Με κεντρικό μήνυμα «Ψυχική Υγεία σε Ανθρωπιστικές Κρίσεις», τιμάται φέτος η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας (10 Οκτωβρίου), υπενθυμίζοντας ότι η ψυχική υγεία αποτελεί θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα και βασικό πυλώνα της δημόσιας υγείας.
Η φετινή θεματική εστιάζει στην ανάγκη ενίσχυσης των υπηρεσιών ψυχικής υγείας σε συνθήκες πολέμων, φυσικών καταστροφών, μεταναστευτικών ροών και πανδημιών, καθώς οι ψυχολογικές τους επιπτώσεις —όπως άγχος, τραύμα και ανασφάλεια— επηρεάζουν βαθιά τις κοινωνίες.
Το Υπουργείο Υγείας υλοποιεί εθνική στρατηγική για τη δημιουργία ενός σύγχρονου, ανθρωποκεντρικού και προσβάσιμου συστήματος ψυχικής φροντίδας. Ο Νόμος 5129/2024 για την Ολοκλήρωση της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης θεσμοθετεί καινοτομίες που ενισχύουν την παρέμβαση του κράτους σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, προβλέποντας μηχανισμούς οργάνωσης και υποστήριξης σε ανθρωπιστικές κρίσεις (Άρθρο 15).
Η νέα πολιτική για την ψυχική υγεία βασίζεται στην ενίσχυση των κοινοτικών δομών, την αποϊδρυματοποίηση, την ολιστική αντιμετώπιση των εξαρτήσεων μέσω του ΕΟΠΑΕ, και τη διασύνδεση της ψυχικής φροντίδας με την εκπαίδευση, την εργασία και την κοινωνική πολιτική.
Η ψηφιοποίηση του τομέα, μέσω του Πληροφοριακού Συστήματος Ψυχικής Υγείας, ενισχύει τη διαφάνεια και την εξατομικευμένη φροντίδα, ενώ θεσμοθετούνται μηχανισμοί συμμετοχής των ληπτών υπηρεσιών στις αποφάσεις.
Ιδιαίτερη θέση κατέχει η Τηλεφωνική Γραμμή Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης 10306, που λειτουργεί 24 ώρες το 24ωρο, 365 ημέρες τον χρόνο, παρέχοντας δωρεάν και ανώνυμη ψυχολογική υποστήριξη. Η γραμμή έχει συμβάλει ουσιαστικά σε περιόδους κρίσης, όπως η πανδημία και οι φυσικές καταστροφές.
Παράλληλα, βρίσκεται σε εξέλιξη το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ψυχική Υγεία 2021–2030, το οποίο προβλέπει την αναβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού, τη διάχυση υπηρεσιών σε τοπικό επίπεδο και τη στήριξη του πολίτη στο σπίτι, στο σχολείο, στον χώρο εργασίας και στην κοινότητα.
Το Υπουργείο Υγείας υπογραμμίζει ότι η ψυχική υγεία δεν είναι πολυτέλεια, αλλά δικαίωμα όλων, και θέτει ως στόχο τη μείωση των ανισοτήτων και τη διαμόρφωση μιας κοινωνίας φροντίδας, αποδοχής και ανθεκτικότητας.
