Ο Ινάντς Μουσταφάογλου, το Πουρναλίκ, το Ρήγμα με την Ψευδομουφτεία και η προξενική «καθαριότητα».
Ο Ινάντς, το Πούρναλικ και η προξενική «καθαριότητα».
Τελικά, το δράμα του Δημοτικού Συμβούλου Ξάνθης θυμίζει όλο και περισσότερο κακή τουρκική σαπουνόπερα, όπου ο πρωταγωνιστής συνειδητοποιεί στο 500ό επεισόδιο ότι είναι ο υιοθετημένος που τον κρατάνε για να πλένει τα πιάτα.
Ο Ινάντς Μουσταφάογλου, ο άνθρωπος που κάποτε έπινε νερό στο όνομα της «υψηλής προστασίας»του Τράμπα βγήκε στα κάγκελα και «καρφώνει» το «ψεύτοαφεντικό».
Τι έγινε, Ινάντς; Χάλασε το αφήγημα της λαϊκής στήριξης;
Η ουσία είναι τόσο απλή που καταντάει γελοία. Για τους «αριστοκράτες» της οδού Ιώνων, ο κάτοικος του Πούρναλικ δεν γίνεται Τούρκος. Τους ανθρώπους του οικισμού τους θέλουν μόνο για τις δύσκολες δουλειές. Να φωνάζουν, να γεμίζουν τα λεωφορεία στις συγκεντρώσεις και να ρίχνουν το «σωστό» ψηφοδέλτιο. Μόλις όμως ο Ινάντς ζήτησε κάτι παραπάνω από ένα χτύπημα στην πλάτη, του θύμισαν ότι στην ιεραρχία τους είναι πιο κάτω και από το χαλάκι της εισόδου.
Το κερασάκι στην τούρτα; Το γεγονός ότι επέλεξαν έναν άνθρωπο με το δικό του «πλούσιο»… βιογραφικό με άμεσες αναφορές στον Ποινικό Κώδικα, για να κάνει τον εκπρόσωπο των κατοίκων του οικισμού. Το μήνυμα προς το Πούρναλικ είναι ξεκάθαρο: «Σας στέλνουμε αυτόν για αρχηγό, γιατί σας θεωρούμε κατώτερους». Είναι ο κλασικός τρόπος των «αφεντάδων» να λένε στους κατοίκους ότι είναι πολίτες δεύτερης (και βάλε) κατηγορίας. Σου λένε: «Εσύ, παιδί μου, κάνε τη φασαρία, φάε τη λάσπη, κι αν μπλέξεις και με τον νόμο, εμείς θα κάνουμε πως δεν σε ξέρουμε».
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ίσως αποδεικνύεται τελικά ότι ούτε ο ίδιος ο Ινάντς κατάφερε να υλοποιήσει όσα είχε υποσχεθεί. Γιατί όταν οι προσδοκίες χτίζονται πάνω σε παχιά λόγια και όχι σε πράξεις, η απογοήτευση δεν αργεί να έρθει και τότε δεν φταίνε μόνο οι «από πάνω», αλλά και εκείνοι που υποσχέθηκαν περισσότερα απ’ όσα μπορούσαν ή ήθελαν να κάνουν.
Τώρα ο Ινάντς κλαίει δημόσια για την έλλειψη συμπαράστασης. Καλώς ήρθες στην πραγματικότητα! Η προξενική πίτα είναι για «καθαρόαιμα» στόματα. Για το Πούρναλικ έχει μόνο υποσχέσεις και σαρκαστικά χαμόγελα πίσω από κλειστές πόρτες. Μέχρι να το καταλάβουν οι κάτοικοι ότι τους δουλεύουν ψιλό γαζί, θα συνεχίσουν να είναι οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» σε ένα παιχνίδι που η τράπουλα είναι σημαδεμένη από την αρχή.
Σχόλιο Συντάκτη
Η περίπτωση του Ινάντς είναι η κλασική ιστορία του «παιδιού για τα θελήματα» που πίστεψε ότι έγινε μέλος της οικογένειας. Η ρήξη αυτή δεν είναι απλώς μια προσωπική βεντέτα, αλλά μια χαραμάδα από όπου φαίνεται η βαθιά περιφρόνηση του προξενικού κατεστημένου προς τους απλούς κατοίκους των οικισμών. Όταν οι «μπροστάρηδες» είναι “αναλώσιμοι” ο στόχος δεν είναι η εκπροσώπηση, αλλά ο απόλυτος έλεγχος μέσω του φόβου και της περιθωριοποίησης.
Πηγή: RodopiPress Επιμέλεια: Συντακτική Ομάδα RodopiPress
Ενδομειονοτικός «Εμφύλιος» στην Ξάνθη: Ο Ινάντς Μουσταφάογλου εναντίον Ψευδομουφτείας
