Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης

Μετά την ψυχολογική επιχείρηση κατά του Ελληνικού Στρατού από
ισλαμιστές και παιδεραστές και μία νέα κυβερνοεπίθεση στην ιστοσελίδα
της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και του 424 Γ.Σ.Ν.Ε.
που πραγματοποίησαν τούρκοι χάκερς είχαμε διατυπώσει την άποψη ότι
κυοφορείται μία εκ νέου κρίση που αποσκοπεί στη δημιουργία σκηνικού
διαπραγματεύσεων και δημιουργίας νέων γεωστρατηγικών δεδομένων ενώ
προωθούνται μορφές τύπου “συν”: συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο και
συνδιοίκηση στην  Θράκη!

Αυτή η εικόνα ενισχύθηκε από την εμφάνιση πολλών “προθύμων” εντός των τειχών να βρεθούν στο πλάνο μιας “οικουμενικής” συνδιαχείρισης πόρων, διαδρόμων και εθνικού πλούτου, ξεπουλώντας στα σαλόνια ό,τι με αίμα και αγώνες κέρδισαν οι Πρόγονοί μας στα πεδία των μαχών και συνεχίζουν να τα υπερασπίζονται οι Απόγονοί τους, από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη!

Όπως συμβαίνει σε κάθε ανάλογη περίσταση, στόχος του επιτιθεμένου είναι οι μηχανισμοί της (μη ελεγχόμενης) πληροφόρησης
και είναι απολύτως απαραίτητο να ελεγχθούν οι διαχειριστές των ειδήσεων
και των πληροφοριών που τελικό αποδέκτη έχουν την κοινή γνώμη.

Ξαφνικά, Έλληνες δημοσιογράφοι και μέσα ενημέρωσης, βρέθηκαν στο στόχαστρο του καθεστώτος Ερντογάν
που έχει στείλει στην ανεργία 11.000 δημοσιογράφους, 114 κρατούνται
στις τουρκικές φυλακές και 1.500 απειλούνται με δίκες.Σύμφωνα με την Μη
Κυβερνητική Οργάνωση «Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα», η Τουρκία βρίσκεται στην
157η θέση σε σύνολο 182 χωρών. Η χώρα ελέγχεται ολοένα και περισσότερο
από ομίλους ΜΜΕ και η πολυφωνία λιγοστεύει. Σύμφωνα με έρευνες διεθνών
παρατηρητών το 94% των τουρκικών ΜΜΕ βρίσκονται υπό τον πλήρη έλεγχο της
κυβέρνησης.Να σημειώσουμε ότι στο στόχαστρο βρίσκεται και η
“δημοσιογραφία των πολιτών” (ιστολόγια, social media κοκ) με 36.066
Τούρκους να βρίσκονται αντιμέτωποι με ποινικές διώξεις το 2019.
Συνολικά, 9,554 άτομα έχουν καταδικαστεί σε φυλάκιση για προσβολή του
Προέδρου.

Στα καθ’ημάς, η
Ελλάδα είναι το κράτος-μέλος της Ε.Ε. που κατέχει μία από τις
χειρότερες θέσεις στον Παγκόσμιο Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου για το
2020,με την Χώρα μας να βρίσκεται στην 65η θέση από πλευράς
«ελευθερίας του Τύπου» και από τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. μόνο η Μάλτα
(81η), η Ουγγαρία του Βίκτορ Ορμπαν (89η) και η Βουλγαρία (111η) έχουν
χειρότερο δείκτη.

Οι λειτουργοί του Τύπου , οι εργαζόμενοι στον χώρο των μέσων
ενημέρωσης, η νέα γενιά δημοσιογράφων του ηλεκτρονικού τύπου, έρχονται
καθημερινά αντιμέτωποι με την “δημοσιογραφία της (κατευθυνόμενης) άποψης” ενώ γνωρίζουμε καλά ότι “Η δημοσιογραφία ήταν και είναι καθαρά η παρουσίαση γεγονότων, με εμπεριστατωμένα στοιχεία, επιχειρήματα και αποδείξεις” κάτι που φοβούνται τα επικοινωνιακά επιτελεία και οι πάσης φύσεως προπαγανδιστές!

