Σε αυξημένο προβληματισμό και σοβαρά ερωτήματα οδηγεί η σημερινή εικόνα που παρουσιάζουν οι υποδομές βιοασφάλειας στη Ροδόπη, παρά τις διαβεβαιώσεις της Περιφερειακής Αρχής τον περασμένο Μάρτιο για την επαναλειτουργία και την αποτελεσματικότητα των μετακινούμενων σταθμών απολύμανσης.
Ειδικότερα, στο κομβικό σημείο του χώρου στάθμευσης στην Ατάρνη/Καρανίκτερε, στα όρια των Περιφερειακών Ενοτήτων Ροδόπης και Έβρου,το σημείο εμφανίζει εικόνα εγκατάλειψης, με βανδαλισμένες εγκαταστάσεις, παντελή έλλειψη σαφούς σήμανσης και μηδενική ενημέρωση για τους διερχόμενους οδηγούς όσον αφορά στον υπεύθυνο του κινητού συνεργείου απολύμανσης.
Όπως αποκαλύπτει το ρεπορτάζ του RodopiPress, η διαδικασία απολύμανσης επαφίεται στην πρωτοβουλία ελάχιστων «μυημένων» επαγγελματιών, με τις ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες να κάνουν λόγο για μόλις τέσσερα οχήματα ανά βάρδια, την ώρα που παραμένει αδιευκρίνιστη η επιχειρησιακή κατάσταση και η τακτική ανανέωση του διαλύματος στην απολυμαντική τάφρο του κάθετου άξονα Μακάζα–Κομοτηνής. Να σημειωθεί ότι υπάρχουν σύγχρονες μέθοδοι απολύμανσης που χρησιμοποιούνται ευρέως και στη γείτονα Τουρκία.
Τα ζητήματα αυτά καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για επίσημες απαντήσεις από την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης σχετικά με τον ακριβή αριθμό των λειτουργούντων σημείων, τους ελέγχους, το κόστος και τη διοικητική εποπτεία, καθώς η ουσιαστική προστασία του κτηνοτροφικού κεφαλαίου της περιοχής κρίνεται αποκλειστικά από την αποτελεσματικότητα των μέτρων στο πεδίο.
Επιπροσθέτως, ο βαθμός ετοιμότητας εφαρμογής προληπτικών μέτρων βιοασφάλειας αποτελεί την καλύτερη διαφήμιση για μία χώρα όπως η Ελλάδα που επενδύει στον τουρισμό. Αντ’αυτού ο Αντιπεριφερειάρχης Ροδόπης και οι λοιποί αξιωματούχοι της περιοχής ασχολούνται με τα πανηγύρια και τις συναυλίες αμφιβόλου απόδοσης και αποτελεσματικότητας.
Σχόλιο σύνταξης: Η εικόνα αδράνειας και η απουσία επαρκούς σήμανσης στις υποδομές απολύμανσης στα όρια της Ροδόπης εκθέτουν σε άμεσο κίνδυνο το ήδη δοκιμαζόμενο κτηνοτροφικό κεφάλαιο της Θράκης, καθιστώντας σαφές ότι η βιοασφάλεια απαιτεί διαρκή επιχειρησιακό έλεγχο και διαφάνεια στη διαχείριση των πόρων και όχι απλές διακηρύξεις προθέσεων.
