Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Η εικόνα της Κομοτηνή σήμερα δεν είναι αποτέλεσμα ατυχίας ούτε συγκυρίας. Είναι το άθροισμα επιλογών, παραλείψεων και μιας διοικητικής κουλτούρας που έχει μάθει να διαχειρίζεται την παρακμή ως κάτι φυσιολογικό.
Σχολεία με ξεφτισμένους τοίχους, αίθουσες χωρίς βασική συντήρηση, γκράφιτι να «υποδέχονται» μαθητές και γονείς. Κι όμως, μιλάμε για μια πόλη που διακηρύσσει αναπλάσεις, προγράμματα ΕΣΠΑ και «αναβαθμίσεις» εκατομμυρίων. Η αντίφαση είναι τόσο κραυγαλέα που πλέον δεν κρύβεται πίσω από δελτία Τύπου.
Η μαθητική κατάληψη στο 3ο Πειραματικό Λύκειο δεν ήταν ούτε υπερβολή ούτε πολιτική εργαλειοποίηση. Ήταν το αναπόφευκτο αποτέλεσμα μιας προειδοποίησης που αγνοήθηκε. Όταν μαθητές ζητούν ασφαλές σχολείο και λαμβάνουν ως απάντηση ότι «δεν μπορεί να γίνει τίποτα παρά μόνο να διορθώσουμε τις πόρτες στις τουαλέτες», τότε το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό. Είναι βαθιά πολιτικό.
Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται και στον πολιτισμό. Το Αρχοντικό Σκουτέρη, σύμβολο της αστικής ιστορίας της πόλης, μαραζώνει. Μουσεία κλειστά ή υπολειτουργικά. Πολιτιστικοί χώροι χωρίς προσωπικό, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς όραμα. Μια πόλη με πλούσια ιστορία μετατρέπεται σταδιακά σε πολιτιστικό κενό.
Ο Δήμος Κομοτηνής δείχνει να λειτουργεί με μια επικίνδυνη λογική: διαχείριση εντυπώσεων αντί διαχείρισης ουσίας. Ανακοινώσεις αντί έργου. Επικοινωνία αντί ευθύνης. Και όταν έρθει η ώρα της κρίσης, η απάντηση είναι πάντα η ίδια: «δεν γίνεται».
Αλλά αν δεν γίνεται να βαφτούν αίθουσες, αν δεν γίνεται να συντηρηθούν σχολεία, αν δεν γίνεται να λειτουργήσουν μουσεία, τότε εύλογα γεννιέται το ερώτημα: τι ακριβώς γίνεται;
Η εγκατάλειψη δεν είναι ουδέτερη. Δημιουργεί άνισες ευκαιρίες, απαξιώνει την εκπαίδευση, σπρώχνει νέους ανθρώπους μακριά από την πόλη. Και σε μια περιοχή με ιδιαίτερη γεωπολιτική και πολιτιστική σημασία όπως η Θράκη, η υποχώρηση της δημόσιας μέριμνας δεν είναι απλώς κακή διοίκηση. Είναι επικίνδυνη αμέλεια.
Η Κομοτηνή δεν χρειάζεται άλλες εξαγγελίες. Χρειάζεται λογοδοσία, σχέδιο και πράξεις. Γιατί όταν μια πόλη συνηθίσει να ζει με την εγκατάλειψη, το επόμενο στάδιο δεν είναι η στασιμότητα. Είναι η παραίτηση.
Οι “ειδικές συνεργάτιδες” του Δημάρχου Κομοτηνής ποιά άποψη έχουν για όλα αυτά;