Όταν τα εξώδικα, οι μηνύσεις και οι αγωγές δεν τιθασεύουν τον τύπο, τότε το παιχνίδι “ανεβαίνει” πίστα και στο πλάνο μπαίνουν όσοι χειρίζονται τους “διακόπτες” μετάδοσης: από
το “παρακράτος” στην “κυβερνοαστυνομία” και την αναστολή έκδοσης,
εκπομπής, μετάδοσης ειδήσεων και πληροφοριών με πρόσχημα την “κακόβουλη
χρήση λογαριασμού” ή την “παραβίαση των όρων της κοινότητας”

Συνήθως, αυτές τις τακτικές βλέπουμε σε περιόδους που προηγούνται μεγάλων συγκρούσεων ή καταιγιστικών εξελίξεων και η δικτατορία των ομοκέντρων κύκλων εξουσίας και των ισχυρών μειοψηφιών πρέπει να ολοκληρώσει το έργο της υιοθετώντας πρακτικές “πληροφοριακής στεγανότητας” και παραπλάνησης της κοινής γνώμης.

Οι μέρες που έρχονται θα αποτελέσουν ένα ισχυρό crash test για
τις αντοχές του Έθνους και της Ελληνικής Κοινωνίας κι ας μην
προσπαθήσουν κάποιοι να αντιγράψουν τις ερντογανικές μεθόδους, πόσω
μάλλον να τις υπερασπισθούν ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ με πρόσχημα την σωτηρία από ορατές κι αόρατες απειλές…

Η Δημοσιογραφία εξακολουθεί να είναι η Δύναμη των Αδυνάτων και όχι επιχορηγούμενο προϊόν!!

https://katohika.gr/ellinotourkika/i-pliroforisi-os-antimetro-stis-yvridikes-apeiles/ 

Η δημοσιογραφία της καραντίνας… N. Αρβανίτης

Του Νίκου Αρβανίτη
Βαλκανιολόγου – Δημοσιογράφου

Στην
αρχή της πανδημικής κρίσης η Προεδρία της Κυβέρνησης ενέκρινε δαπάνη 11
εκατομμυρίων ευρώ, «για υπηρεσίες επικοινωνίας και ενημέρωσης των
πολιτών που απαιτούνται για την υλοποίηση εκστρατείας στο πλαίσιο της
προστασίας της δημόσιας υγείας και των μέτρων για την αποτροπή της
διασποράς του κορωνοϊού COVID- 19».

Όπως τότε είχαμε επισημάνει
“στο σύνολό τους τα μέσα ενημέρωσης όλης της Επικράτειας , αλλά και του
Πλανήτη Γη, στα πλαίσια της αποστολής τους και του έργου που επιτελούν ,
το πράττουν ήδη χωρίς επιπλέον επιδότηση”.

Τρεις
μήνες μετά, αφού Μείναμε Σπίτι και Παραμείναμε Ενεργοί, κάνουμε τον
πρώτο “πολυεστιακό” απολογισμό τόσο σε γενικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο
Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Δύο γιατροί και δύο
δημοσιογράφοι της Κομοτηνής συζητούν ,διαδικτυακά,για την επικαιρότητα
της πανδημίας στον τόπο μας:η ανύπαρκτη επίσημη ενημέρωση ,οι διαρροές
,το κυνήγι μαγισσών ,το Νοσοκομείο ,ο Ιατρικός Σύλλογος ,η Περιφέρεια
,οι Δήμοι,τα ανεπιβεβαίωτα κρούσματα και ο διασυρμός συνανθρώπων ,η
κοινωνία στη γωνία,η Ξάνθη δίπλα μας ,ο κίνδυνος του νέου lockdown..

Το πλαίσιο της συζήτησης, από την πλευρά του Komotinipress και του υπογράφοντος, εστίασε στα ακόλουθα σημεία:

