Νέο Νοσοκομείο Κομοτηνής – Υπερσύγχρονο Κέλυφος ή Πραγματική Μεταρρύθμιση;
Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Η Κομοτηνή ετοιμάζεται να υποδεχθεί ένα αρχιτεκτονικό «κόσμημα», μια δωρεά-σταθμό του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. Ένα ξύλινο νοσοκομείο 21ου αιώνα, σχεδιασμένο από τον Renzo Piano, που υπόσχεται να στείλει το ιστορικό αλλά γερασμένο «Σισμανόγλειο» στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Όμως, η εμπειρία μας στη Θράκη μας έχει διδάξει ότι οι τοίχοι —ακόμα και οι πιο οικολογικοί— δεν θεραπεύουν ασθενείς. Τους ασθενείς τους θεραπεύουν οι άνθρωποι και τα συστήματα.
Το Φάντασμα της Υποστελέχωσης
Το πρώτο και κύριο ερώτημα παραμένει: Ποιοι θα στελεχώσουν αυτό το κτίριο; Οι εξαγγελίες για 686 εργαζομένους σε βάθος πενταετίας ηχούν ευχάριστα, αλλά η πραγματικότητα της υποστελέχωσης στην περιφέρεια είναι μια χαίνουσα πληγή. Αν δεν θεσπιστούν άμεσα ισχυρά οικονομικά και επιστημονικά κίνητρα, το νέο νοσοκομείο κινδυνεύει να γίνει ένας πολυτελής σταθμός διακομιδών προς την Αλεξανδρούπολη και τη Θεσσαλονίκη.
Το «Μπλόκο» στους Ιδιώτες και η Ιατρική Μετανάστευση
Η τρέχουσα διοικητική ακαμψία, με το χαρακτηριστικό «0 στις 10» στις αιτήσεις ιδιωτών γιατρών, αποτελεί τροχοπέδη. Σε έναν νομό χωρίς ιδιωτικές κλινικές, ο αποκλεισμός των ιδιωτών επιστημόνων από το ΕΣΥ δεν είναι «προστασία του δημόσιου χαρακτήρα», αλλά τιμωρία του πολίτη. Ο ασθενής της Ροδόπης δεν πρέπει να υποχρεώνεται σε «ιατρική μετανάστευση» για μια απλή επέμβαση επειδή το τοπικό σύστημα αρνείται να ανοίξει τις πόρτες του στη συνεργασία.
Νοσοκομείο Κομοτηνής: Το «στοίχημα» Γεωργιάδη και το 0 στα 10
Η Παγίδα του Τεχνητού Διχασμού
Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την προσπάθεια εργαλειοποίησης του νοσοκομείου από ακραίες φωνές. Η συζήτηση για τη μαντήλα ή τη γλώσσα επικοινωνίας δεν είναι θρησκευτική ή εθνική· είναι αμιγώς υγειονομική. Η επιστήμη έχει κανόνες: αποστείρωση, πρωτόκολλα και καθαρή επικοινωνία με τον ασθενή. Οποιαδήποτε έκπτωση σε αυτά στο όνομα μιας κακώς εννοούμενης «πολυπολιτισμικότητας» θέτει σε κίνδυνο ζωές. Η Διοίκηση οφείλει να βγει από τη «θεσμική σιωπή» της και να επιβάλει την υγειονομική ορθότητα έναντι της πολιτικής σκοπιμότητας.
ΓΝΚ “Σισμανόγλειο”: Μαντήλα, Γλώσσα και Υγειονομικά Πρωτόκολλα
Η Απειλή των Παράλληλων Δομών και η «Διχοτόμηση» της Υγείας
Πίσω από τη βιτρίνα του νέου κτιρίου, ελλοχεύει ένας κίνδυνος που το RodopiPress έχει αποκαλύψει επανειλημμένα: η συστηματική προσπάθεια του τουρκικού παρακράτους και των εγκάθετων του ΚΙΕΦ/DEB (όπως ο Χουσεΐν Μπαλτατζή) να οικοδομήσουν παράλληλες δομές υγείας.
Η εργαλειοποίηση ιατρικών πράξεων, όπως οι εθελοντικές αιμοδοσίες που διεξάγονται αποκλειστικά στην τουρκική γλώσσα με τη λογική του «αίματος για τους δικούς μας», αλλά και η προώθηση του «ιατρικού τουρισμού» προς την Τουρκία με ειδικές κάρτες ομογενούς, δεν είναι αθώες δράσεις κοινωνικής πρόνοιας. Αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου γλωσσικού εθνικισμού και de facto πολιτιστικής αυτονόμησης, που στοχεύει στην αποξένωση της Μειονότητας από το Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Το νέο Νοσοκομείο Κομοτηνής οφείλει να αποτελέσει το ανάχωμα σε αυτόν τον διχαστικό σχεδιασμό, λειτουργώντας ως ο μοναδικός, κυρίαρχος και αδιαμφισβήτητος φορέας υγείας, όπου η επιστήμη θα μιλά την επίσημη γλώσσα του Κράτους και τα πρωτόκολλα θα ακυρώνουν κάθε απόπειρα «παραδιοίκησης».
Ποιός ανέχεται την δημιουργία “παραλλήλων δομών υγείας “του παρακράτους;
Η Πρόκληση της Διοίκησης
Ο Υπουργός Υγείας χαρακτήρισε τη διοίκηση της κ. Ροφαέλα ως «προσωπικό στοίχημα». Το στοίχημα αυτό θα κριθεί στην πράξη. Το νέο νοσοκομείο απαιτεί διοικητές με πάθος, αλλά και με διαφάνεια. Απαιτεί ανθρώπους που θα συγκρουστούν με τις αγκυλώσεις και δεν θα οχυρωθούν πίσω από γραφειοκρατικά φίλτρα.
Συμπέρασμα: Το νέο νοσοκομείο Κομοτηνής είναι μια ιστορική ευκαιρία για τη Ροδόπη. Είναι το μέσο για να αποκτήσουμε την αξιοπρέπεια που μας στερεί το παρόν σύστημα. Όμως, αν δεν λύσουμε τα θέματα της στελέχωσης, της συνεργασίας με τον ιδιωτικό τομέα και της αυστηρής τήρησης των πρωτοκόλλων, θα έχουμε απλώς μεταφέρει τα παλιά προβλήματα σε ένα πιο όμορφο, ξύλινο σπίτι.
Η Θράκη δεν αντέχει άλλες χαμένες ευκαιρίες.
Η «υγειονομική ορθότητα» ως εγγύηση της κοινωνικής συνοχής στο ΣΓΝΚ
