Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών ο δημοσιογράφος Μεχμέτ Χατιπόγλου, ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς εκπροσώπους της γενιάς των Θρακιωτών ρεπόρτερ που υπηρέτησαν με συνέπεια την ενημέρωση, τη διαπολιτισμική κατανόηση και τη διάσωση της τοπικής ιστορίας.
Γεννημένος στην Κομοτηνή το 1955, ο Χατιπόγλου εργάστηκε για δεκαετίες στο Anadolu Ajansı, αρχικά στην Αθήνα και κατόπιν στο γραφείο της Κομοτηνής. Υπήρξε γεφυροποιός ανάμεσα σε δύο κόσμους, καταγράφοντας με δημοσιογραφική ακρίβεια, αλλά και με σεβασμό, τις ιστορίες της Μουσουλμανικής Μειονότητας, τις εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αλλά και τα καθημερινά ζητήματα της ζωής στη Θράκη.
Ο δημοσιογράφος που έβλεπε την πόλη πίσω από τους τίτλους
Πέρα από τη δημοσιογραφική του ιδιότητα, ο Μεχμέτ Χατιπόγλου υπήρξε παρατηρητής της μνήμης της Κομοτηνής. Το 2023, σε μια ανάρτηση που συγκίνησε τους φίλους του, δημοσίευσε τη φωτογραφία της παλιάς κρήνης στο Βαρόσι, πίσω από το “Σπασμένο Τζαμί” απέναντι από το πρώην κτήριο της Πρυτανείας, γράφοντας:
«Ξέρει κανείς πού ακριβώς βρίσκεται αυτό το παλιό έργο; Σας το λέω… κι αυτό φεύγει.»
Ήταν ένα σήμα κινδύνου για τα οθωμανικά και πολυπολιτισμικά κατάλοιπα της Κομοτηνής που χάνονται μέσα στο χρόνο. Ο ίδιος πίστευε πως η μνήμη της πόλης δεν πρέπει να σβήσει, γιατί κουβαλά τις ιστορίες όλων όσοι έζησαν εδώ — Ελλήνων, Τούρκων, Πομάκων, Εβραίων.
Η ματιά του στα γεγονότα και η “γέφυρα των λαών”
Η γραφή του δεν περιοριζόταν στην τοπική ειδησεογραφία.
Το 2013, υπέγραψε το ρεπορτάζ της παρουσίασης του βιβλίου του δημοσιογράφου Βαγγέλη Παπαδόπουλου για τον τότε Τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στην Κομοτηνή.
Με εκείνη την ανταπόκριση ανέδειξε κάτι που χαρακτήριζε πάντα το βλέμμα του: την αναζήτηση του διαλόγου, ακόμη και μέσα στις διαφορές.
Ανέδειξε τις φωνές Ελλήνων πανεπιστημιακών και δημοσιογράφων που έβλεπαν τον Ερντογάν όχι μόνο πολιτικά, αλλά ως φαινόμενο πίστης και κοινωνικής ανόδου, φωτίζοντας το πώς δύο λαοί μπορούν να κοιτάξουν ο ένας τον άλλον με λιγότερη προκατάληψη και περισσότερη κατανόηση.
Η άλλη του πλευρά: σκίτσο και καρικατούρα
Ο Χατιπόγλου δεν ήταν μόνο ρεπόρτερ· ήταν και καρικατουρίστας, ένας παρατηρητής του ανθρώπινου προσώπου με ευαισθησία και χιούμορ.
Είχε εκδώσει ένα άλμπουμ με σκίτσα του, στα οποία αποτύπωνε με απλότητα την καθημερινότητα της Θράκης — από το καφενείο της γειτονιάς ως την πολιτική σάτιρα.
Ο Μεχμέτ Χατιπόγλου έφυγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου νοσηλευόταν για θεραπεία, και θα ταφεί στην Κομοτηνή, τη γενέτειρά του, εκεί όπου άρχισε και ολοκλήρωσε τη δημοσιογραφική του διαδρομή.
Η απουσία του αφήνει ένα κενό σιωπηλό αλλά γεμάτο μνήμη — το ίδιο μνήμη που εκείνος πάλευε να σώσει μέσα από τις λέξεις και τις εικόνες του.
Ήταν ένας δημοσιογράφος που δεν έψαχνε πρωτοσέλιδα, αλλά μαρτυρίες που ενώνουν σε έναν τόπο που τις έχει ανάγκη.
📍 Ρεπορτάζ – επιμέλεια: Νίκος Αρβανίτης, RodopiPress
