Η αντίληψη της κ. Δόμνας Μιχαηλίδου για το πραγματικό δημογραφικό πρόβλημα της Θράκης
Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Η Ελλάδα «γερνάει». Αυτή είναι η διαπίστωση –και το μήνυμα– της νέας καμπάνιας που ενέκρινε η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου. Μια καμπάνια ενημέρωσης ύψους 1,97 εκατομμυρίων ευρώ, με στόχο να «ευαισθητοποιήσει το κοινό» γύρω από το δημογραφικό πρόβλημα.
Δύο εκατομμύρια ευρώ, λοιπόν, για να μας θυμίσει το αυτονόητο: ότι η χώρα χάνει πληθυσμό και ότι οι νέοι δεν κάνουν παιδιά. Το πρόβλημα, βέβαια, δεν είναι ότι το μάθαμε αργά — είναι ότι η αρμόδια ευειδής υπουργός δείχνει να πιστεύει πως το δημογραφικό λύνεται με διαφημίσεις και τηλεοπτικά σποτ.
Την ίδια στιγμή, η ίδια υπουργός παραδέχεται ότι μόλις δύο από τις 600 αιτήσεις για το πρόγραμμα μετεγκατάστασης στον Έβρο πληρούν τα κριτήρια για να εγκριθούν. Δηλαδή, σε μια περιοχή που αδειάζει χρόνο με τον χρόνο, όπου οι νέοι φεύγουν και τα χωριά ερημώνουν, το υπουργείο βρήκε… δύο οικογένειες που “δικαιούνται” να ενισχυθούν.
Το πρόγραμμα, που υποτίθεται πως θα ενίσχυε την εγκατάσταση οικογενειών στους Δήμους Σουφλίου, Διδυμοτείχου και Ορεστιάδας, έχει καταντήσει γραφειοκρατική άσκηση. Αντί να προσαρμοστούν οι όροι ώστε να ενισχυθούν όσοι ήδη μένουν και παλεύουν να κρατήσουν ζωντανό τον τόπο τους, το υπουργείο επιμένει να χρηματοδοτεί… καμπάνιες ευαισθητοποίησης.
Ίσως, λοιπόν, τα 2 εκατομμύρια ευρώ να είχαν μεγαλύτερη αξία αν πήγαιναν στους ίδιους τους Θρακιώτες — σε νέες οικογένειες που ζουν στα σύνορα, σε παραγωγούς που προσπαθούν να σταθούν, σε ανθρώπους που επιλέγουν να μείνουν. Αυτοί είναι η πραγματική “καμπάνια” της χώρας.
Και μέσα σε όλα, η υπουργός ταξιδεύει στη Ρώμη για συνέδριο, με 2.583 ευρώ δαπάνη μετακίνησης. Μπορεί τα έξοδα διαμονής να τα καλύπτει η ίδια, όμως τα υπόλοιπα πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος. Μικρή λεπτομέρεια, αλλά συμβολική για το πώς αντιλαμβάνεται η εξουσία την κοινωνική πολιτική: ως κάτι που φωτογραφίζεται, όχι που εφαρμόζεται.
Το δημογραφικό πρόβλημα δεν είναι θέμα επικοινωνίας. Είναι θέμα πολιτικής βούλησης, περιφερειακής ισορροπίας και αξιοπρέπειας για τους ανθρώπους που επιμένουν να ζουν στην ελληνική περιφέρεια.
Και όσο η κυβέρνηση συνεχίζει να επενδύει σε εικόνα αντί για πράξη, τόσο θα αδειάζουν οι χάρτες — και οι λέξεις όπως “Σουφλί”, “Ορεστιάδα”, “Διδυμότειχο” θα μένουν απλώς σε δελτία Τύπου.
