Michael Rubin: Είναι ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν Ομοφυλόφιλος;

Είναι ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν Ομοφυλόφιλος;

Η φαινομενική εμμονή του Ερντογάν με την ομοφυλοφιλία δεν διαφέρει από εκείνη των κρυφών ομοφυλόφιλων που συγκαταλέγονται μεταξύ των πιο αυτοεχθρικών ατόμων.

28 Σεπτεμβρίου 2026

Michael Rubin

Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέp Ταγίπ Ερντογάν και η σύζυγός του Εμινέ έχουν τέσσερα παιδιά. (Shutterstock)

Στα Ηνωμένα Έθνη, στις 22 Σεπτεμβρίου 2026, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μίλησε για τη Γάζα και εξέφρασε τα συνηθισμένα του παράπονα για τη μεταρρύθμιση του ΟΗΕ, αλλά αφιέρωσε επίσης μεγάλο μέρος του χρόνου του στη διεθνή σκηνή για να καταδικάσει τα αυξανόμενα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ. «Οι παγκόσμιες πολιτικές αποουδετέρωσης των φύλων… έχουν μετατραπεί σε μια πολιορκία που στοχεύει αθώα παιδιά, παράλληλα με τον θεσμό της οικογένειας», δήλωσε. Η ομιλία του ήρθε εννέα ημέρες αφότου η κυβέρνησή του διέταξε επιδρομές μεσάνυχτα στα γραφεία οργανώσεων για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ και του HIV σε ολόκληρη τη χώρα.

Μια τέτοια στοχευμένη καταπίεση των Τούρκων ΛΟΑΤΚΙ έχει γίνει σήμα κατατεθέν της διακυβέρνησης του Ερντογάν, αλλά τι την υποκινεί; Αυτό που είναι σαφές είναι ότι η στάση του Ερντογάν έχει αλλάξει δραματικά. Σε μια συνεδρίαση ερωτήσεων-απαντήσεων το 2002, ο Ερντογάν φαινόταν συμπονετικός προς τη μοίρα των Τούρκων ΛΟΑΤΚΙ. Ερωτηθείς εάν το κράτος θα έπρεπε να αναγνωρίσει τα δικαιώματα των γκέι Τούρκων, ο μελλοντικός πρωθυπουργός και πρόεδρος απάντησε ότι οι νόμοι έπρεπε να αναγνωρίζουν τους Τούρκους ΛΟΑΤΚΙ, λέγοντας ότι δεν έβρισκε ανθρώπινη τη μεταχείριση που έβλεπε να υφίστανται στην τηλεόραση.

Αφού 100.000 άνθρωποι παρακολούθησαν την ετήσια πορεία Pride της Κωνσταντινούπολης το 2014, ο Ερντογάν απαγόρευσε την εκδήλωση το 2015, και κάθε χρόνο έκτοτε.

Ως πρωθυπουργός, ο Ερντογάν αρχικά αγνόησε το θέμα. Αλλά, αφού 100.000 άνθρωποι είχαν παρευρεθεί στην ετήσια πορεία Pride της Κωνσταντινούπολης το 2014, ο Ερντογάν απαγόρευσε την εκδήλωση το 2015, και κάθε χρόνο έκτοτε. Ακόμη και όταν η τουρκική αστυνομία επέτρεπε σε υποστηρικτές του Ισλαμικού Κράτους να συγκεντρώνονται ανοιχτά στην Τurkey και να χρησιμοποιούν το αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης ως κόμβο διέλευσης, η τουρκική αστυνομία έριξε σφαίρες από καουτσούκ στην κοινότητα των γκέι της Τουρκίας και στους υποστηρικτές τους. Στη θέση των εκδηλώσεων Pride, η κυβέρνηση του Ερντογάν άρχισε να χρηματοδοτεί τις συγκεντρώσεις «Büyük Aile Buluşması» [«Μεγάλη Οικογενειακή Συνάντηση»] ρητά ως αντισυgkay/αντι-γκέι εκδηλώσεις, προτρέποντας τα κρατικά μέσα ενημέρωσης να τις διαφημίζουν και να τις προωθούν δωρεάν. Η κυβέρνησή του έχει ακόμη προτείνει συνταγματική τροποποίηση για το κλείσιμο όλων των ΛΟΑΤΚΙ οργανώσεων.

Στις 20 Μαρτίου 2021, ο Ερντογάν με προεδρικό διάταγμα απέσυρε την Τουρκία από τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της Βίας κατά των Γυναικών και της Εγχ Fiascos/Εγχώριας Βίας — γνωστή ειρωνικά ως Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης — λόγω αντιρρήσεων για την έννοια της ισότητας των φύλων και τη ρητή ομαλοποίηση της ομοφυλοφιλίας.

