Η δημιουργία κοινωνικών κατοικιών μέσω του νέου μέτρου της Κοινωνικής Αντιπαροχής μπορεί να εξελιχθεί, σύμφωνα με τη Δόμνα Μιχαηλίδου, σε έναν ριζοσπαστικό θεσμό που ανατρέπει το μοντέλο στέγασης των προηγούμενων δεκαετιών. Όπως τονίζει, το σπίτι δεν είναι πολυτέλεια, αλλά δικαίωμα. Αποτελεί καταφύγιο, σημείο αναφοράς και σταθερότητας, γι’ αυτό η στέγη πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα κάθε κοινωνικής πολιτικής.
Στην Ελλάδα του 2025, το στεγαστικό πρόβλημα συνιστά τη μεγαλύτερη κοινωνική ανισότητα, λειτουργώντας ως φραγμός στην αυτονόμηση των νέων και στη δημιουργία οικογένειας. Οι υψηλές τιμές των ενοικίων περιορίζουν τα εισοδήματα και καθυστερούν τη μετάβαση στην ανεξάρτητη ζωή. Όπως αναφέρει η Υπουργός, «η πραγματικότητα μάς καλεί να επαναπροσδιορίσουμε τη σημασία της κοινωνικής πολιτικής, γιατί η στέγη είναι συνώνυμη της αξιοπρέπειας, της αυτάρκειας, της σταθερότητας και της προοπτικής».
Το μέτρο της Κοινωνικής Αντιπαροχής εισάγει μια νέα προσέγγιση στην κοινωνική κατοικία. Το Δημόσιο διαθέτει μέσω διαγωνισμών αναξιοποίητα δημόσια ακίνητα σε ιδιώτες αναδόχους, οι οποίοι αναλαμβάνουν την ανέγερση ή ανακαίνιση κατοικιών και παραχωρούν στο κράτος τουλάχιστον το 30% των διαμερισμάτων που δημιουργούνται. Οι κατοικίες αυτές θα διατεθούν σε πολίτες με χαμηλό ενοίκιο ή δυνατότητα αγοράς σε προσιτές τιμές, με επιλογή δικαιούχων από τον ΟΠΕΚΑ βάσει εισοδηματικών και κοινωνικών κριτηρίων. Προτεραιότητα θα δοθεί σε οικογένειες με χαμηλό εισόδημα, μονογονεϊκές και πολύτεκνες, ενώ η μίσθωση θα έχει συγκεκριμένο χρονικό διάστημα με δυνατότητα ανανέωσης και προοπτική αγοράς μετά από δέκα χρόνια.
Παράλληλα, η κυβέρνηση προχωρά στην αξιοποίηση ανενεργών στρατοπέδων σε συνεργασία με το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Ήδη τρεις μεγάλες εκτάσεις, στο Χαϊδάρι, στο στρατόπεδο «Ζιάκας» στη Θεσσαλονίκη και στο στρατόπεδο «Μανουσογιαννάκη» στην Πάτρα, παραχωρούνται για την ανέγερση κοινωνικών κατοικιών, με το 25% να διατίθεται στις Ένοπλες Δυνάμεις και τα υπόλοιπα σε δικαιούχους πολίτες. Το Δημόσιο, σημειώνει η Μιχαηλίδου, δεν πουλά ούτε χαρίζει, αλλά δημιουργεί κοινωνική υπεραξία και ένα απόθεμα κοινωνικών κατοικιών για τις επόμενες γενιές.
Η Υπουργός υπογραμμίζει ότι η Ελλάδα παρακολουθεί στενά τα ευρωπαϊκά παραδείγματα και υιοθετεί πρακτικές που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές. «Κάθε καινοτομία που προσφέρει περισσότερα σπίτια με καλύτερους όρους για τους πολίτες μπορεί να ενσωματωθεί στο ελληνικό μοντέλο στέγασης», αναφέρει χαρακτηριστικά. Κλείνοντας, τονίζει: «Η στέγη δεν είναι πολυτέλεια, αλλά δικαίωμα. Επαναφέρουμε με ρεαλισμό και κοινωνική ευαισθησία την έννοια της κοινωνικής κατοικίας, γιατί το σπίτι είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της κοινωνικής πολιτικής».
