Εκτεταμένο κύμα μετακινήσεων και διορισμών μουφτήδων σε δεκάδες νομούς της Τουρκίας τέθηκε σε ισχύ με την υπ’ αριθμόν 2026/279 προεδρική απόφαση που δημοσιεύθηκε στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, επιβεβαιώνοντας τον απόλυτο κρατικό έλεγχο επί του θρησκευτικού μηχανισμού της γειτονικής χώρας.
Στο πλαίσιο των σαρωτικών αλλαγών που περιλαμβάνουν 34 επαρχίες, ο μέχρι σήμερα μουφτής του Κιρκλάρελι (Σαράντα Εκκλησιών) Γιουσούφ Εβίς, ο οποίος υπηρετούσε στη θέση αυτή από τον Ιούνιο του 2022, μετατέθηκε στην Ισπάρτα, ενώ νέος μουφτής στο Κιρκλάρελι τοποθετήθηκε με απευθείας προεδρικό διάταγμα ο Βεϊσέλ Ισιλντάρ, προερχόμενος από τη Μουφτεία του Ακσαράι.
Ο νέος θρησκευτικός λειτουργός του Κιρκλάρελι διαθέτει μακρά διαδρομή στον κρατικό μηχανισμό της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων (Diyanet), έχοντας αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο Μαρμαρά, υπηρετήσει ως μουεζίνης, ιεροκήρυκας φυλακών, θρησκευτικός απεσταλμένος στο Βερολίνο για μια εξαετία, αναπληρωτής μουφτής Κωνσταντινούπολης και μουφτής σε Μαλάτεια και Ακσαράι.
Πηγή: Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Τουρκικής Δημοκρατίας / Τουρκικός Τύπος
Προέλευση: Διεθνές και Διπλωματικό Ρεπορτάζ / Τουρκία
Σχόλιο Σύνταξης: Η δημοσίευση του νέου προεδρικού διατάγματος στην Τουρκία, με το οποίο η Άγκυρα μετακινεί και διορίζει κατά το δοκούν δεκάδες μουφτήδες σε 34 νομούς —μεταξύ των οποίων και στη γειτονική Ανατολική Θράκη— φέρνει με εκκωφαντικό τρόπο στην επιφάνεια την απόλυτη υποκρισία της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και των παραγόντων που ευθυγραμμίζονται μαζί της.
Την ώρα που στο εσωτερικό της Τουρκίας ο θεσμός του μουφτή λειτουργεί ως αυστηρά ελεγχόμενος κρατικός υπάλληλος της Diyanet, χωρίς ίχνος εκλογικής διαδικασίας ή αυτονομίας από την εκτελεστική εξουσία, στην ελληνική Θράκη το τουρκικό προξενείο και οι γνωστοί μηχανισμοί επιχειρούν συστηματικά να κατασκευάσουν ζήτημα «εκλεγμένων μουφτήδων», εργαλειοποιώντας τη θρησκευτική πίστη της μουσουλμανικής μειονότητας για γεωπολιτικές σκοπιμότητες.
Το αυταρχικό συγκεντρωτικό μοντέλο της Άγκυρας, όπου ο ίδιος ο Πρόεδρος αποφασίζει με μια υπογραφή για το ποιος θα ασκεί θρησκευτική διοίκηση ακόμα και στις παραμεθόριες πύλες, απογυμνώνει πλήρως τα ανυπόστατα επιχειρήματα περί δήθεν καταπάτησης θρησκευτικών δικαιωμάτων στην Ελλάδα, υπενθυμίζοντας ότι η συντεταγμένη ελληνική πολιτεία κινείται με διαφάνεια και σεβασμό στη νομιμότητα, απέναντι σε μια εξόφθαλμη τακτική δύο μέτρων και δύο σταθμών.
