Δίκη Ξάνθης: 17 μήνες φυλάκιση στους δράστες του προπηλακισμού – Η νομική και θεολογική αποδόμηση της ημιμάθειας του ψευδομουφτή Μουσταφά Τράμπα
Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Ηχηρό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση εξέπεμψε η Ελληνική Δικαιοσύνη μετά από μια μαραθώνια, 14ωρη ακροαματική διαδικασία, επιβάλλοντας την ανώτατη προβλεπόμενη ποινή των 17 μηνών φυλάκισης, με τριετή αναστολή, στους τέσσερις πρωταίτιους των ντροπιαστικών επεισοδίων στο Τέμενος του Πλάτανου (Τσινάρ) Ξάνθης.
Η απόφαση αποτελεί ένα σαφές θεσμικό ανάχωμα απέναντι στην προσπάθεια του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής να επιβάλει καθεστώς παράλληλης εξουσίας, ενώ οι εγκάθετοι, σε πλήρη εναρμόνιση με τους μηχανισμούς της Άγκυρας, επιχειρούν ήδη να μετατρέψουν μια καθαρή ποινική καταδίκη για βίαιη διατάραξη θρησκευτικής συνάθροισης σε πολιτικό σόου διεθνούς θυματοποίησης.
Το δικαστήριο, εξετάζοντας σωρεία μαρτύρων, τα στοιχεία της πολιτικής αγωγής και το σχετικό οπτικοακουστικό υλικό που προβλήθηκε στην αίθουσα, έκρινε ένοχους τους τέσσερις κατηγορούμενους (Χουσεΐν Μπαλτατζή, Οζάν Αχμέτογλου, Μπαχρή Μπελτσό και Μουράτ Κιόσε) και για τα δύο αποδιδόμενα αδικήματα.
Η υπόθεση αφορά την οργανωμένη και βίαιη παρεμπόδιση των νόμιμων τοποτηρητών Μουφτήδων της Θράκης να προσευχοθούν. Ενώ δύο εξ αυτών αποχώρησαν έπειτα από λεκτική εξώθηση, ο στιβαρός θεολογικά και προσωπικά Τοποτηρητής Μουφτής Κομοτηνής, Δρ. Τζιχάντ Χαλίλ, αρνήθηκε να υποκύψει, με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί διά της βίας από τους καταδικασθέντες. Αμέσως μετά την ανακοίνωση της ποινής, το προξενικό σύστημα ενεργοποίησε τα ανακλαστικά της προπαγάνδας.
Ο δικηγόρος των κατηγορουμένων, Αχμέτ Καρά, γνωστός για τη διπλή του ιδιότητα ως μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Ξάνθης και ταυτόχρονα σύμβουλος στην παράνομη, παρακρατική δομή της Ανώτατης Συμβουλευτικής Επιτροπής, επιτέθηκε στη Δικαιοσύνη, κάνοντας λόγο για «πολιτική σκοπιμότητα» και προαναγγέλλοντας προσφυγή στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο, τον Άρειο Πάγο και το ΕΔΔΑ.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο αναρμόδιος με την υπόθεση ψευδομουφτής Μουσταφά Τράμπα επιχείρησε να «αγιοποιήσει» τους καταδικασθέντες, μιλώντας για «μνημειώδεις απολογίες» και «διωγμό της μειονότητας». Το πιο ουσιαστικό στοιχείο της διαδικασίας, ωστόσο, ήταν η εκκωφαντική απουσία της ίδιας της Μειονότητας.
Παρά τη συντονισμένη και υπόγεια στρατηγική προσέλκυσης υποστηρικτών, καθώς και την επιστράτευση εγχωρίων Εγκαθέτων, παρατηρητών και δικηγόρων από την Τουρκία, οι ντόπιοι, φιλήσυχοι Έλληνες Μουσουλμάνοι γύρισαν την πλάτη στους εγκαθέτους και δεν προσήλθαν στο Δικαστικό Μέγαρο, με εξαίρεση έναν μικρό αριθμό έμμισθων υπαλλήλων της ψευδομουφτείας και των δομών και παραδομών του προξενικού συστήματος. (βλέπε φωτορεπορτάζ)
Θράκη: Όταν η πίεση στη Δικαιοσύνη βαφτίζεται «μειονοτικό δικαίωμα»
Νομική και Θεολογική Αποδόμηση του Παρακράτους
Αξίζει να σημειωθεί ότι η καταδίκη αυτή δεν περιορίζεται στα στενά όρια του ελληνικού Ποινικού Κώδικα. Μια προσεκτική ματιά στην κλασική ισλαμική βιβλιογραφία και το ισλαμικό δίκαιο αποδεικνύει ότι η συμπεριφορά των εγκαθέτων μέσα στο τέμενος, την ώρα της ιερής προσευχής, συνιστά βαρύτατο παράπτωμα με βάση τις ίδιες τις πηγές της θρησκείας τους. Οι χυδαιολογίες και ο προπηλακισμός έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την ισλαμική ηθική, η οποία επιτάσσει τον απόλυτο σεβασμό στην αξιοπρέπεια του πιστού, ενώ η βίαιη αναστάτωση και ο εξαναγκασμός σε αποχώρηση θρησκευτικών λειτουργών αποτελούν πράξεις διχόνοιας. Σύμφωνα με τη θεολογική παράδοση, οι πράξεις αυτές καταδικάζονται απερίφραστα και θεωρούνται αμάρτημα βαρύτερο ακόμη και από τη φυσική βία.
