Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Έναν χρόνο μετά την έναρξη των εργασιών για την «Ανάπλαση του Ανοικτού Κέντρου Εμπορίου», η καρδιά της Κομοτηνής εξακολουθεί να θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο. Ένα έργο που ξεκίνησε με φιλόδοξες υποσχέσεις μετατράπηκε, για πολλούς, σε καθημερινή δοκιμασία αντοχής.
Μια απλή διαδρομή στο κέντρο αρκεί. Οι νυχτερινές εικόνες αποτυπώνουν την πραγματικότητα χωρίς φίλτρα: πρόχειρα περιφραγμένες εκσκαφές, σκόνη που αιωρείται μόνιμα στον αέρα, πεζοδρόμια που μοιάζουν περισσότερο με παγίδες παρά με σημεία διέλευσης, πινακίδες κινδύνου να φωτίζουν το σκοτάδι σαν ειρωνικά σύμβολα μιας… «ανάπλασης» που δεν τελειώνει.
Η Αγορά σε Ασφυξία – Οι Επαγγελματίες στο Χείλος της Κατάρρευσης
Στο κέντρο, οι επιχειρηματίες μετρούν καθημερινά ζημιές. Η κατάσταση έχει ξεπεράσει προ πολλού το όριο της αντοχής τους.
Έμποροι και επαγγελματίες περιγράφουν μια πραγματικότητα που μοιάζει περισσότερο με εγκατάλειψη παρά με έργο που υποτίθεται πως θα αναβαθμίσει την περιοχή.
-
Οικονομική καθίζηση: Η εικόνα του εργοταξίου απομακρύνει πελάτες, μειώνει δραματικά την κίνηση και ρίχνει τον τζίρο σε ιστορικά χαμηλά.
-
Τροφοδοσία υπό προϋποθέσεις: Η πρόσβαση φορτηγών και προμηθευτών έχει γίνει ένας μικρός καθημερινός αγώνας δρόμου.
-
Σκόνη παντού: Βιτρίνες, τραπεζοκαθίσματα και εμπορεύματα καλύπτονται διαρκώς από σκόνη, υπονομεύοντας την εικόνα κάθε επιχείρησης.
Όπως σχολιάζει ιδιοκτήτης καταστήματος: «Πώς να έρθει ο πελάτης όταν πρέπει να περάσει μέσα από μπάζα;».
Η «Ανοιχτή Αγορά» της Κομοτηνής, στην πράξη, λειτουργεί πιο… κλειστή από ποτέ.
Καθημερινότητα σε Κατάσταση Πολιορκίας – Οι Κάτοικοι Στα Πρόθυρα
Η ταλαιπωρία δεν περιορίζεται στους επαγγελματίες. Οι κάτοικοι ζουν εδώ και μήνες σε ένα περιβάλλον που θυμίζει κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Για ηλικιωμένους, γονείς με καρότσια, άτομα με κινητικές δυσκολίες, οι βόλτες στην πόλη έχουν γίνει πραγματική πρόκληση. Σπίτια γεμάτα σκόνη, θόρυβος από μηχανήματα από νωρίς το πρωί, κίνδυνοι σε κάθε βήμα. Η καθημερινότητα μοιάζει να έχει συρρικνωθεί μέσα στις τέσσερις τοίχους.
Οι εικόνες που καταγράφονται τη νύχτα επιβεβαιώνουν το προφανές: η ασφάλεια των κατοίκων στη λειτουργία του έργου δεν βρίσκεται στις προτεραιότητες κανενός.
Το Μεγάλο Κενό: Ένα Χρονοδιάγραμμα που Ποτέ δεν Ήρθε
Όλοι αναγνωρίζουν ότι η πόλη χρειαζόταν εκσυγχρονισμό. Το ζητούμενο δεν είναι το αν έπρεπε να γίνουν έργα, αλλά πώς έγιναν.
Αυτό που εξοργίζει, όμως, περισσότερο είναι η αβεβαιότητα. Κανείς δεν γνωρίζει πότε θα ολοκληρωθούν οι εργασίες. Καμία σαφής ενημέρωση, καμία δημόσια δέσμευση. Μόνο υπομονή – μια υπομονή που έχει πλέον εξαντληθεί.
Η «προσωρινή ταλαιπωρία» που υποτίθεται ότι θα διαρκούσε λίγες εβδομάδες έχει εξελιχθεί σε μια μακροχρόνια δοκιμασία χωρίς ορατό τέλος.
Το Ερώτημα που Αιωρείται Πάνω από τη Σκονισμένη Πόλη
Πόσο ακόμη μπορούν να αντέξουν επιχειρήσεις και κάτοικοι;
Πόσο ακόμη θα διαρκέσει αυτή η καθημερινή τιμωρία στο όνομα της ανάπτυξης;
Πότε θα υπάρξει ειλικρινής ενημέρωση, σαφές χρονοδιάγραμμα και σεβασμός σε μια πόλη που έχει κουραστεί να περιμένει;
Η Κομοτηνή απαιτεί απαντήσεις. Και πάνω απ’ όλα, απαιτεί να ακουστεί.
