Πιο δεκτικοί, τολμηροί και επιχειρηματικά αυτόνομοι σε σχέση με τον μέσο Έλληνα εμφανίζονται οι Κρητικοί, την ίδια ώρα όμως παρουσιάζονται έτοιμοι να κρίνουν με πρωτοφανή αυστηρότητα κάθε επενδυτικό σχήμα που εισέρχεται στο νησί. Σε μια περίοδο όπου η Κρήτη διανύει την πιο φιλόδοξη επενδυτική φάση της τελευταίας δεκαετίας με εμβληματικά έργα υποδομών, τουρισμού, ενέργειας και τηλεπικοινωνιών, η τοπική κοινωνία στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα: απαιτείται σεβασμός στην τοπική ταυτότητα και ανταποδοτικότητα.
Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τη στάση των Κρητικών απέναντι στο τρέχον αναπτυξιακό μοντέλο παρουσίασε στα Χανιά ο γενικός διευθυντής της εταιρείας δημοσκοπήσεων και ερευνών MRB Hellas, Δημήτρης Μαύρος. Η ανάλυση βασίστηκε σε μια εκτενή βάση δεδομένων που συγκεντρώνει 18.000 έως 20.000 προσωπικές συνεντεύξεις.
Μιλώντας στην ημερίδα του Economist «Επενδύοντας στην αλλαγή: Η Κρήτη σε μετάβαση», η οποία τελεί υπό την υποστήριξη της Περιφέρειας Κρήτης και του Περιφερειακού Ταμείου Ανάπτυξης, ο κ. Μαύρος συμπύκνωσε τη φιλοσοφία των κατοίκων στη φράση: «Η Κρήτη δεν είναι περιφέρεια που χρειάζεται διάσωση, αλλά οικονομία που χρειάζεται σύμμαχο ανάπτυξης». Αν οι επενδυτές δεν λειτουργήσουν ως ισότιμοι συνεργάτες αλλά ως «ανακοινωματικές οντότητες», η σύγκρουση με την τοπική κοινωνία θα είναι αναπόφευκτη.
Οι 4 ταχύτητες των κρητικών επιχειρήσεων απέναντι στις επενδύσεις: Σύμφωνα με την έρευνα της MRB, οι τοπικές επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν τα έξωθεν κεφάλαια με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με το μέγεθος και τη δραστηριότητά τους:
-
Οι μεγάλες επιχειρήσεις: Δηλώνουν σίγουρες ότι μπορούν να ανταπεξέλθουν στον ανταγωνισμό, συνεπώς οι ξένοι επενδυτές δεν θα αντιμετωπίσουν προσκόμματα από τους παίκτες-κλειδιά της τοπικής οικονομίας.
-
Οι μικρομεσαίες των αστικών και τουριστικών κέντρων: Εμφανίζονται επιφυλακτικές, καθώς φοβούνται το ρίσκο του παραγκωνισμού ή του αποκλεισμού τους από τα οφέλη της ανάπτυξης.
-
Οι οικονομικά ασθενέστερες: Εκφράζουν φόβο για τη διεύρυνση του κοινωνικού και οικονομικού χάσματος, ένα σημείο που η πολιτεία οφείλει να διαχειριστεί προσεκτικά.
-
Οι παραγωγοί της ενδοχώρας (αγρότες/κτηνοτρόφοι): Απαιτούν την ενεργή ενσωμάτωση των τοπικών πρωτογενών προϊόντων τους στη λειτουργία των νέων μεγάλων επενδύσεων.
Η Κρήτη σε αριθμούς έναντι του πανελλαδικού μέσου όρου: Τα στατιστικά στοιχεία που παρουσίασε ο κ. Μαύρος αποτυπώνουν μια κοινωνία με υψηλή αυτοπεποίθηση και οικονομική ανθεκτικότητα:
-
Επιχειρηματικότητα: Το 61% των Κρητικών επιθυμεί να ιδρύσει τη δική του επιχείρηση, έναντι μόλις 42% του πανελλαδικού μέσου όρου.
-
Αυτοδιάθεση: Το αίσθημα αυτοδιάθεσης αγγίζει το 81% στην Κρήτη, τη στιγμή που στην υπόλοιπη Ελλάδα περιορίζεται στο 68%.
-
Αξιοποίηση ευκαιριών: Το 88% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι πρέπει να αρπάζει τις ευκαιρίες (76% πανελλαδικά).
-
Οικονομική άνεση: Το 51,4% των κατοίκων δηλώνει ότι μπορεί να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του, ποσοστό εντυπωσιακά υψηλότερο από το 19,3% της υπόλοιπης χώρας.
-
Καταναλωτική συμπεριφορά: Οι Κρητικοί καταγράφουν υψηλό δείκτη στους “achievers” (172 με μέσο όρο το 100) και στους “early adopters” που δοκιμάζουν νέες τεχνολογίες (131). Παράλληλα, εμφανίζουν αυξημένη οικολογική συνείδηση, όντας διατεθειμένοι να πληρώσουν παραπάνω για πράσινα προϊόντα (114).
Σχόλιο Συντάκτη
Τα ευρήματα της MRB που παρουσίασε ο Δημήτρης Μαύρος στον Economist αποδεικνύουν ότι η υγιής, αυτόνομη και με υψηλή αυτοπεποίθηση τοπική κοινωνία αποτελεί τον καλύτερο «ελεγκτή» της αναπτυξιακής πορείας ενός τόπου. Οι Κρητικοί δεν προσεγγίζουν τις επενδύσεις με την απελπισία μιας οικονομικά καθημαγμένης περιοχής, αλλά με τους όρους ενός ισχυρού εταίρου που απαιτεί τα κέρδη να επανεπενδύονται στον τόπο του, να προστατεύεται το περιβάλλον και να στηρίζεται ο ντόπιος αγρότης και κτηνοτρόφος.
Αυτή ακριβώς η νοοτροπία αποτελεί ένα πολύτιμο μάθημα για εμάς εδώ στη Θράκη. Η Ροδόπη και ο Έβρος συχνά αντιμετωπίζονται από την κεντρική εξουσία ή από μεγάλους επενδυτικούς ομίλους ως περιοχές που «έχουν ανάγκη από διάσωση» και, ως εκ τούτου, θεωρείται ότι πρέπει να αποδεχόμαστε οποιοδήποτε επενδυτικό σχέδιο just like that (έτσι απλά), ακόμη και αν αυτό απειλεί τη φυσιογνωμία μας. Η περίπτωση της καθολικής αντίστασης της τοπικής μας κοινωνίας στα σχέδια εξόρυξης χρυσού, που πρόσφατα επαναδιατύπωσε ο Δήμαρχος Μαρωνείας-Σαπών, αποδεικνύει ότι και η Θράκη διαθέτει ισχυρά αντανακλαστικά αυτοδιάθεσης.
Οφείλουμε, λοιπόν, να υιοθετήσουμε το κρητικό μοντέλο: να γίνουμε πιο διεκδικητικοί, να ενθαρρύνουμε την τοπική επιχειρηματικότητα (όπου υστερούμε έναντι της Κρήτης) και να απαιτούμε από κάθε επενδυτή συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, ανοιχτό διάλογο και απόλυτη ενσωμάτωση των τοπικών μας προϊόντων και του έμψυχου δυναμικού μας. Η ανάπτυξη ή θα είναι συμπεριληπτική και με σεβασμό στον τόπο, ή θα «τρακάρει σε μπετόν».
-
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Economist Impact Conference Επιμέλεια / Προέλευση: Rodopipress Newsroom
