Η ελληνική Πολιτεία αρχίζει να δείχνει μεγαλύτερο σεβασμό στη μνήμη της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου
Με αυτή τη φράση, η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος (ΠΟΕ) τοποθετείται απέναντι στην απόφαση των ελληνικών αρχών να απαγορεύσουν την είσοδο στη χώρα στην Τουρκάλα τραγουδίστρια Ισίν Καρατζά. Η απόφαση αποτελεί την απάντηση της Πολιτείας στην πρόκληση που σημειώθηκε το 2024 στην Κομοτηνή, όταν η καλλιτέχνις επέλεξε να ερμηνεύσει τραγούδι που εξυμνούσε τον Μουσταφά Κεμάλ, τον κύριο υπεύθυνο της εξόντωσης του Ελληνισμού της Ανατολής.
Απέλαση Της Ισίν Καρατζά Από Την Ελλάδα για την πρόκληση στην Κομοτηνή!
Δικαίωση για τον οργανωμένο ποντιακό χώρο
Η ΠΟΕ χαιρετίζει την εξέλιξη αυτή, τονίζοντας ότι οι συστηματικές παρεμβάσεις της απέδωσαν καρπούς. Στην ανακοίνωσή της, η Ομοσπονδία υπογραμμίζει πως η κίνηση αυτή αναγνωρίζει επιτέλους το ιστορικό τραύμα του Ποντιακού Ελληνισμού και θέτει ένα τέλος στην «ελευθερία της τέχνης» όταν αυτή χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για την προσβολή της μνήμης των θυμάτων.
Σαφή όρια στις προκλήσεις εντός Θράκης
Η απαγόρευση εισόδου στην Καρατζά θεωρείται από την ΠΟΕ ως μια απαραίτητη πράξη θεσμικής αυτοπροστασίας. Επισημαίνεται ότι η ελληνική επικράτεια, και ιδιαίτερα ευαίσθητες περιοχές όπως η Θράκη, δεν μπορούν να αποτελούν πεδίο προβολής αφηγημάτων που υπονομεύουν την κοινωνική συνοχή.
«Η Ελλάδα οφείλει να θέτει σαφή όρια όταν η ιστορική της μνήμη και η εθνική της αξιοπρέπεια προσβάλλονται», αναφέρει χαρακτηριστικά η διοίκηση της Ομοσπονδίας, εκφράζοντας παράλληλα την προσδοκία η στάση αυτή να παραμείνει σταθερή και συνεπής στο μέλλον.
Απέλαση Ισίν Καρατζά: Η δικαίωση του τύπου και η αφωνία των Ταγών
Πηγή: Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος (ΠΟΕ) Επιμέλεια: RodopiPress Newsroom
Σχόλιο Συντάκτη: Η υιοθέτηση αυτής της σκληρής στάσης από την Πολιτεία έρχεται να επιβεβαιώσει πως η ιστορική μνήμη στη Θράκη δεν είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Η αναφορά της ΠΟΕ σε έναν «μεγαλύτερο σεβασμό» που αρχίζει να διαφαίνεται, δείχνει πως η απαγόρευση εισόδου στην Καρατζά δεν είναι απλώς μια διοικητική πράξη, αλλά μια πολιτική δήλωση για τα όρια της ανοχής απέναντι σε προκλήσεις που ξύνουν πληγές του παρελθόντος.
