Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Η επίσκεψη του Βουλευτή Ροδόπης, Ιλχάν Αχμέτ, στη Διαχειριστική Επιτροπή Μουσουλμανικής Περιουσίας (ΔΕΜΠ) Κομοτηνής στις 8 Δεκεμβρίου 2025, πυροδότησε μια έντονη αντιπαράθεση, αποκαλύπτοντας τη διττή στρατηγική του Βουλευτή και εγείροντας σοβαρά ερωτήματα για το πολιτικό timing της πρωτοβουλίας του, εν μέσω κρίσιμων εξελίξεων στη Θράκη.
Επίσκεψη Ιλχάν Αχμέτ στη Διαχειριστική Επιτροπή Μουσουλμανικής Περιουσίας Κομοτηνής
Η διττή στάση: Εγκώμιο και διεκδίκηση
Η κίνηση του κ. Αχμέτ εκδηλώθηκε ως ένα διπλό παιχνίδι ρεαλισμού και διεκδίκησης.
Αφενός, η επίσημη επίσκεψη και ο χαρακτηρισμός του έργου της διορισμένης διοίκησης ως «εξαιρετικού» από τον ίδιο τον Βουλευτή (ο οποίος εκλέγεται με τις ψήφους της Μειονότητας) ερμηνεύτηκε ως πράξη θεσμικής αναγνώρισης και νομιμοποίησης μιας δομής που η συντριπτική πλειοψηφία της Μειονότητας αντιμετωπίζει ως νόμιμη, με εξαίρεση ένα μειοψηφούν τμήμα της φιλοπροξενικής πτέρυγας που ακολουθεί έξωθεν εντολές. Ο ίδιος δήλωσε πως επιδιώκει να λειτουργήσει ως «γέφυρα» μεταξύ Πολιτείας και ΔΕΜΠ, επιχειρώντας να εντάξει το ζήτημα σε ένα πλαίσιο θεσμικής συνεργασίας και διαλόγου.
Αφετέρου, ο Βουλευτής, για να προλάβει τις πιθανές επικρίσεις φιλοπροξενικών κύκλων, επανέλαβε με κατηγορηματικό τρόπο την πάγια και αμετακίνητη θέση: «Τα Βακούφια ανήκουν στη Μειονότητα και πρέπει να διοικούνται από αιρετές διοικήσεις». Με αυτόν τον τρόπο επιχείρησε να διαχωρίσει τη θεσμική του υποχρέωση για διάλογο από τη διαχρονική πολιτική του διεκδίκηση.
Η αντίφαση είναι εμφανής: μπορεί η αποδοχή και η νομιμοποίηση των ΔΕΜΠ να συμβαδίζει με την πρόταση για διενέργεια εκλογών και ανάδειξη νέων διοικήσεων; Πρόκειται για μία αντίρροπη στάση που διατυπώνεται και ως κριτική από φιλοπροξενικούς κύκλους και ιδιαίτερα από τον Eγκάθετο Οζάν Αχμέτογλου, ο οποίος υποστηρίζει πως «η κίνηση αυτή αποδυναμώνει τον αγώνα για τη δημοκρατική νομιμοποίηση, ομαλοποιώντας μια προβληματική κατάσταση».
Το κρίσιμο ερώτημα: Γιατί τώρα;
Η επιλογή του timing της επίσκεψης εγείρει το πλέον καίριο ερώτημα: τι ήταν αυτό που ώθησε τον Βουλευτή στην πρωτοβουλία αυτή, εν μέσω αγροτικών κινητοποιήσεων και με φόντο τις επικείμενες εκλογές στις Μουφτείες της Θράκης;
Επιπλέον, όπως ήταν αναμενόμενο, σε τμήμα της τοπικής κοινής γνώμης η επίσκεψη ερμηνεύθηκε ως «άκαιρη», καθώς θεωρήθηκε ότι υπονομεύει τις σημερινές δομές των ΔΕΜΠ.
Αποσυμπίεση της πολιτικής ατζέντας: Η επίσκεψη επαναφέρει το μείζον θέμα των Βακουφίων στο προσκήνιο, διευρύνοντας την ατζέντα του Βουλευτή πέρα από τις αγροτικές διαμαρτυρίες.
Πολιτική στρατηγική εν όψει Μουφτειών: Δεδομένης της πιθανής διεξαγωγής εκλογών στους θεσμούς των Μουφτειών (βάσει του Ν. 4964/2022), η κίνηση αυτή μπορεί να εκληφθεί ως:
-
Σήμα καλής θέλησης προς την Πολιτεία: Ο κ. Αχμέτ δείχνει πνεύμα θεσμικής συνεργασίας, επιχειρώντας να διευκολύνει την ομαλή διεξαγωγή των εκλογών στις Μουφτείες.
-
Προετοιμασία για το επόμενο βήμα: Ο Βουλευτής επαναφέρει το ζήτημα των Βακουφίων ως επόμενη θεσμική εκκρεμότητα που πρέπει να επιλυθεί με εκλογές, βάσει των ίδιων νόμων που προβλέπουν και τις εκλογές των Μουφτήδων.
-
Διαφοροποίηση από τους αντιπάλους: Προβάλλοντας τον εαυτό του ως τον εκπρόσωπο του «δημοκρατικού διαλόγου» και της «θεσμικής σοβαρότητας», ο κ. Αχμέτ επιχειρεί να διαφοροποιηθεί από όσους επιλέγουν την «αποχή ή δαιμονοποίηση», θέτοντας τον εαυτό του ως τον μοναδικό αποτελεσματικό διαμεσολαβητή για την επίλυση των προβλημάτων.
-
Πόλος συνεννόησης: Σε μία δεδομένη στιγμή όπου οι ακραιφνείς φιλοπροξενικοί μικροπαράγοντες δεν φαίνεται να απολαμβάνουν της πλήρους αποδοχής των Αθηνών και της Άγκυρας, εμφανίζεται ένας ενδιάμεσος πόλος που φιλοδοξεί να ανακτήσει τον ρόλο του γεφυροποιού σε ένα νέο μεταβαλλόμενο περιβάλλον.
Συμπέρασμα
Η επίσκεψη του Ιλχάν Αχμέτ στη ΔΕΜΠ Κομοτηνής αποτελεί μια κίνηση υψηλού πολιτικού ρίσκου. Ενώ ο Βουλευτής υπερασπίζεται τη θεσμική του υποχρέωση και επαναβεβαιώνει τη διεκδίκηση των εκλογών, η επιλογή να στηρίξει μια δομή εν μέσω κρίσιμων πολιτικών συγκυριών θέτει την πρωτοβουλία του στο μικροσκόπιο.
Η απάντηση στο «γιατί τώρα» κρύβεται πιθανότατα στη σύνθετη πολιτική σκακιέρα της Θράκης, όπου η επίλυση του θέματος των Βακουφίων, μαζί με αυτό των Μουφτειών, καθορίζει το μέλλον της δημοκρατικής εκπροσώπησης της Μειονότητας στο πλαίσιο μίας ευνομούμενης Πολιτείας που μεριμνά για την ευημερούσα Μουσουλμανική Μειονότητα της Θράκης.
