Μήνυμα Μητροπολίτη Παντελεήμονος: Η Τεσσαρακοστή ως υπέρβαση του εγώ και πορεία προς την Ανάσταση
Με την υπ’ αριθμ. 126η Εγκύκλιό του, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμων απευθύνεται προς τον κλήρο και τον λαό της περιοχής, κηρύσσοντας την έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Στο μήνυμά του, ο Σεβασμιώτατος δίνει το στίγμα της περιόδου, τονίζοντας πως δεν πρόκειται για μια απλή χρονική περίοδο ηθικής βελτίωσης, αλλά για ένα λειτουργικό γεγονός που εισάγει τον πιστό στο Μυστήριο της Σωτηρίας.
Το πέρασμα από την «εγωιστική αυτάρκεια» στην κοινωνία
Ο Μητροπολίτης υπογραμμίζει τη βαθύτερη ουσία της Σαρακοστής για τον Ορθόδοξο Χριστιανό:
-
Κοινωνία με τον Θεό: Η περίοδος αυτή αποτελεί το πέρασμα από την εγωιστική αυτάρκεια και τη λήθη του Θεού προς την ουσιαστική κοινωνία μαζί Του.
-
Μεταμόρφωση της καθημερινότητας: Μέσω των κατανυκτικών ακολουθιών και της Θείας Λειτουργίας των Προηγιασμένων Δώρων, η πνευματική ζωή φανερώνεται όχι ως φυγή, αλλά ως μεταμόρφωση της καθημερινότητας σε προσφορά και δοξολογία.
-
Όχι «επ’ άρτω μόνω»: Ο άνθρωπος καλείται να ανακαλύψει ξανά ότι δεν ζει μόνο για την ύλη, αλλά για να μεταμορφώνει τον χρόνο σε σχέση ευχαριστίας προς τον Δημιουργό.
Τα μέσα για την «κάθαρση της καρδιάς»
Ο Σεβασμιώτατος ξεκαθαρίζει πως η νηστεία, η προσευχή και η μετάνοια δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά τα απαραίτητα μέσα για να καθαρθεί η καρδιά και να δεχθεί το φως της Αναστάσεως. Επικαλούμενος τον Άγιο Ισαάκ τον Σύρο, προτρέπει τους πιστούς σε έναν πνευματικό αγώνα κλιμακωτό και προσαρμοσμένο στις δυνάμεις του καθενός:
«Αν δεν έχεις καρδιακή ησυχία, έχε τουλάχιστον ήσυχη τη γλώσσα σου… Αν δεν μπορείς να γίνεις σπουδαίος άνθρωπος, τουλάχιστον έχε ακούραστο φρόνημα».
Πατρική προτροπή κατά του ατομικισμού
Κλείνοντας την εγκύκλιό του, ο Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής καλεί τους πιστούς να ζήσουν αυτή την περίοδο ως μέλη του Σώματος του Χριστού και όχι ατομικιστικά. Προειδοποιεί για τους κινδύνους του φαρισαϊσμού (εξωτερική αυστηρότητα) αλλά και της χαλαρότητας (αδιαφορία), τονίζοντας ότι η αληθινή μετάνοια αποκαθιστά τη σχέση μας με τον Θεό, τον πλησίον και τον ίδιο μας τον εαυτό.