Το τουρκικό κοινοβούλιο εξετάζει τώρα νόμους που θα απαγορεύουν ρητά το γκέι σεξ και θα μπορούσαν ακόμη και να ποινικοποιήσουν την κάλυψη ειδήσεων για την ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα της Τουρκίας. Το Ανώτατο Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης της Τουρκίας επιβάλλει πρόστιμα σε εταιρείες όπως το Netflix, το Amazon και η Disney για την προβολή περιεχομένου που το καθεστώς Ερντογάν θεωρεί «αντίθετο προς τις κοινωνικές και πολιτιστικές αξίες και την τουρκική οικογενειακή δομή». Ειρωνικά, ενώ η κυβέρνηση Ερντογάν κλείνει εκατοντάδες λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που ανήκουν σε ΛΟΑΤΚΙ ακτιβιστές ή συζητούν τα ζητήματά τους, οι στρατιές τρολ του Ερντογάν φαίνεται να έχουν εμμονή με την ομοφυλοφιλία και συχνά απειλούν τους επικριτές του καθεστώτος με ομοφυλοφιλικές πράξεις.

Ο Ερντογάν, εν τω μεταξύ, εμφανίζεται όλο και περισσότερο εμμονικός με την ομοφυλοφιλία. «ΛΟΑΤ — δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα», δήλωσε σε συνέδριο του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) πριν από πέντε χρόνια, παραλληλίζοντας παρόμοια δήλωση του Ιρανού Προέδρου Μαχμούτ Αχμαντινετζάν στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Ο Ερντογάν έχει περιγράψει επανειλημμένα την ομοφυλοφιλία ως μια δυτική ή παγκοσμιοποιητική συνωμοσία κατά της Τουρκίας. Στο Διεθνές Οικογενειακό Φόρουμ στην Κωνσταντινούπολη στις 23 Μαΐου 2025, περιέγραψε το ΛΟΑΤΚΙ κίνημα ως μια μορφή φασισμού.

Πολλές χώρες καταστέλλουν την ομοφυλοφιλία, αλλά η εμμονή του Ερντογάν είναι αλλόκοτη. Το ερώτημα που πρέπει να θέσουν οι αναλυτές είναι τι υποκινεί τη σκληρή γραμμή του Τούρκου ηγέτη. Κανείς δεν μπορεί να μπει στο μυαλό του Ερντογάν, ούτε κανείς θέλει να μπει στην κρεβατοκάμαρά του. Ο Τούρκος ηγέτης και η σύζυγός του Εμινέ έχουν τέσσερα παιδιά. Ωστόσο, η φαινομενική εμμονή του Ερντογάν με την ομοφυλοφιλία και οι υπερβολές και τα ψεύδη του σχετικά με τον αντίκτυπο της ομοφυλοφιλίας στην κοινωνία εντάσσονται σε ένα ευρύτερο μοτίβο όπου οι κρυφοί ομοφυλόφιλοι μπορεί να είναι από τους πιο κατασταλτικούς προς τις κοινωνίες που επιδιώκουν να απαρνηθούν.

Υπάρχει άφθονη βιβλιογραφία για το φαινόμενο αυτό. Ένα άρθρο του Journal of Personality and Social Psychology του 2012, για παράδειγμα, διαπίστωσε ότι «η ομοφοβία είναι πιο έντονη σε άτομα με μη αναγνωρισμένη έλξη προς το ίδιο φύλο και τα οποία μεγάλωσαν με αυταρχικούς γονείς που απαγόρευαν τέτοιες επιθυμίες». Στη βιογραφία του για τον Τούρκο ηγέτη, ο μελετητής του Ινστιτούτου της Ουάσινγκτον, Soner Cagaptay, περιέγραψε την αυταρχική ανατροφή του Ερντογάν. Ο συνσυγγραφέας Richard Ryan, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ, εξήγησε στο Scientific American: «Μερικές φορές οι άνθρωποι αισθάνονται απειλή από γκέι και λεσβίες επειδή φοβούνται τις δικές τους παρορμήσεις· κατά μία έννοια, “διαμαρτύρονται υπερβολικά”».

Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο με τον Ερντογάν, δεν θα ήταν μόνος του. Σκεφτείτε την περίπτωση του József Szájer, βασικού συντάκτη του Συντάγματος της Ουγγαρίας του 2011 που περιόρισε τα δικαιώματα των γκέι και όρισε τον γάμο αυστηρά μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας, ο οποίος αργότερα παραιτήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αφού η αστυνομία τον έπιασε να διαφεύγει από ένα πάρτι αποκλειστικά για άνδρες. Το 2013, ο Keith O’Brien, ο υψηλόβαθμος καθολικός ιερέας του Ηνωμένου Βασιλείου και ακτιβιστής ενάντια στον γάμο μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου, παραιτήθηκε ομοίως ως αρχιεπίσκοπος μετά από αποκαλύψεις ότι επιδίωξε, αν δεν είχε, σεξουαλική επαφή με ιερείς. Μετά τον θάνατο του Αυstriακού ακροδεξιού ηγέτη Jörg Haider, ο προστατευμένος του Stefan Petzner παραδέχτηκε ότι οι δυο τους ήταν ζευγάρι.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο πρώην διευθυντής του FBI J. Edgar Hoover κατέστρεψε τις ζωές αντιπάλων, πολλούς από τους οποίους κατηγόρησε για ομοφυλοφιλία, ενώ φέρεται να ήταν και ο ίδιος γκέι.

