Το «έγκλημα» των δηλητηριασμένων δολωμάτων: Ποιοι και γιατί εξολοθρεύουν την πανίδα σε Γράμμο και Έβρο
Ένας αόρατος αλλά θανατηφόρος πόλεμος εξελίσσεται στα ελληνικά βουνά, από τις κορυφές του Γράμμου έως το εμβληματικό δάσος της Δαδιάς στον Έβρο. Η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων (φόλες) έχει λάβει διαστάσεις περιβαλλοντικής καταστροφής, προκαλώντας τον φρικτό θάνατο σπάνιων αρπακτικών, κυνηγόσκυλων και οικόσιτων ζώων.
Παρά τις επικηρύξεις των δραστών και τις έρευνες των ειδικών μονάδων με σκύλους ανίχνευσης, το τοπίο παραμένει θολό, με τις κατηγορίες να εκτοξεύονται μεταξύ διαφορετικών κοινωνικών ομάδων της υπαίθρου.
Τα «Μέτωπα» της Καταστροφής
1. Γράμμος – Αετομηλίτσα: Η σφαγή των τσοπανόσκυλων
Στην Αετομηλίτσα Κόνιτσας, η Ειδική Μονάδα του ΟΦΥΠΕΚΑ εντόπισε περισσότερα από 150 δολώματα (12 κιλά κρέας κοτόπουλου με ισχυρό φυτοφάρμακο).
-
Θύματα: Τσοπανόσκυλα, αλεπούδες, σπίνοι, ακόμη και σπάνιοι Χρυσαετοί (δευτερογενής δηλητηρίαση).
-
Οι υποψίες: Ο καθηγητής Βασίλης Νιτσιάκος κάνει λόγο για «κυνηγούς του Σαββατοκύριακου» που επιχειρούν να εξοντώσουν αλεπούδες για να «προστατεύσουν» τους λαγούς, θύματα όμως πέφτουν και τα πολύτιμα σκυλιά των κτηνοτρόφων.
2. Δαδιά Έβρου: Το πλήγμα στον Μαυρόγυπα
Στον Έβρο, το πρόβλημα απειλεί τον μοναδικό αναπαραγωγικό πληθυσμό Μαυρόγυπα στη ΝΑ Ευρώπη.
-
Θύματα: 9 νεκροί μαυρόγυπες από έναν πληθυσμό μόλις 130-140 ατόμων.
-
Η μέθοδος: Δολώματα από κρέας ζαρκαδιού (παράνομη θήρα) εμποτισμένα με δηλητήριο.
-
Στόχος: Ο λύκος, η αλεπού και η αρκούδα. Ο μαυρόγυπας πεθαίνει επειδή τρέφεται με τα νεκρά ζώα που έχουν ήδη καταναλώσει το δηλητήριο.
Τραγωδία στη Δαδιά: Νεκροί Μαυρόγυπες και λύκος από δηλητηριασμένα δολώματα
Ποιοι βρίσκονται πίσω από τα δολώματα;
Οι απόψεις διίστανται, με κάθε πλευρά να αρνείται την ευθύνη:
Οι Συνέπειες στο Οικοσύστημα
Ο καθηγητής Δημήτρης Μπακαλούδης προειδοποιεί ότι η ζημιά είναι ανυπολόγιστη:
-
Δευτερογενής δηλητηρίαση: Το δηλητήριο περνάει από το ένα ζώο στο άλλο μέσω της τροφικής αλυσίδας.
-
Απώλεια «εξυγιαντών»: Τα πτωματοφάγα πουλιά (γύπες) καθαρίζουν το περιβάλλον από νεκρά ζώα. Αν εξαφανιστούν, αυξάνεται ο κίνδυνος μετάδοσης ασθενειών.
-
Καταστροφή προσπαθειών δεκαετιών: Χρειάζονται 6 χρόνια για να γίνει ένας μαυρόγυπας αναπαραγωγικός. Κάθε απώλεια είναι πλήγμα στη βιωσιμότητα του είδους.
- Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ (Σπύρος Κουταβάς – Πέπη Γιούλτση) Επιμέλεια: RodopiPress (Νίκος Αρβανίτης)
