Φιλοπροξενική Σύναξη στην Κομοτηνή: Οι προκλητικές αναφορές και το καλλιτεχνικό «φως» των Yakamoz
Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Σε μια εκδήλωση που για άλλη μια φορά κινήθηκε στα όρια της αμφισβήτησης της ελληνικής έννομης τάξης, η παράνομη «Ένωση Τούρκων Δασκάλων» (BTTÖB) τίμησε την Παγκόσμια Ημέρα Μητρικής Γλώσσας στην Κομοτηνή. Το «παρών» έδωσε σύσσωμο το φιλοπροξενικό μπλοκ, μετατρέποντας μια πολιτιστική αφορμή σε πλατφόρμα εθνικιστικών μηνυμάτων.
Τα «αγκάθια» των ομιλιών: Πού προσκρούουν στην ελληνική νομοθεσία;
Οι τοποθετήσεις των συμμετεχόντων περιείχαν σημεία που έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με το νομικό και συνταγματικό καθεστώς της Ελλάδας:
-
Η επίκληση της «Εθνικής Ταυτότητας»: Ο Αϊντίν Αχμέτ (BTTÖB) και ο Τούρκος Πρόξενος, Αϊκούτ Ουνάλ, χρησιμοποίησαν όρους όπως «εθνική γλώσσα» και «εθνικά σύμβολα» για να προσδιορίσουν τη μουσουλμανική μειονότητα. Η ελληνική έννομη τάξη και η Συνθήκη της Λωζάνης αναγνωρίζουν τη μειονότητα αποκλειστικά ως θρησκευτική. Η προσπάθεια εθνοτικού προσδιορισμού («Τουρκική Μειονότητα») αποτελεί πάγια προσβολή της κυριαρχίας της χώρας.
-
Αμφισβήτηση της Εκπαιδευτικής Πολιτικής: Η απαίτηση για τουρκικά νηπιαγωγεία και η κριτική για τη σύμπτυξη των μειονοτικών σχολείων αγνοεί το γεγονός ότι η εκπαίδευση είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του ελληνικού κράτους, το οποίο εφαρμόζει ενιαία κριτήρια σε όλη την επικράτεια.
-
Παράνομη Επωνυμία: Η ίδια η ύπαρξη και δράση του σωματείου υπό τον τίτλο «Τούρκων Δασκάλων» είναι παράνομη σύμφωνα με τον Άρειο Πάγο, καθώς η χρήση του όρου «Τούρκος» σε επωνυμία σωματείου έχει κριθεί ότι μπορεί να προκαλέσει σύγχυση και κινδύνους για τη δημόσια τάξη.
Οι παρουσίες
Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν οι γνωστοί πρωταγωνιστές των φιλοπροξενικών κύκλων: ο Πρόξενος Αϊκούτ Ουνάλ, ο ψευδομουφτής Ιμπραήμ Σερίφ, η πρόεδρος του ΚΙΕΦ Τσιγντέμ Ασαφογλού, καθώς και ο Δήμαρχος Οσμανγκαζί από την Προύσα, Ερκάν Αϊντίν, ο οποίος δήλωσε έτοιμος να στηρίξει τον «αγώνα» της μειονότητας. Παρών και ο Δήμαρχος Αρριανών , Εγκάθετος Ερδέμ Χουσεΐν!
Yakamoz: Μια νότα εξωστρέφειας
Μέσα στο βαρύ κλίμα των πολιτικών ομιλιών, το μουσικό συγκρότημα Yakamoz, υπό τη διεύθυνση του Μπατουχάν Χασάν, αποτέλεσε την ευχάριστη «παραφωνία» ποιότητας. Η παρουσίαση «Ένα Ποίημα, Ένα Τραγούδι» ήταν μια ανάσα αισθητικής, συνδυάζοντας δεξιοτεχνία σε τέσσερα μουσικά όργανα και ερμηνείες που ξεχείλιζαν από ψυχή.
Με αυτόν τον τρόπο, οι Yakamoz έδωσαν ηχόχρωμα και ευγένεια σε μια ατμόσφαιρα που, χωρίς τη δική τους καλλιτεχνική συμβολή, θα παρέμενε στεγνά πολιτική. Είναι παρήγορο να βλέπουμε τα ταλαντούχα παιδιά της μειονότητας να εκπροσωπούν τη σύγχρονη Θράκη με τέτοιο επίπεδο, αναδεικνύοντας ένα προφίλ εξωστρέφειας και δημιουργίας.
