Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Ο δήμαρχος Κομοτηνής εμφανίζεται ολοένα και πιο ενοχλημένος απέναντι στη δημοσιογραφική κριτική, επιλέγοντας συχνά να απαντά όχι στην ουσία των ερωτημάτων, αλλά στο ποιος τα διατυπώνει, μετατρέποντας τη σχέση της δημοτικής αρχής με τα μέσα ενημέρωσης από πεδίο θεσμικού διαλόγου σε μέτωπο πολιτικής έντασης.
Τεχνικό Πρόγραμμα 2026: ρεαλισμός από τη Διοίκηση, σφοδρές αντιδράσεις από την αντιπολίτευση
Η δημόσια συζήτηση που άνοιξε στο Δημοτικό Συμβούλιο Κομοτηνής για το κόστος των χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων και του θεματικού πάρκου δεν αφορά –παρά την προσπάθεια απλοποίησής της– το αν «πρέπει να γίνονται Χριστούγεννα στην πόλη». Το πραγματικό επίδικο είναι ο τρόπος με τον οποίο δαπανώνται δημόσιοι πόροι, η διαδικασία που ακολουθείται και, κυρίως, το επίπεδο λογοδοσίας της δημοτικής αρχής.
Η κριτική της αντιπολίτευσης, τόσο από τη μείζονα όσο και από την ελάσσονα, κινήθηκε σε συγκεκριμένο και ελέγξιμο πλαίσιο. Έγινε λόγος για συνολικές δαπάνες που προσεγγίζουν τις 140.000 ευρώ, για επαναλαμβανόμενες απευθείας αναθέσεις, για εταιρείες με κοινά χαρακτηριστικά διοίκησης και έδρας, για απουσία ανοικτού διαγωνισμού και για σύγκριση με προηγούμενα έτη, όπου αντίστοιχες εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν με αισθητά χαμηλότερο κόστος. Παράλληλα, τέθηκε το ζήτημα της προτεραιοποίησης των δαπανών σε μια περίοδο κατά την οποία αυξάνονται τα τιμολόγια της ΔΕΥΑΚ και παραμένουν άλυτα προβλήματα σε σχολικές υποδομές.
Δ. Καρασταύρου: «Τα ελλείμματα δεν είναι πολιτική επιλογή, είναι αποτυχία»
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η παρέμβαση του επικεφαλής του Σπάρτακου Παναγιώτη Καρακολίδη, ο οποίος μίλησε για «όργιο απευθείας αναθέσεων» και έθεσε ευθέως το ερώτημα αν υπάρχει μετρήσιμη ανταποδοτικότητα των συγκεκριμένων δαπανών για την τοπική αγορά και την εστίαση. Τα ποσά που ανέφερε –περίπου 75.000 ευρώ για το θεματικό πάρκο και 50.000 ευρώ για τον χριστουγεννιάτικο στολισμό– χαρακτηρίστηκαν υψηλά, ιδίως χωρίς προηγούμενη διαγωνιστική διαδικασία.
Απέναντι σε αυτή την κριτική, ο δήμαρχος Γιάννης Γκαράνης εμφανίστηκε εμφανώς ενοχλημένος. Απέρριψε τις αιτιάσεις ως «λαϊκιστικές» και υποστήριξε ότι οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν είναι απολύτως νόμιμες και ελέγξιμες. Επικαλέστηκε συγκριτικά παραδείγματα άλλων δήμων που –όπως ανέφερε– κατέβαλαν πολλαπλάσια ποσά για αντίστοιχα θεματικά πάρκα, σημειώνοντας ότι ο Δήμος Κομοτηνής πέτυχε το ίδιο αποτέλεσμα με περίπου το ένα τρίτο του κόστους. Παράλληλα, τόνισε ότι η εταιρεία που υλοποιεί το θεματικό πάρκο είναι ουσιαστικά μοναδική στην Ελλάδα και από τις ελάχιστες στην Ευρώπη, στοιχείο που –κατά τον ίδιο– δικαιολογεί την επιλογή της απευθείας ανάθεσης.
Ο δήμαρχος υπερασπίστηκε επίσης τη συνολική στρατηγική των χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων, υποστηρίζοντας ότι στόχος είναι η αύξηση της επισκεψιμότητας, η τόνωση της τοπικής αγοράς και η δημιουργία ενός ετήσιου θεσμού που απευθύνεται σε όλο τον νομό. Στο πλαίσιο αυτό, εξήρε το πρόγραμμα εκδηλώσεων της αντιδημάρχου Πολιτισμού και Νέας Γενιάς Νατάσα Λιβεριάδου, επιμένοντας ότι συνολικά ο Δήμος Κομοτηνής δαπανά λιγότερα από άλλους δήμους αντίστοιχου μεγέθους.
Santa Run Κομοτηνής 2025 – Τα «χρυσά» σκουφάκια και οι απευθείας αναθέσεις των 6.550 ευρώ
Ωστόσο, πέρα από την πολιτική αντιπαράθεση, παραμένει ανοιχτό ένα κρίσιμο και ουσιαστικό ζήτημα: η σαφής διάκριση μεταξύ έργων και υπηρεσιών. Η διάκριση αυτή δεν είναι τυπική λεπτομέρεια, αλλά θεμελιώδης στο δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων (Ν. 4412/2016) και καθορίζει το πλαίσιο των διαδικασιών, των ορίων και του ελέγχου. Έργο αφορά τη δημιουργία μόνιμου τεχνικού αντικειμένου, ενώ υπηρεσία αφορά προσωρινές ή άυλες παρεμβάσεις, όπως ενοικίαση, λειτουργία και εκδηλώσεις.
Στην περίπτωση των χριστουγεννιάτικων δαπανών, το θεματικό πάρκο, ο προσωρινός στολισμός και οι εκδηλώσεις φαίνεται –εκτός απροόπτου– να εμπίπτουν στην κατηγορία των υπηρεσιών. Αν αυτό ισχύει στο σύνολό τους, τότε το επιχείρημα της δημοτικής αρχής περί μη εφαρμογής του ορίου των 60.000 ευρώ ανά ΑΦΜ για έργα είναι νομικά βάσιμο. Δεν απαντά όμως στο πολιτικό ερώτημα γιατί δεν επελέγη ένας ανοικτός διαγωνισμός που θα μπορούσε να ενισχύσει τον ανταγωνισμό και ενδεχομένως να μειώσει το κόστος, ούτε στο αν υπάρχει τεκμηριωμένη αξιολόγηση της πραγματικής ανταποδοτικότητας των δαπανών.
Η επίκληση της νομιμότητας αποτελεί την αφετηρία της συζήτησης, όχι το τέλος της. Η τοπική αυτοδιοίκηση κρίνεται και από τη διαφάνεια, την αναλογικότητα και την ικανότητα να εξηγεί δημόσια τις επιλογές της. Όσο δεν παρουσιάζεται αναλυτικός διαχωρισμός των συμβάσεων σε έργα, υπηρεσίες και προμήθειες, με σαφή αιτιολόγηση και στοιχεία, τόσο το ζήτημα των χριστουγεννιάτικων δαπανών θα παραμένει ανοιχτό – όχι ως επικοινωνιακή «σκιά», αλλά ως ουσιαστικό ζήτημα δημοκρατικού ελέγχου στον Δήμο Κομοτηνής.
