ΠΟΕΔΗΝ: «Στο κρίσιμο σημείο» το επάγγελμα του νοσηλευτή – Η διακήρυξη για την 12η Μαΐου
Ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας Νοσηλευτικού Προσωπικού (12 Μαΐου), η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ) εξέδωσε επίσημη διακήρυξη, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον του κλάδου. Με κεντρικό μήνυμα την αναγνώριση του ρόλου των νοσηλευτών ως «συνεκτικού κρίκου» του συστήματος υγείας, η ομοσπονδία αναδεικνύει τα οξυμένα προβλήματα υποστελέχωσης και εξάντλησης του προσωπικού.
Κρίσιμη η κατάσταση στα Νοσοκομεία
Η ΠΟΕΔΗΝ επισημαίνει ότι το επάγγελμα-λειτούργημα του νοσηλευτή βρίσκεται σε οριακό σημείο. Η συνεχής μείωση του προσωπικού και η παρατηρούμενη αποστροφή των νέων για φοίτηση στις νοσηλευτικές σχολές, σε συνδυασμό με τις παραιτήσεις όσων ήδη υπηρετούν, δημιουργούν λειτουργικό αδιέξοδο στις δημόσιες δομές υγείας.
Τα 7 βασικά αιτήματα των νοσηλευτών
Για την προάσπιση της δημόσιας υγείας και τη διασφάλιση ποιοτικών υπηρεσιών προς τους πολίτες, η ΠΟΕΔΗΝ θέτει ως προτεραιότητα:
-
Ποιοτικές υπηρεσίες υγείας με επαρκή χρηματοδότηση και στελέχωση.
-
Στήριξη του ΕΣΥ με σοβαρότητα και αυταπάρνηση.
-
Μόνιμες προσλήψεις και μονιμοποίηση των συμβασιούχων.
-
Αυξήσεις μισθών και αναθεώρηση του ωρομισθίου.
-
Ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά (ΒΑΕ).
-
Δημιουργία Ενιαίου κλάδου Νοσηλευτικού προσωπικού.
-
Υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Έκκληση προς την Πολιτική Ηγεσία
Η ομοσπονδία καλεί το Υπουργείο Υγείας να προχωρήσει σε ουσιαστικές λύσεις, αναγνωρίζοντας έμπρακτα την προσφορά των νοσηλευτών που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, ειδικά σε περιόδους κρίσης. «Η ημέρα αυτή αποτελεί την ελάχιστη πράξη αναγνώρισης και τιμής», καταλήγει η διακήρυξη, την οποία υπογράφουν ο Πρόεδρος Μιχάλης Γιαννάκος και ο Γεν. Γραμματέας Χρήστος Παπαναστάσης.
-
Πηγή: ΠΟΕΔΗΝ / Νάσος Μπράτσος (ertnews.gr) Επιμέλεια: RodopiPress Newsroom
Σχόλιο Συντάκτη: Η Παγκόσμια Ημέρα Νοσηλευτών δεν μπορεί να εξαντλείται σε τυπικά «ευχαριστώ» και επετειακές ανακοινώσεις. Η πραγματικότητα των νοσοκομείων, με τις ατελείωτες βάρδιες και την υποστελέχωση, απαιτεί πολιτική βούληση για ριζικές τομές. Αν δεν αντιμετωπιστεί η «αποστροφή» προς το επάγγελμα μέσω μισθολογικών και θεσμικών κινήτρων, το ΕΣΥ κινδυνεύει να μείνει χωρίς τη «ραχοκοκαλιά» του. Η ικανοποίηση των αιτημάτων για τα ΒΑΕ και τις μόνιμες προσλήψεις αποτελεί πλέον ζήτημα εθνικής υγειονομικής ασφάλειας.
