Οικία Βασιλείου Τσουρίδη: Ένα ερειπωμένο αρχοντικό μαρτυρά την ιστορία της Κομοτηνής
ΚΕΙΜΕΝΟ – ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΜΑΡΚΟΥ
Κτήρια, αρχοντικά, λαϊκές και προσφυγικές κατοικίες, θλιβερά απομεινάρια μιας άλλης εποχής, παραδομένα στη λήθη και τη φθορά του χρόνου χωρίς επιστροφή.
Η ιστορία του σπιτιού άρρηκτα συνδεδεμένη με την επαγγελματική, οικονομική και πνευματική άνοδο της τοπικής αστικής τάξης μετά την ενσωμάτωση της περιοχής στον εθνικό κορμό το 1920. Βρίσκεται στην αρχή της οδού Νέστορος Τσανακλή, με πρόσοψη σε τρεις δρόμους (Λεωφόρο Δημοκρίτου, Στουκοπούλου και Τσανακλή), αποτελώντας την «είσοδο» στον ιστορικό αυτό δρόμο από την πλευρά του ΠΙΚΠΑ.
Ο Λυμπέρης Τσαϊλάς στις αναμνήσεις του για την εικόνα αυτού του δρόμου όταν έρχεται σιδηροδρομικώς στην Κομοτηνή για να αναλάβει το Πρακτορείο Ελληνικών Εφημερίδων στις 12 Νοεμβρίου 1919, λίγο πριν από την απελευθέρωση, το αναφέρει ως κατοικία του Βασιλείου Τσουρίδη:
«Φθάνοντας εκεί μπαίνω στην οδό Τσανακλή. Από δεξιά συναντώ τα πρώτα ελληνικά σπίτια του Μουσούρη, Ξανθόπουλου, Μαλιόπουλου, Φωτιάδη δικηγόρου, Χατζηκοσμά και Αδαμάντιου Διαμαντή. Από αριστερά το πρώτο σπίτι του Βασιλείου Τσουρίδη, δεύτερο του Ιωάννη Καραγιάννη, μετά η κατοικία του μητροπολίτη Μαρωνείας, η Ιερά Μητρόπολη (πρώην σύλλογος Φίλων Βυζαντινής Μουσικής, που τώρα ανακαινίζεται)».
Η οικογένεια Τσουρίδη, σύμφωνα με στοιχεία που κατάφερα να συγκεντρώσω, υπήρξε μία από τις επιφανείς οικογένειες της Κομοτηνής, με σημαντική προσφορά στην κοινωνική, πολιτική και νομική ζωή της πόλης, ιδιαίτερα κατά την κρίσιμη περίοδο των αρχών του 20ού αιώνα. Ο Βασίλειος Τσουρίδης, στον οποίο αναφέρεται ο Λυμπέρης Τσαϊλάς, ήταν διαπρεπής νομικός και πολιτική προσωπικότητα της ελεύθερης πλέον Κομοτηνής.
Το κτίριο είναι σήμερα ερειπωμένο, με ξεφτισμένους σοβάδες και ξεχαρβαλωμένα παραθυρόφυλλα από όπου μπαινοβγαίνουν πουλιά και αέρηδες, κινδυνεύοντας αν δεν αναστηλωθεί, να καταρρεύσει. Οι λεπτομέρειες όμως που διακρίνονται ακόμη στο εξωτερικό του όπως και η επιβλητική καγκελόπορτα της αυλής, μαρτυρούν την παλιά του αίγλη και τον πλούτο μιας εποχής που η Κομοτηνή άκμαζε χάρη στο εμπόριο καπνού και τις τέχνες.
Μια ακόμη «ψηφίδα» από την αστική κληρονομιά της Κομοτηνής που χάνεται, υπενθυμίζοντας μας διαρκώς την ανάγκη για τη διάσωση της αρχιτεκτονικής και πολιτιστικής ταυτότητας της πόλης, μαζί με τα τελευταία απομεινάρια σπιτιών και κτισμάτων που μαρτυρούν την ιστορία της.
Πηγή: Πολίτες της Κομοτηνής
