Κρίση στην Κλωστοϋφαντουργία: Πτώση 8% στις ελληνικές εξαγωγές και στροφή της ΕΕ στο φθηνό ασιατικό προϊόν

Οικονομία: Σε κλοιό παρατεταμένης πίεσης Ένδυση και Κλωστοϋφαντουργία – Τα διεθνή στοιχεία του 2025 και η «βουτιά» στην Ελλάδα το Α’ Τρίμηνο του 2026

 Σε τροχιά βαθιάς δομικής κρίσης και έντονης αβεβαιότητας παραμένει η αλυσίδα ένδυσης και κλωστοϋφαντουργίας, με τις ευρωπαϊκές απώλειες του 2025 να μεταφράζονται ήδη σε σοβαρή κάμψη της ελληνικής εξωστρέφειας κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026.

Σύμφωνα με τα τελικά στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ένδυσης – Κλωστοϋφαντουργίας (EURATEX) για το προηγούμενο έτος, αλλά και τα πρόσφατα στοιχεία του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Πλεκτικής & Ετοίμου Ενδύματος Ελλάδος (ΣΕΠΕΕ) για τους πρώτους μήνες του τρέχοντος έτους, το αυξημένο κόστος παραγωγής και η επιθετική επέλαση των ασιατικών ηλεκτρονικών πλατφορμών χαμηλού κόστους ανατρέπουν πλήρως τις ισορροπίες της αγοράς.

1. Το πρώτο τρίμηνο του 2026 στην Ελλάδα: Υποτονική εγχώρια αγορά και «βουτιά» εξαγωγών

Τα στοιχεία του ΣΕΠΕΕ για το Α’ Τρίμηνο του 2026 επιβεβαιώνουν ότι οι εγχώριες επιχειρήσεις βρίσκονται αντιμέτωπες με παρατεταμένες δυσκολίες:

  • Στασιμότητα στη Λιανική: Οι λιανικές πωλήσεις ενδυμάτων στην εγχώρια αγορά σημείωσαν αναιμική αύξηση 1,8%, φτάνοντας σε αξία τα 737 εκατ. ευρώ.

  • Κάμψη Εξαγωγών (-8%): Η συνολική αξία των ελληνικών εξαγωγών υποχώρησε στα 417 εκατ. ευρώ (έναντι 452 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025).

  • Πλήγμα σε Κλωστοϋφαντουργία και Βαμβάκι: Ενώ το έτοιμο ένδυμα παρουσίασε οριακή άνοδο 0,4%, οι εξαγωγές της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας έκαναν «βουτιά» -18%, με το βαμβάκι να ακολουθεί πτωτικά στο -10,7%.

  • Μείωση Εισαγωγών (-3,4%): Οι εισαγωγές διαμορφώθηκαν στα 841 εκατ. ευρώ, με τη μεγαλύτερη μείωση να καταγράφεται στις πρώτες ύλες κλωστοϋφαντουργίας (-11,8%).

2. Το ευρωπαϊκό υπόβαθρο του 2025: Η κυριαρχία του κόστους έναντι του «Nearshoring»

Η ελληνική υποχώρηση αποτελεί άμεση συνέπεια της εικόνας που διαμορφώθηκε στην ΕΕ το 2025, όπου ο υψηλός πληθωρισμός και οι γεωπολιτικές αναταράξεις ακύρωσαν την τάση μεταφοράς της παραγωγής πιο κοντά στα ευρωπαϊκά σύνορα.

  • Ευρωπαϊκές Εξαγωγές: Μειώθηκαν κατά 3,2% (συνολικά 61,1 δισ. ευρώ). Στην ένδυση η πτώση ήταν 2,6% (βασικοί πελάτες: Ελβετία, Αγγλία, ΗΠΑ, Κίνα) και στην κλωστοϋφαντουργία 4,1%. Αντίθετα, ο όγκος των εξαγωγών αυξήθηκε, γεγονός που αποδεικνύει την αναγκαστική συμπίεση των τιμών.

  • Ευρωπαϊκές Εισαγωγές: Αυξήθηκαν κατά 1,4% (συνολικά 122,4 δισ. ευρώ), με τον όγκο στην ένδυση να εκτινάσσεται στο +14,2%. Η Κίνα (+2% στην ένδυση, +9,3% στην κλωστοϋφαντουργία) και το Μπαγκλαντές (+6,2%) εδραιώνουν την κυριαρχία τους, την ώρα που η παραδοσιακή περιφερειακή δύναμη, η Τουρκία, είδε τις εξαγωγές της προς την ΕΕ να υποχωρούν κατά -11% στην ένδυση και -7% στην κλωστοϋφαντουργία.

  • Πηγή: ΣΕΠΕΕ / EURATEX  Επιμέλεια: Newsroom RodopiPress

Σχόλιο Συντάκτη

Η σύγκριση των ευρωπαϊκών δεδομένων του 2025 με την εγχώρια εκκίνηση του πρώτου τριμήνου του 2026 αποκαλύπτει ότι ο κλάδος δεν αντιμετωπίζει απλώς μια συγκυριακή κάμψη, αλλά μια βίαιη αναδιάρθρωση των παγκόσμιων αλυσίδων αξίας. Η ελπίδα του «nearshoring» —ότι η παραγωγή θα επέστρεφε από την Ασία προς την Ευρώπη και τη Μεσόγειο για λόγους ασφάλειας εφοδιασμού— ηττήθηκε κατά κράτος από την ανάγκη των μεγάλων brands και των καταναλωτών για χαμηλότερες τιμές, μέσα σε ένα περιβάλλον παρατεταμένης ακρίβειας.

Για τη Θράκη, η οποία αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής παραγωγής βάμβακος, η καθίζηση των εξαγωγών κλωστοϋφαντουργίας κατά 18% και η πτώση του βαμβακιού κατά 10,7% στο ξεκίνημα του 2026 κρούουν τον κώδωνα του υπαρξιακού κινδύνου. Όταν η γειτονική Τουρκία συμπιέζεται και χάνει διψήφια ποσοστά στην ευρωπαϊκή αγορά, οι ελληνικές μεταποιητικές μονάδες και οι εκκοκκιστικές επιχειρήσεις της Ροδόπης και της Ξάνθης δεν έχουν κανένα περιθώριο να ανταγωνιστούν σε όρους κόστους.

Η επιβίωση του κλάδου στην περιοχή μας εξαρτάται πλέον αποκλειστικά από την άμεση θεσμική παρέμβαση για τον περιορισμό του ενεργειακού κόστους και, κυρίως, από την ταχύτητα με την οποία το ελληνικό βαμβάκι θα αποκτήσει «πράσινη» ταυτότητα (ιχνηλασιμότητα, βιώσιμες πρακτικές), ξεφεύγοντας από τη μέγγενη του fast fashion των ασιατικών κολοσσών.