Θανάσης Καββαδάς: Νέα πληρωμή 7,72 εκατ. ευρώ στους κτηνοτρόφους της Λέσβου για τον αφθώδη πυρετό – Στα 15,2 εκατ. ευρώ η συνολική στήριξη
Την ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου ταυτοποίησης, ιχνηλάτησης και δειγματοληψίας στο σύνολο των κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων της Λέσβου ανακοίνωσε από το βήμα της Βουλής ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Θανάσης Καββαδάς, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση για τη διαχείριση της επιζωοτίας του αφθώδους πυρετού.
Όπως ανέφερε, από τις 3.381 εκτροφές που ήταν εγγεγραμμένες στο σύστημα κατά το ξέσπασμα της νόσου στις 16 Μαρτίου 2026, ολοκληρώθηκε ο έλεγχος στις ενεργές μονάδες και ανοίγει άμεσα η δεύτερη φάση επιτόπιων ελέγχων σε περίπου 300 εκτροφές εντός της ζώνης προστασίας των 3 χιλιομέτρων, με αυστηρή εφαρμογή των πρωτοκόλλων βιοασφάλειας.
Στο οικονομικό σκέλος, ο Υφυπουργός ανακοίνωσε την έγκριση νέας πληρωμής ύψους 7.726.101 ευρώ για 46.124 θανατωθέντα ζώα, ποσό που πιστώνεται άμεσα, διαμορφώνοντας τη συνολική ενίσχυση που έχει διοχετευθεί στο νησί στα 15.190.000 ευρώ (μαζί με τα προηγούμενα 7,46 εκατ. ευρώ για αποζημιώσεις ζώων, απώλεια εισοδήματος και τυροκομικές μονάδες).
Παράλληλα, διευκρινίστηκε ότι τα ποσά είναι αφορολόγητα, ακατάσχετα και ανεκχώρητα, ενώ η αποζημίωση απώλειας εισοδήματος για το δεύτερο εξάμηνο του 2026 θα καταβληθεί έως το τέλος του έτους.
Σε πανελλαδικό επίπεδο, υπεγράφη δέσμευση πίστωσης 53.773.000 ευρώ για την επιδότηση ζωοτροφών, προχωρά η ειδική αποζημίωση για το αδιάθετο γάλα της περιόδου Μαρτίου-Μαΐου, ενώ το ΥΠΑΑΤ προετοιμάζει ολοκληρωμένο φάκελο προς τις Βρυξέλλες για την ενεργοποίηση του άρθρου 220 του Κανονισμού 1308/2013 σχετικά με τις διαταραχές της αγοράς.
Σχόλιο Σύνταξης
Η εκταμίευση των αποζημιώσεων και η ολοκλήρωση της κτηνιατρικής ιχνηλάτησης στη Λέσβο αποτελούν αυτονόητες και κατεπείγουσες ενέργειες απέναντι σε μια επιζωοτία που αποδεκάτισε το ζωικό κεφάλαιο και επέφερε βαρύ πλήγμα στην τοπική οικονομία. Η ταχύτητα στην πίστωση των κονδυλίων και η αναγνώριση της ζημιάς στο γάλα και στις ζωοτροφές είναι θετικά βήματα, ωστόσο η ουσιαστική διάσωση της ελληνικής κτηνοτροφίας απαιτεί πολύ βαθύτερες τομές από την απλή οικονομική διαχείριση των συνεπειών μιας καταστροφής.
Η οδυνηρή εμπειρία της Λέσβου αποτελεί ένα ηχηρό καμπανάκι συναγερμού για όλες τις παραμεθόριες πύλες εισόδου της χώρας, με πρώτη την ακριτική Θράκη. Στον Έβρο και στη Ροδόπη, οι κτηνοτρόφοι γνωρίζουν πολύ καλά τι σημαίνει ο διαρκής εφιάλτης των διασυνοριακών επιζωοτιών —από την ευλογιά και τον αφθώδη πυρετό μέχρι την πανώλη των μικρών μηρυκαστικών— που διαπερνούν τα σύνορα εξαιτίας των ανεπαρκών ελέγχων και της χρόνιας υποστελέχωσης των δημόσιων κτηνιατρικών υπηρεσιών.
Το εξαγγελθέν Σχέδιο Ανάταξης της Ελληνικής Κτηνοτροφίας δεν μπορεί να μείνει στα χαρτιά ούτε να εξαντληθεί σε αυστηροποίηση κανονισμών που επιβαρύνουν μονομερώς τον παραγωγό. Η Πολιτεία οφείλει να θωρακίσει τα εξωτερικά σύνορα με μόνιμους σταθμούς απολύμανσης, να στελεχώσει άμεσα τις περιφερειακές κτηνιατρικές διευθύνσεις της Θράκης και των νησιών με μόνιμο επιστημονικό προσωπικό και να παράσχει ουσιαστική τεχνική και οικονομική στήριξη για σύγχρονες υποδομές βιοασφάλειας στις στάνες. Χωρίς πραγματική πρόληψη στα σύνορα, το εθνικό ζωικό κεφάλαιο θα παραμένει διαρκώς εκτεθειμένο, και το κράτος θα περιορίζεται στον ρόλο του διαχειριστή θανατώσεων και αποζημιώσεων.