• Είναι
  επιπόλαιο να εξάγουμε συμπεράσματα από τις πολλές βιαστικές μελέτες για
  την COVID- 19, γιατί το 1/3 από αυτές είναι χαμηλού επιστημονικού
  κύρους
• Οι δεκαετίες πίσω από τις βασικές αρχές δόμησης κλινικών
  μελετών, παρακάμφθηκαν προς χάριν μιας νοσηρής επικοινωνίας του κοινού
  αισθήματος με την ίδια τη διεργασία παραγωγής γνώσης. Εν συνεχεία, είναι
  μάλλον δύσκολο να ξεχαστεί το φιάσκο της ιβουπροφένης, εμφανίστηκαν
  «μαγικές θεραπείες» όπως οι συνδυασμοί αζιθρομυκίνης/χλωροκίνης και
  κολχικίνης, οι οποίες μάλιστα «γλίστρησαν» και σε πρωτόκολλα προληπτικής
  χρήσης, όπως στην περίπτωση της χλωροκίνης.
• Παρά τις μεγάλες
  υποσχέσεις και τον επιστημονικό τυχοδιωκτισμό που παραμένει προς το
  παρόν ατιμώρητος, καλό είναι να θυμόμαστε ότι η δημοσίευση επιστημονικών
  σκουπιδιών, «garbage in, garbage out» πέρασε από την επιστημονική
  κοινότητα αδιάφορα.
• Πρώτη φορά η επιστημονική κοινότητα
  κατακλύσθηκε από τόσο πολλές πληροφορίες σε τόσο μικρό διάστημα. Οσο
  δύσκολα γίνεται η αναζήτηση της γνώσης, τόσο εύκολα συμβαίνει η
  αναπαραγωγή αβεβαιοτήτων, ιδιαίτερα όταν το πλήθος των πληροφοριών από
  επίσημα χείλη εκπέμπει μόνο αντιφάσεις.
• Σε όλα αυτά να
  υπενθυμισουμε ότι 70 γιατροί, 2000 νοσηλευτές σε καραντίνα και 204
  κρούσματα στο χώρο της υγείας είναι ο πρώτος φόρος που κατέβαλε ο
  ιατρικός κόσμος της Χώρας μας στην πρώτη φάση της μάχης με την αόρατη
  απειλή του Covid19
• Σε επίπεδο πληροφόρησης κι ενημέρωσης
  στεκόμαστε στο γεγονός ότι οι πολίτες είναι πιο «υποψιασμένοι» και άρα
  αναγνωρίζουν ευκολότερα τις υπερβολές σε περιόδους κρίσεων όπως η
  τρέχουσα και, δεύτερον, στο ότι επιλέγουν περισσότερο τα επαγγελματικά
  ΜΜΕ και την επαγγελματική δημοσιογραφία για την ενημέρωσή τους, έχοντας
  σε σημαντικό βαθμό εγκαταλείψει τα κοινωνικά δίκτυα ως κύρια πηγή
  πληροφόρησης (κάτι που συνέβαινε στο παρελθόν).
• Αναφορικά με την
  παραπληροφόρηση το 62% των ερωτηθέντων σε έρευνες κοινής γνώμης δήλωνε
  ότι έχει πέσει θύμα παραπληροφόρησης, ενώ το ποσοστό αυτό σήμερα
  εμφανίζεται αισθητά μειωμένο (50%).
• Μεγάλο ειναι το το
  ενδιαφέρον για πληροφόρηση από επιστημονικές πηγές, καθώς το 77% των
  συμμετεχόντων στην πρώτη φάση της έρευνας και το 80% στη δεύτερη
  δηλώνουν ότι τις επιλέγουν για την πληροφόρησή τους σχετικά με τα θέματα
  του κορωνοϊού
• Αναδεικνύεται ο ρόλος του Τύπου και των
  δημοσιογράφων οι οποίοι ερευνούν, διασταυρώνουν πληροφορίες, διαχωρίζουν
  τις φήμες από την πραγματικότητα, καταρρίπτουν ψευδείς ειδήσεις και
  θεωρίες συνωμοσίας, δείχνουν σεβασμό στα γεγονότα και μας ενημερώνουν με
  ακρίβεια και εγκυρότητα.
• Λογοκρισία, κλείσιμο ιστότοπων,
  αυθαίρετες κρατήσεις δημοσιογράφων, σωματικές και λεκτικές επιθέσεις,
  έκτακτες νομοθεσίες που πλήττουν την ελευθερία του Τύπου, όπως και
  παραβιάσεις διαπιστώνονται τις τελευταίες εβδομάδες
• Σε ένα
  δελτίο τύπου, η ΜΚΟ, που εδρεύει στη Γενεύη και αγωνίζεται για την
  προστασία των δημοσιογράφων, αναφέρει ότι κατέγραψε από την 1η Μαρτίου
  «τον θάνατο από επιπλοκές του νέου κορονοϊού 55 δημοσιογράφων σε 23
  χώρες». Διευκρινίζει ότι «η επαγγελματική αιτία κάποιων από αυτούς τους
  θανάτους δεν διαπιστώνεται πάντα».
• και τέλος δεν ξεχνάμε ότι συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε με τα κατάλληλα ΜΑΠ