν λάβουμε μέτρα, θα χρειαστεί να φέρουμε 170.000 ανθρώπους στη Θράκη σε 30 χρόνια μόνο και μόνο για να μείνουμε στα σημερινά επίπεδα πληθυσμού». Ο ίδιος ξεκαθάρισε πως το πρόβλημα δεν λύνεται με 5-10 οικογένειες, αλλά με πραγματική περιφερειακή ανάπτυξη που σχεδιάζεται στον τόπο της και όχι στην Αθήνα.
Η κραυγή αγωνίας από τη Σαμοθράκη
Τη δραματική εικόνα της καθημερινότητας μετέφερε ο Δήμαρχος Σαμοθράκης, Αθανάσιος Βίτσας. Τα νούμερα που παρέθεσε είναι αποκαλυπτικά: μέσα σε πέντε χρόνια, οι μαθητές στα δημοτικά σχολεία του νησιού μειώθηκαν από 144 σε μόλις 114. Ο κ. Βίτσας υπογράμμισε πως η γεωστρατηγική αναβάθμιση της Αλεξανδρούπολης δεν φτάνει αυτόματα στα γύρω μέρη ως πλούτος, ενώ οι μικροί δήμοι αδυνατούν να στηρίξουν κοινωνικές δομές χωρίς οικονομική ενίσχυση.
Το συμπέρασμα; Ο «δημογραφικός χειμώνας» απαιτεί κάτι παραπάνω από οικονομικές ενέσεις· απαιτεί ένα κράτος που λειτουργεί με ενσυναίσθηση και μια περιφέρεια που θα προσφέρει δουλειές και μέλλον στις νέες γενιές.