Αλλά ως ισlamιστής, είναι ο Ερντογάν διαφορετικός; Ίσως η μεγαλύτερη αναλογία, δεδομένης της σημασίας της ιδεολογίας του Τούρκου ηγέτη που είναι εμπνευσμένη από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, θα ήταν η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Όταν ο Αχμαντινετζάν αρνήθηκε την ύπαρξη ομοφυλοφιλίας στο Ιράν, δεν προσπάθησε απλώς να συγκαλύψει την ιρανική ιστορία, αλλά και το ανοιχτό μυστικό πολλών σιιτικών σεμιναρίων και, αν πρέπει να πιστέψουμε τα προφίλ της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA), του ίδιου του Ανώτατου Ηγέτη Mojtaba Khamenei.

Η εμμονή του Ερντογάν είναι αλλόκοτη. Το ερώτημα που πρέπει να θέσουν οι αναλυτές είναι τι υποκινεί τη σκληρή γραμμή του Τούρκου ηγέτη.

Αυτό που είναι σίγουρο, ωστόσο, είναι ότι η ομοφυλοφιλία δεν ήταν ασυνήθιστη στο προνεωτερικό Ιράν και αντικατοπτρίζεται καλά στην περσική ποίηση και ζωγραφική. Ειρωνικά, το έργο του Sirus Shamisa, Shahedbazi dar Adabiyat-e Farsi, υποδηλώνει ότι η προέλευση της ομοφυλοφιλίας στο Ιράν προήλθε από Τούρκους στρατιωτικούς αξιωματικούς που εισέβαλαν στη χώρα. Ιρανοί μπλόγκερ συζητούν την πρακτική ως ιδιαίτερα διαδεδομένη στις ιρανικές θρησκευτικές πόλεις. Ένας πρώην σπουδαστής ιεροδιδασκαλείου περιέγραψε επίσης τις ομοφυλοφιλικές εμπειρίες που είχε σε ένα σεμινάριο στο Κομ ως συχνότατες. Και δεν ήταν μόνος. Πράγματι, οι Ιρανοί αστειεύονται: «Στο Ιράν η σοδομία επιφέρει τη θανατική ποινή. Στο ιεροδιδασκαλείο, επιφέρει πτυχίο».

Ο Ιραqινός πολιτικός αναλυτής Bashir al-Hujaimi προκάλεσε διαμάχη όταν δήλωσε στην ιρακινή τηλεόραση ότι η Νατζάφ έχει το υψηλότερο ποσοστό ομοφυλοφιλίας στο Ιράκ, υπονοώντας ότι ο λόγος ήταν τα ιεροδιδασκαλεία της. Άλλοι ήταν πιο σαφείς σχετικά με την πρακτική στα σεμινάρια.

Καθώς οι Ιρανοί λένε αστεία για την ομοφυλοφιλία μεταξύ των σπουδαστών ιεροδιδασκαλείων και ψιθυρίζουν για την εικonική ομοφυλοφιλία του ίδιου του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, το ζήτημα της υπεραναπλήρωσης προβάλλει έντονα.

Το ίδιο θα έπρεπε να συμβαίνει και μέσα στην Τουρκία. Κανείς δεν ξέρει τι υπάρχει στο μυαλό, την καρδιά ή τους offshore τραπεζικούς λογαριασμούς του Ερντογάν. Και αν ο Ερντογάν είναι γκέι, δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό. Αλλά ο συνδυασμός της αλλόκοτης εστίασης του Ερντογάν στην ομοφυλοφιλία και της φαινομενικής εμμονής των Τούρκων σχολιαστών με τα γκέι υβριστικά σχόλια εγείρει ένα ερώτημα σχετικά με το αν το μοτίβο συμπεριφοράς που έχει εισαγάγει ο Ερντογάν τον καθιστά περισσότερο τον József Szájer της Τουρκίας παρά έναν ειλικρινή κοινωνικό πολεμιστή.

Ετικέτες:

LGBTQ+ | Τουρκία | Ανθρώπινα Δικαιώματα | Ιράν

Σχετικά με τον συγγραφέα:

Ο Michael Rubin ειδικεύεται στο Ιράν, την Τουρκία και το Κέρας της Αφρικής. Η καριέρα του περιλαμβάνει θητεία ως αξιωματούχος του Πενταγώνου, με εμπειρία πεδίου στο Ιράν, την Υεμένη και το Ιράκ, καθώς και επαφές με τους Ταλιμπάν πριν από την 11η Σεπτεμβρίου. Ο κ. Rubin έχει επίσης συμβάλει στη στρατιωτική εκπαίδευση, διδάσκοντας μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού και των Πεζοναυτών των ΗΠΑ σχετικά με τις περιφερειακές συγκρούσεις και την τρομοκρατία. Το ακαδημαϊκό του έργο περιλαμβάνει αρκετές βασικές δημοσιεύσεις, όπως τα «Dancing with the Devil» και «Eternal Iran». Ο Rubin απέκτησε το διδακτορικό και το μεταπτυχιακό του στην ιστορία και πτυχίο στη βιολογία από το Πανεπιστήμιο Yale.