Δόμνα Μιχαηλίδου: Προκαταβολή 50% μέσα στον Οκτώβριο για το «Ανακαινίζω»

Στην επόμενη φάση του προγράμματος «Ανακαινίζω», με την έναρξη κατάθεσης των δικαιολογητικών εντός του Οκτωβρίου ώστε οι δικαιούχοι να λάβουν προκαταβολή 50% επί της επιδότησης, αναφέρθηκε η Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου.

Όπως διευκρίνισε, κατατέθηκαν συνολικά περίπου 14.000 αιτήσεις για κλειστά ακίνητα και 80.000 για ανοικτές κατοικίες, με το ποσοστό κάλυψης να φτάνει έως το 95% και το ανώτατο ποσό τις 36.000 ευρώ υπό την προϋπόθεση μιας ελάχιστης ενεργειακής αναβάθμισης, αποσκοπώντας τόσο στη βελτίωση της ιδιοκατοίκησης όσο και στη διάθεση κενών κατοικιών στη μακροχρόνια μίσθωση.

Παράλληλα, η Υπουργός προανήγγειλε το νέο στεγαστικό πρόγραμμα «Σπίτι μου ΙΙΙ», το οποίο εκτιμάται ότι θα καλύψει επιπλέον 20.000 πολίτες με διευρυμένα όρια αξίας ακινήτων, μεγαλύτερα δάνεια και δυνατότητα απόκτησης πιο ευρύχωρων κατοικιών, προστιθέμενο στους 20.000 πολίτες που απέκτησαν κατοικία μέσω των δύο πρώτων κύκλων.

Σε ό,τι αφορά την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, γνωστοποίησε την προκήρυξη των πρώτων έργων Κοινωνικής Αντιπαροχής σε ακίνητα στην Αθήνα και την Παιανία, ενώ αναφορικά με τη στήριξη των οικογενειών υπενθύμισε την κλιμάκωση του επιδόματος γέννησης από 2.400 ευρώ έως 6.500 ευρώ για έξι παιδιά και άνω, την κατάργηση των εισοδηματικών κριτηρίων στα vouchers βρεφονηπιακών σταθμών για τρίτεκνους και πολύτεκνους και τις φορολογικές ελαφρύνσεις που ενισχύουν το διαθέσιμο οικογενειακό εισόδημα απέναντι στις πληθωριστικές πιέσεις.

Η εκταμίευση των προκαταβολών για το «Ανακαινίζω» και ο σχεδιασμός του «Σπίτι μου ΙΙΙ» αποτελούν αναμφίβολα κινήσεις προς τη σωστή κατεύθυνση σε μια περίοδο παρατεταμένης και οξύτατης στεγαστικής ασφυξίας. Ωστόσο, η ίδια η πραγματικότητα της κτηματαγοράς καταδεικνύει ότι τα επιδοματικά και δανειακά εργαλεία κινδυνεύουν να απορροφηθούν από το διαρκές ράλι ανατιμήσεων των τιμών πώλησης και των ενοικίων, εάν δεν υπάρξει μαζική, άμεση αύξηση της προσφοράς διαθέσιμης στέγης.

Η Κοινωνική Αντιπαροχή, αν και σωστή ως σύλληψη, ξεκινά με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς και παραμένει προς το παρόν στενά επικεντρωμένη στα μεγάλα αστικά κέντρα της Αττικής. Στην ελληνική περιφέρεια και ειδικότερα στην ακριτική Θράκη, το στεγαστικό πρόβλημα λαμβάνει διαφορετικές, αλλά εξίσου καταστροφικές διαστάσεις. Στην Κομοτηνή, στην Ξάνθη και στην Αλεξανδρούπολη, το υψηλό κόστος διαβίωσης και η ανυπαρξία προσιτής στέγης για νέους εργαζόμενους, γιατρούς, εκπαιδευτικούς, στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και φοιτητές, λειτουργεί ως ανασχετικός παράγοντας για την προσέλκυση και παραμονή ανθρώπινου δυναμικού στον τόπο.

Επιπλέον, η υπογεννητικότητα και η δημογραφική αιμορραγία που μαστίζουν τα σύνορα δεν ανακόπτονται μόνο με εφάπαξ βοηθήματα γέννησης ή επιδόματα που εξανεμίζονται στο πρώτο ράφι του σούπερ μάρκετ. Η Ροδόπη και ο Έβρος χρειάζονται γενναία, ειδικά κίνητρα αποκέντρωσης: φοροαπαλλαγές για την απόκτηση πρώτης κατοικίας στα χωριά και στις κωμοπόλεις της παραμεθορίου, άμεση διάθεση των δεκάδων εγκαταλελειμμένων δημόσιων κτιρίων της περιοχής για κοινωνική στέγαση νέων ζευγαριών και ολοκληρωμένο σχέδιο δημογραφικής ανάταξης. Όταν τα σύνορα αδειάζουν, η στεγαστική πολιτική δεν μπορεί να είναι υπόθεση «μοντέλων Αττικής», αλλά θεμέλιο εθνικής επιβίωσης.