Συνάντηση Κυριάκου Μητσοτάκη και Ταγίπ Ερντογάν στην Άγκυρα - Ανάλυση Στρατή Χαραλάμπους

Στρατής Χαραλάμπους: Η ανατομία της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν στην Άγκυρα

Η Ανατομία μιας Αδιάφορης Συνάντησης: Μητσοτάκης και Ερντογάν υπό το πρίσμα της Γεωπολιτικής

Με το βλέμμα στραμμένο στις εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες αλλά και στις φλέγουσες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, η πρόσφατη συνάντηση του Έλληνα Πρωθυπουργού με τον Τούρκο Πρόεδρο στην Άγκυρα αφήνει πίσω της περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις. Ο Αντιστράτηγος ε.α. Στρατής Χαραλάμπους αναλύει στο RodopiPress τα «ψιλά γράμματα» της επίσκεψης, την επιμονή της Άγκυρας στην εργαλειοποίηση της μειονότητας στη Θράκη και το γεωπολιτικό κενό που επιχειρεί να καλύψει η Τουρκία, την ώρα που η Αθήνα φαίνεται να «ξυπνά» απέναντι στις παράνομες πρακτικές του Προξενείου.

Πολύ μελάνι χύθηκε πριν και μετά την επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Άγκυρα με εξάρσεις, ανάλογα από τη σκοπιά που βλέπει ο κάθε αρθρογράφος τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις και τον τόνο που θέλει να δώσει στην εσωτερική πολιτική σκηνή. Θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο τουρκικός τύπος, καίτοι κατά 90% ελεγχόμενος, έδωσε ελάχιστη σημασία στην επίσκεψη καθόσον την περίοδο αυτή εστιάζει σε άλλα κρίσιμα θέματα για την Τουρκία και την ευρύτερη περιοχή.

Νικητές, Ηττημένοι και η Πάγια Διπλωματική Πρακτική

Ορισμένοι προσπάθησαν να αναδείξουν και νικητή απ’ αυτή τη συνάντηση και ανάλογα σε πιο μετερίζι ανήκουν, της κυβέρνησης ή της αντιπολίτευσης, άλλοι ονομάτισαν τον πρόεδρο Ερντογάν και άλλοι τον πρωθυπουργό Μητσοτάκη. Από τις επίσημες ανακοινώσεις και από τις δηλώσεις των δύο ηγετών δεν προκύπτει κάτι διαφορετικό ή σημαντικό από τις προηγούμενες συναντήσεις. Είπαν αυτά που είχαν συμφωνηθεί μπροστά στις κάμερες και ανακοίνωσαν αυτά που νωρίτερα το Συμβούλιο συνεργασίας των δύο χωρών και οι διπλωματικές αντιπροσωπείες είχαν συμφωνήσει. Αυτή είναι μια πάγια πρακτική που ακολουθείται στις διεθνείς σχέσεις, χωρίς να αποκλείονται αιφνιδιασμοί κυρίως από ηγέτες χωρών που αισθάνονται δυνατοί. Στην προκειμένη περίπτωση κάτι τέτοιο δεν συνέβη, η επίσκεψη κύλησε ομαλά κάτι που ήθελαν και οι δύο Ερντογάν και Μητσοτάκης.

Η Θράκη και η «Αφύπνιση» της Αθήνας

Οι αναφορές του Ερντογάν στο Διεθνές δίκαιο, στην «Τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης», στα «μη άλυτα προβλήματα» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, στη Γάζα και την «επεκτατική» προσπάθεια του Ισραήλ στη Δυτική όχθη και την σπουδαιότητα της Τουρκίας για την άμυνα της Ευρώπης, ήταν αναμενόμενες και έχουν κατά κόρον επαναληφθεί από τους Τούρκους ΥΠΕΘΑ ΚΑΙ ΥΠΕΞ.

Παράλληλα όμως δείχνουν και τη στόχευση ή την δυσαρέσκεια της Τουρκίας για τις εξελίξεις στην Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή. Συγκεκριμένα η επιτυχημένη κίνηση τους Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων να προκηρύξει και να τοποθετήσει, μετά από αξιοκρατική επιλογή τον νέο Μουφτή στο Διδυμότειχο και η προκήρυξη για κάλυψη των θέσεων των Μουφτήδων σε Ξάνθη και Κομοτηνpriorityή, δείχνει ότι η Αθήνα επιτέλους ξύπνησε και προσπαθεί να θέσει τέρμα στις παράνομες πρακτικές, από την κατευθυνόμενη από το Τούρκικο προξενείο μικρή ομάδα συμφεροντολόγων επιφανών μουσουλμάνων, παρά τις αποφάσεις του Αρείου Πάγου και τις προβλέψεις της Συνθήκης της Λωζάνης. Δυστυχώς σε αυτή την παράνομη πρακτική σιωπά-ανέχεται τελείως το ντόπιο πολιτικό δυναμικό αναλογιζόμενο τις κάλπες.

