Σάκης Αρναούτογλου από την Ευρωβουλή: «Η νέα ΚΑΠ να είναι στήριγμα και όχι μόνο βάρος για τον αγρότη»
Στο επίκεντρο του σχεδιασμού για τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) 2028-2034 βρέθηκε ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Σάκης Αρναούτογλου, με την ιδιότητα του εισηγητή της Ομάδας των Σοσιαλιστών (S&D) στην Επιτροπή Περιβάλλοντος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Κατά την παρέμβασή του, ο κ. Αρναούτογλου υπογράμμισε ότι η ΚΑΠ οφείλει να λειτουργεί ως ένα κοινωνικό συμβόλαιο που διασφαλίζει δίκαιο εισόδημα για τους παραγωγούς και προσιτά τρόφιμα για τους πολίτες, λαμβάνοντας υπόψη τις έντονες πιέσεις που δέχεται σήμερα ο αγροτικός κόσμος.
Δίκαιη Πράσινη Μετάβαση και Χρηματοδότηση
Ο ευρωβουλευτής τόνισε την ανάγκη για επαρκή χρηματοδότηση των περιβαλλοντικών στόχων, ώστε η πράσινη μετάβαση να μην αποβεί εις βάρος των ευάλωτων εκμεταλλεύσεων.
-
Ανταμοιβή δημόσιων αγαθών: Πρότεινε ισχυρότερη στήριξη των οικολογικών καθεστώτων (eco-schemes).
-
Στόχευση ενισχύσεων: Ζήτησε καλύτερη κατανομή των άμεσων ενισχύσεων προς όφελος των μικρών και ενεργών αγροτών.
Προτεραιότητα στους Νέους Αγρότες και την Ύπαιθρο
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάγκη αναζωογόνησης της υπαίθρου μέσω της στήριξης των νέων παραγωγών. Ο κ. Αρναούτογλου ανέδειξε την ανάγκη για:
-
Πραγματική πρόσβαση στη γη και τη χρηματοδότηση.
-
Ένα ισχυρό «πακέτο εκκίνησης» για την καταπολέμηση της ερήμωσης και της γήρανσης του πληθυσμού στις αγροτικές περιοχές.
Διαχείριση Κινδύνων και Κλιματική Κρίση
Απέναντι στα ακραία καιρικά φαινόμενα και τις αναταράξεις των αγορών, ο ευρωβουλευτής υποστήριξε την ενίσχυση των εργαλείων διαχείρισης κινδύνων.
-
Ενισχυμένα ασφαλιστικά σχήματα: Ζήτησε περισσότερους πόρους και απλούστερα εργαλεία για τα αμοιβαία ταμεία.
-
Αποθεματικό κρίσεων: Πρότεινε τη δημιουργία ενός αποτελεσματικού μηχανισμού που θα ενεργοποιείται γρήγορα και δίκαια.
Κλείνοντας, ο Σάκης Αρναούτογλου υπογράμμισε ότι η επιθυμητή ευελιξία στα εθνικά σχέδια δεν πρέπει να υπονομεύει τα υψηλά πρότυπα για το κλίμα και τη βιοποικιλότητα, καταλήγοντας πως η Ευρώπη οφείλει να βρει την ισορροπία ανάμεσα στην προστασία της φύσης και τη στήριξη των ανθρώπων που την καλλιεργούν.