Παράλληλα, οι επίσημες Μουφτείες της περιοχής εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για τη δικαστική απόφαση, ευχαριστώντας την τοπική κοινωνία της Θράκης, η οποία απομόνωσε τον φανατισμό, καθώς και τη δικηγόρο Κομοτηνής, κα Μαρίκα Πουρνάρα, η οποία, με τον τεκμηριωμένο νομικό της λόγο, συνέβαλε καθοριστικά στην ανάδειξη της αλήθειας στο δικαστήριο.
“Δίκη Τσινάρ”: Η «Βιομηχανία Θυματοποίησης» και η Απάντηση της Δικαιοσύνης
ΣΧΟΛΙΟ ΣΥΝΤΑΚΤΗ
Ας βάλουμε τα πράγματα στη σωστή τους βάση, μακριά από τις βολικές παρερμηνείες και τα αφηγήματα που αρέσκονται να κατασκευάζουν οι μηχανισμοί της Άγκυρας.
Η υπόθεση της Ξάνθης δεν έχει απολύτως καμία σχέση με την πολιτική, ούτε με τη θρησκευτική ελευθερία, η οποία στην Ελλάδα είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη και απολύτως σεβαστή. Εδώ είχαμε να κάνουμε με ένα καθαρό ποινικό αδίκημα: μια διατάραξη θρησκευτικής συνάθροισης με τη χρήση βίας.
Η Ελληνική Αστυνομία κινήθηκε αυτεπαγγέλτως, ο Εισαγγελέας άσκησε δίωξη και η ανεξάρτητη Ελληνική Δικαιοσύνη εξέδωσε μια αυστηρή και νόμιμη απόφαση. Καμία κυβερνητική παρέμβαση δεν υπήρξε, όσο κι αν το αντικυβερνητικό λόμπι ορισμένων κομμάτων (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά) προσπαθεί να επενδύσει ψηφοθηρικά πάνω στους τουρκόφρονες της Μειονότητας.
Το πιο ενδιαφέρον και αποκαλυπτικό στοιχείο, ωστόσο, προκύπτει από την ίδια την ουσία της θεολογικής πραγματικότητας. Η κλασική ισλαμική γραμματεία αποδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι οι εγκάθετοι του Προξενείου βρέθηκαν αντιμέτωποι όχι μόνο με τον Ποινικό Κώδικα της χώρας, αλλά και με τον ίδιο τον θρησκευτικό νόμο της πίστης τους, έχοντας διαπράξει το βαρύτατο παράπτωμα της κακόβουλης πρόκλησης διχόνοιας μεταξύ των πιστών.
Kαι εδώ είναι που αναδεικνύεται η απόλυτη γύμνια και η ημιμάθεια του προξενικού μηχανισμού. Ο ψευδομουφτής Μουσταφά Τράμπα, που παριστάνει τον πνευματικό καθοδηγητή, αποδείχθηκε παντελώς άσχετος, ανίδεος και ανίκανος να αντιληφθεί ότι οι πράξεις του όχλου που υποστήριξε καταδικάζονται απερίφραστα από την ίδια τη θεολογική παράδοση του Ισλάμ. Αντί να προστατεύσει την ιερότητα της προσευχής, λειτούργησε ως κοινός εθνικιστής κομισάριος, επιβεβαιώνοντας ότι το «σύστημα» της Ξάνθης δεν έχει καμία σχέση με τη θρησκεία, αλλά χρησιμοποιεί τα τεμένη ως προξενικά φυλάκια για την προώθηση των γεωπολιτικές επιδιώξεων της Άγκυρας.
Η καταδίκη τους είναι διπλή: νομική από τα ελληνικά δικαστήρια και ηθική-πνευματική από την ίδια την αλήθεια των πραγμάτων.
ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ – ΒΙΝΤΕΟ
