Κραυγή αγωνίας από τον Ιρλανδικό Αγροτικό Σύνδεσμο στην Κομοτηνή: «Η “Πράσινη Ατζέντα” απειλεί την επισιτιστική μας ασφάλεια»
Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Σοβαρές καταγγελίες για το μέλλον του πρωτογενούς τομέα στην Ευρώπη και την εργαλειοποίηση των επιδοτήσεων διατύπωσε από την Κομοτηνή η εκπρόσωπος Τύπου του Ιρλανδικού Αγροτικού Συνδέσμου (Irish Rural Association), κα Jackie Flannery.
Η Ιρλανδή εκπρόσωπος βρέθηκε στη Θράκη στο πλαίσιο της εναρκτήριας συνάντησης του Ευρωπαϊκού προγράμματος Erasmus+ “Rural European Volunteers”, στο οποίο συμμετέχει ως εταίρος η τοπική ΑΜΚΕ “Sinapseis”.
Σε δηλώσεις της στα τοπικά μέσα ενημέρωσης, η κα Flannery ανέλυσε διεξοδικά τα δομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ιρλανδική αγροτιά, αναδεικνύοντας κοινούς τόπους με την ελληνική πραγματικότητα.
Η ,.Jackie Flannery συνομίλησε με τους εκπροσώπους των αγροτών και της επιτροπής του μπλόκου ενώ ενημερώθηκε διεξοδικά για τα προβλήματα της τοπικής αγροτικής οικονομίας.
«Δεν είμαστε πλέον επισιτιστικά ασφαλείς»
Στον πυρήνα της κριτικής της βρέθηκε η λεγόμενη «Πράσινη Ατζέντα» (Green Agenda). Η κα Flannery υποστήριξε ότι οι επιβαλλόμενες ρυθμίσεις έχουν οδηγήσει την Ιρλανδία σε καθεστώς επισιτιστικής ανασφάλειας. «Κατά τη γνώμη μας, δεν είμαστε πλέον επισιτιστικά ασφαλείς (food secure) στην Ιρλανδία εξαιτίας της Πράσινης Ατζέντας. Βλέπουμε τεράστιες αλλαγές στη χρήση γης», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Κατήγγειλε την πολιτική «δύο μέτρων και δύο σταθμών» της Ε.Ε., η οποία ενώ επιβάλλει αυστηρούς περιορισμούς στους Ευρωπαίους παραγωγούς, επιτρέπει την εισαγωγή προϊόντων από τρίτες χώρες χωρίς τις ίδιες προδιαγραφές. «Η κυβέρνηση μας αναγκάζει να εισάγουμε ποσότητες κρέατος, π.χ. από τη Βραζιλία, το οποίο είναι γεμάτο ορμόνες και αντιβιοτικά, μη ανιχνεύσιμο και μη ασφαλές. Την ίδια ώρα, εμείς παράγουμε μια από τις πιο ασφαλείς τροφές παγκοσμίως, αλλά μας οδηγούν σε μείωση της παραγωγής», ανέφερε, θυμίζοντας τις μεγάλες κινητοποιήσεις του 2019 (Beef Plan Movement) για τις τιμές στο μοσχαρίσιο κρέας.
Ομηρία μέσω επιδοτήσεων και το πρόβλημα των μικρών παραγωγών
Σε ερώτηση για την απουσία δυναμικών κινητοποιήσεων στην Ιρλανδία, συγκριτικά με τα μπλόκα των αγροτών στην Ελλάδα, η κα Flannery ήταν αποκαλυπτική: «Οι αγρότες μας φοβούνται να διαδηλώσουν πραγματικά. Υπάρχει ο φόβος ότι αν βγουν στους δρόμους, θα τους κόψουν τις επιδοτήσεις». Περιέγραψε μια εικόνα οικονομικής ασφυξίας, ειδικά για τις μικρότερες εκμεταλλεύσεις στο δυτικό τμήμα της Ιρλανδίας (West of Ireland), οι οποίες υποχρηματοδοτούνται και δυσκολεύονται να επιβιώσουν απέναντι στους αυστηρούς κανόνες, ζητώντας δικαιότερη κατανομή των πόρων.
