Κοινωνικός κυνισμός, θέαμα και τραγωδίες: Ο Σταμάτης Σακελλίων γράφει για το δίπολο της ψευδαίσθησης και της απώλειας
Η Βίση και η έκρηξη στην Πλάκα
Του Σταμάτη Σακελλίων
Κάπου αυτές οι τελείες ενώνονται. Και παρουσιάζουν μια κοινωνία, ή τουλάχιστον ένα μεγάλο τμήμα της, να αιωρείται ανάμεσα στον ωχαδελφισμό και την αγοραία λογική του τώρα θα τα πάρω.
Αν κάποιος ζητούσε από ανθρώπους να συναχτούν για ένα μείζον θέμα, π.χ. η ακρίβεια, η διαφθορά, ή άλλο τι, πολλοί λιγότεροι θα μαζευόντουσαν. Στο τέλος της μέρας είναι ο καπιταλισμός και το φαίνεσθαι του. Στην άγρια εκδοχή του σκορπά νεκρούς, όπως στην Πλάκα ή στα Τέμπη, ή στην Βιολάντα. Για σκεφτείτε, πόσοι άνθρωποι σήμερα πραγματικά θα έβγαιναν στον δρόμο ζητώντας τραίνο; Ελάχιστοι.
Το φαίνεσθαι είναι το θέαμα, όπως αυτό της Βίση. Αίφνης ο καθείς και η καθεμία που πήγαν εκεί, είδαν τον εαυτό τους να κατεβαίνει από τον ουρανό. Υπάρχει πιο ωραία ψευδαίσθηση;
Την ίδια στιγμή στο κέντρο της Αθήνας, στην πιο τουριστική περιοχή της μια έκρηξη σκότωνε 6 ανθρώπους. Φαίνεται ότι υπάρχουν ευθύνες σοβαρές. Μα μια απάντηση σοκάρει. Δεν θα έρθουμε τώρα για τον έλεγχο, αλλά τον Νοέμβριο, μην ταραχτούν οι τουρίστες, το ιερό δισκοπότηρο. Λίγοι όμως σκέφτονται πως οι τουρίστες δεν ήρθαν εδώ για να πεθάνουν.
Η απληστία και η αδιαφορία, των “ανησυχούντων” για την βαριά βιομηχανία της χώρας συγκροτούν την μεγαλύτερη δυσφήμηση του προϊόντος τους. Όταν λοιπόν ωθείς τους μόνιμους κατοίκους να φύγουν από τις εστίες τους στο όνομα του κέρδους, στερείς και το νοιάξιμο για την γειτονιά και τις ανάγκες της. Τραυματίζεις τον κοινωνικό ιστό με συνεχείς ασυνέχειες, στο όνομα του κέρδους. Αλλά υπονομεύεις και την σκέψη αφού την θολώνεις με το άκοπο χρήμα της βραχυχρόνιας μίσθωσης.
Δεν πειράζει στον ουρανό του ΟΑΚΑ, τιμαροποιούνται οι προσδοκίες, τυλιγμένες σε μια πίτα κατεψυγμένου γύρου. Γιατί τίποτε δεν πρέπει να σκιάσει την ευωχία των ανθρώπων που νόμισαν πως έγιναν πλούσιοι.
Και αυτή η ανορθογραφία των 6 νεκρών σε λίγο θα ξεχαστεί. Μια άλλη συναυλία που θα αποθεώνει την καταπιεσμένη επιθυμία μας να φανούμε ως κάτι επιτυχημένο, τρομάρα μας, θα σκεπάσει τον όποιο θόρυβο δημιουργηθεί από το γεγονός ότι υπάρχουν 6 νεκροί.
Αυτόν τον σκληρό κυνισμό βαφτίζει ως υπεύθυνη πολιτική η κυβέρνηση προσδοκώντας ότι οι άδειες πια πόλεις από πραγματικό συναίσθημα και παιδεία δεν θα την εκδικηθούν. Διέφθειρε η κυβέρνηση σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας.
Μα ένας έστω ψύχραιμος, νουνεχής δεν θα πει την αλήθεια; Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε, που αγαπά την βραχυχρόνια μίσθωση και την Βίση.
