Αντίδραση Ιλχάν Αχμέτ σε άρθρο DEB: «Ψεύτικος ηρωισμός, όχι αγώνας της μειονότητας»

Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης

Στις 2 Οκτωβρίου 2025 ο αντιπρόεδρος του DEB/ΚΙΕΦ, Κοράϊ Μπαγδατλή, δημοσίευσε άρθρο στον μειονοτικό τύπο επιχειρώντας να συνδέσει τη Θράκη με τη Γάζα, παρουσιάζοντας και τις δύο περιπτώσεις μέσα από το πρίσμα της «αντίστασης» και της «ελπίδας». Η προσέγγισή του, που ενσωματώνει ακόμη και παλαιστινιακούς όρους όπως το sumud, προβάλλει μια ταύτιση της μειονότητας με τους Παλαιστίνιους, παραβλέποντας όμως την εργαλειοποίηση της ταυτότητας και την εμπλοκή παρακρατικών και θρησκευτικών δομών.

DEB/ΚΙΕΦ και Γάζα: «Ίδια Ελπίδα» κι εργαλειοποίηση της μειονότητας;

Απέναντι σε αυτήν την αφήγηση, ο κ. Ιλχάν Αχμέτ, βουλευτής ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Ν. Ροδόπης σχολίασε δημόσια:

«Η “αντίσταση” της Χαμάς στην Παλαιστίνη είναι ένοπλη και βίαιη. Τι σχέση μπορεί να έχει αυτό με τον αγώνα της μειονότητας; Τέτοιοι παραλληλισμοί είναι άκρως επικίνδυνοι, διότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και στρέφονται όχι μόνο κατά των συμφερόντων της μειονότητας, αλλά και συνολικά κατά της Θράκης. Ο παραλογισμός και η διαστρέβλωση της ταυτότητας και του αγώνα της μειονότητας, μέσα από ταυτίσεις με ένοπλες οργανώσεις, υπονομεύουν την ειρηνική συνύπαρξη και την πρόοδο της περιοχής μας. Αυτός ο λαϊκισμός και ο ψεύτικος “ηρωισμός” που προβάλλεται από ορισμένους νεαρούς, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ούτε προοδευτικός ούτε δημοκρατικός. Δεν βρίσκει καμία ουσιαστική ανταπόκριση στη μεγάλη πλειοψηφία της μειονότητας – και ιδίως στους νέους και τις νέες, που ζητούν πραγματικές λύσεις και προοπτικές για το μέλλον τους, όχι επικίνδυνες φαντασιώσεις.»

Σιωπή στη Θράκη, lifestyle στην Αθήνα 

Η τοποθέτηση του Ιλχάν Αχμέτ αποκτά ιδιαίτερο βάρος στο πλαίσιο της γενικευμένης σιωπής που επικρατεί γύρω από τις δημόσιες παρεμβάσεις του ακροδεξιού εθνικιστικού τουρκοδίαιτου ισλαμοφασιστικού κόμματος DEB/ΚΙΕΦ.

Η απουσία αντίδρασης τόσο από το τοπικό πολιτικό δυναμικό όσο και από πρόσωπα με θεσμικό ρόλο, ενισχύει τη σημασία μιας φωνής που επιλέγει να τοποθετηθεί καθαρά.

Ενδεικτική είναι η στάση του Ευριπίδη Στυλιανίδη, ο οποίος μοιάζει πλέον να επενδύει περισσότερο σε μια ερευνητική και ακαδημαϊκή πορεία, ακολουθώντας ένα είδος πολιτικού lifestyle, αποστασιοποιημένος από την τοπική πραγματικότητα και με παρεμβατικό ρόλο σαφώς περιορισμένο σε σύγκριση με το ένδοξο παρελθόν του. Σιωπή και από τον φιλοπροξενικό βουλευτή Οζγκιούρ Φερχάτ, ο οποίος προτιμά να μην αγγίζει ζητήματα που αποκαλύπτουν τις πολιτικές δεσμεύσεις του.

Μέσα σε αυτό το κλίμα αφωνίας, η δήλωση του Ιλχάν Αχμέτ, έστω και χωρίς ευρεία διάδοση, αναδεικνύεται σε πράξη πολιτικής υπευθυνότητας, υπερασπίζοντας την ειρηνική συνύπαρξη και την πρόοδο της Θράκης απέναντι σε λόγους που επιχειρούν να καπηλευτούν την ταυτότητα της μειονότητας.