Το Γεωπολιτικό Σκάκι στη Μέση Ανατολή και ο Σουνιτικός Άξονας

Στη Μέση Ανατολή, καίτοι φαίνεται ότι η Τουρκία ελέγχει τις εξελίξεις στη Συρία, οι πρωτοβουλίες των ΗΠΑ και του Ισραήλ έρχονται σε αντίθεση με τις δικές της επιθυμίες, οι οποίες σχετίζονται άμεσα με την επίλυση του εσωτερικού Κουρδικού προβλήματος και την κάλυψη του γεωπολιτικού κενού που άφησε η αποχώρηση του Ιράν και μερικώς της Ρωσίας. Η πιθανότητα δε της επίθεσης του διδύμου ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν είναι κάτι που απεύχεται η Τουρκία και όχι μόνο.

Η πολιτική των ΗΠΑ να καταστήσουν τη Συρία αξιόπιστο σύμμαχο του Ισραήλ και οι απαιτήσεις του τελευταίου για μια Συρία χωρίς επιθετικές ικανότητες και ενός Λίβανου απαλλαγμένου τελείως από τη Χεζμπολάχ, έρχεται σε αντίθεση με τα σχέδια της Τουρκίας για τη εγκαθίδρυση ισχυρού Σουντικού καθεστώτος, που θα αποτελούσε μέρος του υπό διαμόρφωση Σουνιτικού άξονα Τουρκίας-Συρίας-Σ. Αραβίας-Πακιστάν. Στόχος είναι να καλυφθεί το κενό που αφήνουν οι ΗΠΑ και να εξουδετερωθεί ο εν δυνάμει άξονας Ε.Ε.-Κύπρος-Ισραήλ-Ινδία.

Η Άμυνα της Ευρώπης και το Ελληνικό Βέτο

Η μαξιμαλιστική δήλωση του Τούρκου προέδρου σχετικά με την άμυνα της Ευρώπης δείχνει ξεκάθαρα την ανάγκη της Τουρκίας να αποτελέσει μέρος της αμυντικής πολιτικής της Ε.Ε., για γεωπολιτικούς και οικονομικούς λόγους και την αξία που έχει (όσο αντέξουν) το βέτο της Ελλάδας και της Κύπρου. Η ετήσια έκθεση της ΕΕ για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας δείχνει ότι υπάρχουν πολλά εμπόδια που συνοψίζονται στον «εκδημοκρατισμό» και το κράτος δικαίου.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός, όπως ήταν αναμενόμενο, τόνισε τη σπουδαιότητα της βίζας για τα νησιά, την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο για ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδα, την άρση του Casus belli και την επίλυση του Κυπριακού εντός ΟΗΕ.

Εσωτερικές Εκλογές και η Διαδοχή του Ερντογάν

Πέρα από τις επίσημες δηλώσεις, και οι δυο ηγέτες οδηγήθηκαν σε αυτή τη συνάντηση από την ανάγκη να πείσουν τους λαούς τους, έχοντας μπροστά τους εκλογές. Εστίασαν στα «χαμηλά θέματα» αφήνοντας για το μέλλον την αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας.

Ο πρόεδρος Ερντογάν αντιμετωπίζει καυτά θέματα:

  1. Η Διαδοχή: Κεντρικά πρόσωπα ο γιος του Bilal, ο γαμπρός του Bayraktar και ο Fidan.

  2. Το Κουρδικό: Ο αφοπλισμός των αυτονομιστών και η επανένταξη των μαχητών.

  3. Ο Ιμάμογλου: Η σκλήρυνση της στάσης απέναντι στην αντιπολίτευση και τον Ιμάμογλου με στόχο τη σταθεροποίηση του πολιτικού Ισλάμ.

Συμπεράσματα

Ευτυχώς στη Χώρα μας η Δημοκρατία έχει βάσεις και δεν έχουμε τέτοια προβλήματα, αλλά μας βασανίζει η «κομματική προτεραιότητα» και η έλλειψη ομόνοιας στα εθνικά θέματα. Κρίνοντας ψύχραιμα, και οι δύο ηγέτες ήθελαν αυτή τη συνάντηση και φρόντισαν να θέσουν στο περιθώριο τα ακανθώδη θέματα που άπτονται της δικής μας κυριαρχίας. Φρόντισαν να δείξουν ότι συνομιλούν χωρίς μεσολαβητές, εξυπηρετώντας ίσως περισσότερο τα συμφέροντα των ΗΠΑ παρά των απειλούμενων Ελλάδας και Κύπρου.


Μυτιλήνη, 17 Φεβρουαρίου 2026

Στρατής Χαραλάμπους Αντιστράτηγος (ΠΒ) ε.α. Μέλος της Ε.Λ.Μ.

Αρχική πηγή δημοσίευσης: ΕΜΠΡΟΣ

Το “Δημοκρίτειο Βιβλιοχαρτοπωλείο” προτείνει: “Στρατής Χαραλάμπους, Μικρασιατική εκστρατεία: Τα βήματα προς την καταστροφή”