Ακτινογραφώντας την Εκδήλωση του Κέχρου: Η Ρητορική του Διχασμού, ο Οζγκιούρ Φερχάτ και η Απάντηση στα Χίλια

Ακτινογραφώντας την Εκδήλωση του Κέχρου – Η Ρητορική του Διχασμού, η Στάση Φερχάτ και η Θεσμική Απάντηση στα Χίλια

Το τριήμερο 31 Ιουλίου έως 2 Αυγούστου 2026, το στάδιο  στον Κέχρο μετατράπηκε στο επίκεντρο μιας στοχευμένης πολιτικής και διπλωματικής πλατφόρμας, με αφορμή τα 672α «Seçek Yağlı Güreşleri».

Η διοργάνωση του φιλοπροξενικού συλλόγου SEÇEK, αν και προβλήθηκε ως μια παραδοσιακή γιορτή ελαιοπάλης, λειτούργησε στην πράξη ως βήμα προώθησης της τουρκικής εθνικιστικής ατζέντας και συσπείρωσης του φιλοπροξενικού μπλοκ της Θράκης, δημιουργώντας μια εμφανή «παραφωνία» στην περιοχή.

Παρά τις προσδοκίες των διοργανωτών για μαζική συμμετοχή, η προσέλευση του κόσμου υπήρξε αισθητά χαμηλή, ενώ το καλλιτεχνικό πρόγραμμα αποδείχθηκε ιδιαίτερα φτωχό, αφού, αν και αρχικά στόχευε στην προσέλκυση πλήθους, τελικά κατέληξε σε λύσεις ανάγκης με DJ και καραόκε.

Αναλύοντας τις ομιλίες και τις παρουσίες στην εκδήλωση των φιλοπροξενικών, διαπιστώνεται μια ξεκάθαρη στρατηγική: η εργαλειοποίηση της θρησκευτικής και πολιτισμικής κληρονομιάς των Αλεβιτών με σκοπό την πλήρη ενσωμάτωσή της στο αφήγημα της «ενιαίας τουρκικής μειονότητας».

Η παρουσία κρατικών αξιωματούχων της Τουρκίας ήταν καταθλιπτική. Η Έσμα Ερσίν, Πρόεδρος Αλεβιτών-Μπεκτασήδων του Υπουργείου Πολιτισμού της Τουρκίας, έκανε λόγο για το χτίσιμο μιας «γέφυρας καρδιάς» μεταξύ Ανατολίας και Δυτικής Θράκης, προωθώντας την ιδέα της κοινής τουρκικής μνήμης. Ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Θράκης της Αδριανούπολης, Μουσταφά Χατιπλέρ, χαρακτήρισε το έθιμο αποκλειστικά ως «τουρκική παράδοση 700 ετών», ενώ ο Τούρκος Πρόξενος Αϊκούτ Ουνάλ διαβεβαίωσε πως η Τουρκική Δημοκρατία θα βρίσκεται πάντα στο πλευρό τους για τη διασφάλιση της «ενότητάς» τους. Ακόμα και στο αθλητικό σκέλος, ο τίτλος του «Başpehlivan» (Αρχιπαλαιστή) κατέληξε στον Φατίχ Κογιουντσού από την Τουρκία.

Η προβληματική στάση του Οζγκιούρ Φερχάτ

Σοβαρά ερωτήματα εγείρει η συνολική στάση και η ομιλία του βουλευτή Ροδόπης Οζγκιούρ Φερχάτ. Σύμφωνα με αναλύσεις πηγών, η ρητορική του και η επιλογή του να παραστεί στη συγκεκριμένη εκδήλωση έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τη θεσμική στάση της Ελληνικής Πολιτείας.

Ο κ. Φερχάτ υιοθέτησε μια ρητορική περιχαράκωσης, καλώντας σε ενότητα προκειμένου να «εξουδετερωθούν εκείνοι που προσπαθούν να σπείρουν σπόρους διχόνοιας» και προσθέτοντας πως «η καρδιά της μειονότητάς μας χτυπά σε αυτή την εκδήλωση». Η συγκεκριμένη ρητορική περί «εσωτερικού εχθρού» ταυτίζεται με αφηγήματα που κατασκευάζουν «απειλές» για μικροπολιτικές σκοπιμότητες.

Επιπλέον, ο κ. Φερχάτ επέλεξε να εκφωνήσει αυτόν τον λόγο σε μια εκδήλωση ελεγχόμενη από την τουρκική διπλωματία, καθήμενος στο ίδιο πάνελ με τον Τούρκο Πρόξενο και μη αναγνωρισμένους (παράνομους) θρησκευτικούς παράγοντες, όπως ο ψευδομουφτής Ξάνθης Μουσταφά Τράμπα, ο οποίος μάλιστα υποστήριξε εμμέσως ότι η Ελληνική Πολιτεία προσπαθεί να τους διχάσει. Την ίδια στιγμή, ο Δήμαρχος Αρριανών Ερντέμ Χουσεΐν προειδοποιούσε πως η μειονότητα είναι «καταδικασμένη να λιώσει» αν καταρρεύσουν οι παραδόσεις της.

Το καπέλο Γκιοκτούρκ του Ιλχάν Ταχσίν στον Κέχρο: Πρόκληση, παντουρκισμός και η αφωνία των τοπικών αρχόντων

Η Αντίθεση με τη Ρούσσα και τα Χίλια

Η αντιπαραβολή της εκδήλωσης του Κέχρου με την ιστορική διοργάνωση στη Ρούσσα και τα Χίλια αναδεικνύει δύο εκ διαμέτρου αντίθετους κόσμους. Ενώ ο κ. Φερχάτ βρισκόταν σε μια εκδήλωση στον Κέχρο (του συλλόγου SEÇEK) που προωθούσε την ομογενοποίηση υπό την ομπρέλα της «τουρκικής μειονότητας» και χαρακτηρίστηκε ως «ενορχηστρωμένη υπονόμευση» της νομιμότητας, στη Ρούσσα καταγράφηκε ένα αρραγές μέτωπο θεσμικής νομιμότητας και ειρηνικής συνύπαρξης. Εκεί, η Ελληνική Πολιτεία (εκπροσωπούμενη από την Υπουργό Σοφία Ζαχαράκη), ο Ορθόδοξος Μητροπολίτης Δαμασκηνός, ο νόμιμος Μουφτής Εμίν Σερίφ και ο Ποστνισίν του ιστορικού Τεκέ Μεμέτ Ισμαήλογλου κάθισαν στο ίδιο τραπέζι.

Το σημείο όμως που καθορίζει τη μεγάλη διαφορά των δύο εκδηλώσεων είναι το αποτύπωμά τους για το μέλλον. Στον Κέχρο, η προσπάθεια εξαντλήθηκε στη δημιουργία τεχνητής πόλωσης. Αντίθετα, στα Χίλια, η ανακοίνωση της Πολιτείας για την επίσημη κατάθεση αίτησης νομικής αναγνώρισης της θρησκευτικής κοινότητας των Μπεκτασήδων Αλεβιτών της Θράκης παρήγαγε ένα γεωπολιτικό ορόσημο, με στόχο να θωρακίσει το γηγενές στοιχείο απέναντι σε «έξωθεν απόπειρες ομογενοποίησης και χειραγώγησης».

Πηγή/Προέλευση: Δημοσιογραφική Αναφορά / Πολιτική Ανάλυση

Σχόλιο Σύνταξης: Η παράλληλη διεξαγωγή των δύο εκδηλώσεων αποκρυσταλλώνει τη βαθύτερη σύγκρουση δύο εκ διαμέτρου αντίθετων αντιλήψεων για το μέλλον της Θράκης. Από τη μία πλευρά, η επίμονη προσπάθεια του τουρκικού προξενείου να επιβάλει μια τεχνητή ομογενοποίηση πάνω στις αυτόχθονες ιδιαιτερότητες των Αλεβιτών-Μπεκτασήδων, με όχημα τη ρητορική του διχασμού. Σε αυτό το πλαίσιο, η επιλογή του βουλευτή Οζγκιούρ Φερχάτ να συμπλεύσει με ξένα διπλωματικά συμφέροντα και παράνομους θρησκευτικούς φορείς, υιοθετώντας εμπρηστικό λόγο, δεν συνάδει με τον θεσμικό του ρόλο και στρέφεται κατά των προσπαθειών της ίδιας της Πολιτείας. Από την άλλη, η θεσμική ετοιμότητα της Ελληνικής Πολιτείας να θωρακίσει την πολυφωνία, αναγνωρίζοντας επισήμως τη θρησκευτική ταυτότητα των Μπεκτασήδων, και η μαζική παρουσία των πολιτών στις εκδηλώσεις των Χιλίων —σε αντίθεση με την υποτονική προσέλευση στον Κέχρο— συνιστούν την πλέον αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι οι τοπικές κοινωνίες προτάσσουν τη συμπερίληψη και την αρμονική συνύπαρξη απέναντι σε εισαγόμενες εθνικιστικές ατζέντες.

ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