«Κατασκευασμένες» Ζωονόσοι;
Ιδιαίτερη ανησυχία εξέφρασε για τις ζωονόσους, όπως ο καταρροϊκός πυρετός (bluetongue). Η κα Flannery άφησε σαφείς αιχμές για τη διαχείριση και την προέλευση αυτών των επιδημιών, σχολιάζοντας πως συχνά φαίνεται να μην υπάρχει λογική εξήγηση για την εμφάνισή τους, εκφράζοντας την υποψία ότι χρησιμοποιούνται ως μοχλός πίεσης για το κλείσιμο μονάδων. «Ελπίζουμε και προσευχόμαστε να μην χτυπήσει τη βιομηχανία βοοειδών μας το καλοκαίρι, όταν θα εμφανιστούν τα έντομα (σκνίπες)», δήλωσε, υπογραμμίζοντας τον κίνδυνο καταστροφής του ζωικού κεφαλαίου.
Συμμαχία μέσω Erasmus+
Η επίσκεψη εντάσσεται στο έργο “Rural European Volunteers” (Κωδικός: 2025-1-IE01-KA210-YOU-000353245), το οποίο στοχεύει στην ανταλλαγή τεχνογνωσίας και την ενίσχυση του εθελοντισμού στην ύπαιθρο. Το εταιρικό σχήμα αποτελείται από:
-
Youth Work Ireland Midlands (Ιρλανδία – Συντονιστής)
-
Sinapseis (Ελλάδα)
-
Arrexini Sula (Ιταλία)
-
TAS (Λιθουανία)
Η κα Flannery απαντώτας σε σχετικό ερώτημα του RodopiPress δεσμεύτηκε να μεταφέρει το μήνυμα της αγωνιστικότητας των Ελλήνων αγροτών πίσω στην πατρίδα της, καλώντας σε αφύπνιση και κοινή δράση απέναντι στις πολιτικές που απειλούν τον πρωτογενή τομέα.
INFO: Συνοπτική περιγραφή της στάσης των Ελλήνων αγροτών απέναντι στην πράσινη ατζέντα της ΕΕ
Οι Έλληνες αγρότες αντιμετωπίζουν με έντονη καχυποψία και αντίσταση την πράσινη ατζέντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θεωρούν πως τα νέα περιβαλλοντικά μέτρα – μείωση λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων, υποχρεωτικές επενδύσεις σε τεχνολογίες παρακολούθησης, περιορισμούς στις καλλιεργήσιμες εκτάσεις και αυστηρότερους κανόνες για τις εκπομπές – επιβάλλονται χωρίς ουσιαστική κατανόηση της πραγματικότητας της παραγωγής.
Ο φόρτος των αλλαγών έρχεται σε μια περίοδο οικονομικής πίεσης, υψηλού κόστους ενέργειας και ζωοτροφών, με περικοπές στην ΚΑΠ και χαμηλές τιμές παραγωγού. Πολλοί αγρότες φοβούνται ότι το κόστος συμμόρφωσης θα απειλήσει άμεσα τη βιωσιμότητα των εκμεταλλεύσεών τους, οδηγώντας σε εγκατάλειψη γης και κλείσιμο μονάδων. Η συζήτηση γύρω από το κτηνοτροφικό αποτύπωμα και η στοχοποίηση του μεθανίου δημιουργούν επιπλέον αίσθημα αδικίας.
Στην Ελλάδα —όπως και σε άλλες χώρες— η πράσινη μετάβαση εκλαμβάνεται ως από πάνω προς τα κάτω επιβολή, χωρίς επαρκή οικονομική στήριξη και χωρίς προσαρμογή στις ιδιαιτερότητες των μικρών και μεσαίων εκμεταλλεύσεων. Οι αγρότες δεν απορρίπτουν την ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά ζητούν ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα, στοχευμένη χρηματοδότηση και πολιτικές που να στηρίζουν το εισόδημά τους αντί να το διαβρώνουν.
Συνολικά, η στάση τους κινείται από την ανησυχία και την κόπωση έως την ανοιχτή σύγκρουση, με κοινό παρονομαστή τον φόβο ότι η πράσινη ατζέντα απειλεί τον ίδιο τον τρόπο ζωής και την επιβίωση των αγροτικών οικογενειών.
