Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου, η πρόεδρος και τα μέλη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΕΠ Ροδόπης επισκέφθηκαν τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη στα γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως, ενόψει της ανάληψης των καθηκόντων τους.
Η πρόσφατη επίσκεψη της νέας προέδρου και των μελών της ΔΕΕΠ Ροδόπης στον Μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής, με αίτημα την ευχή και την ευλογία του ενόψει της ανάληψης των καθηκόντων τους, δεν μπορεί να ιδωθεί ως μια απλή πράξη τυπικής ευγένειας. Πρόκειται για ένα γεγονός με σαφές πολιτικό και συμβολικό αποτύπωμα, που αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα στο κοινωνικό πλαίσιο της Ροδόπης.
Η ΔΕΕΠ αποτελεί κομματικό όργανο, με συγκεκριμένο ρόλο στον πολιτικό ανταγωνισμό και όχι έναν ουδέτερο θεσμικό ή κοινωνικό φορέα. Όταν μια τέτοια δομή ζητά δημόσια την «ευλογία» της Εκκλησίας, η κίνηση ξεπερνά τα όρια της ιδιωτικής πίστης και μετατρέπεται σε πολιτικό μήνυμα, ακόμη κι αν παρουσιάζεται ως εθιμοτυπική. Η δημοσιοποίηση της συνάντησης ενισχύει αυτόν τον συμβολισμό και δημιουργεί την εικόνα μιας ιδιαίτερης σχέσης ανάμεσα σε κομματική και θρησκευτική εξουσία.
Το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο σύνθετο αν ληφθεί υπόψη ότι βρισκόμαστε στη Ροδόπη, μια περιοχή με μεικτό πληθυσμό και έντονο πολυθρησκευτικό χαρακτήρα. Η συνύπαρξη χριστιανών ορθοδόξων, μουσουλμάνων και άλλων θρησκευτικών κοινοτήτων αποτελεί βασικό στοιχείο της κοινωνικής ταυτότητας του τόπου. Σε αυτό το πλαίσιο, κάθε δημόσια κίνηση πολιτικού φορέα προς έναν μόνο θρησκευτικό θεσμό αναπόφευκτα γεννά ερωτήματα ισορροπίας και ίσης αντιμετώπισης.
Αν η επίσκεψη στον Ορθόδοξο Μητροπολίτη εντάσσεται πράγματι σε μια λογική θεσμικού σεβασμού και όχι σε μια επιλεκτική πολιτική σημειολογία, τότε εύλογα αναμένεται αντίστοιχη θεσμική παρουσία και προς τον Τοποτηρητή Μουφτή Κομοτηνής, που εκπροσωπεί σημαντικό τμήμα του πληθυσμού της περιοχής, καθώς και προς τον Αρμένιο Μητροπολίτη, επικεφαλής μιας ιστορικής θρησκευτικής κοινότητας.
Το θέμα δεν αφορά τις προσωπικές πεποιθήσεις των στελεχών της ΔΕΕΠ, ούτε αμφισβητείται το δικαίωμά τους στην πίστη. Αφορά τη θεσμική συνέπεια και τα μηνύματα που εκπέμπονται σε μια κοινωνία πολυφωνική και πολυθρησκευτική. Στη Ροδόπη, περισσότερο ίσως από οπουδήποτε αλλού, οι συμβολισμοί έχουν βαρύτητα.
Η πολιτική παρουσία στον δημόσιο χώρο οφείλει να λαμβάνει υπόψη αυτή την πραγματικότητα. Διαφορετικά, κινήσεις που παρουσιάζονται ως «παράδοση» ή «ευγένεια» κινδυνεύουν να εκληφθούν ως επιλογές με πολιτικό πρόσημο και αποκλεισμούς – κάτι που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί από την τοπική κοινωνία.
