ΥΠΕΝ: Σε Δημόσια Διαβούλευση η Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα – Το Νερό ως Ζήτημα Εθνικής Ασφάλειας και το Τέλος του Κατακερματισμού των ΔΕΥΑ
Σε μια καθοριστική κίνηση για τη θωράκιση των φυσικών πόρων της χώρας απέναντι στην κλιματική κρίση, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας θέτει για πρώτη φορά σε δημόσια διαβούλευση την «Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα».
Η νέα αυτή ολιστική πρωτοβουλία αναγνωρίζει πλέον το νερό όχι απλώς ως ένα δημόσιο αγαθό, αλλά ως στρατηγικό εθνικό πόρο και ζήτημα εθνικής ασφάλειας, συνδέοντάς το άμεσα με τη δημόσια υγεία, την επισιτιστική σταθερότητα και την κοινωνική συνοχή.
Η στρατηγική έρχεται να απαντήσει στις έντονες πιέσεις της λειψυδρίας, της παρατεταμένης ξηρασίας και των ακραίων πλημμυρικών φαινομένων, εισάγοντας ένα αυστηρό πλαίσιο διαχείρισης.
Κεντρικός στόχος είναι η αντιμετώπιση του διοικητικού κατακερματισμού των υφιστάμενων παρόχων υπηρεσιών ύδατος, προαναγγέλλοντας τη δημιουργία μεγαλύτερων, ισχυρότερων και θεσμικά θωρακισμένων σχημάτων μέσω ενοποιήσεων, ώστε να διασφαλιστεί η οικονομική βιωσιμότητα, η ψηφιοποίηση των δικτύων και η δίκαιη ανταποδοτικότητα προς τον πολίτη.
Οι 3 Κεντρικοί Πυλώνες της Στρατηγικής
-
Πυλώνας 1 – Εγγύηση Ζωής, Υγείας και Ευημερίας: Εξασφάλιση δίκαιης και αξιόπιστης πρόσβασης σε επαρκές και ποιοτικό νερό για όλους, με αυστηρό σεβασμό στη «φέρουσα ικανότητα» και την οικολογική ισορροπία κάθε περιοχής.
-
Πυλώνας 2 – Κλιματική Θωράκιση με Πρόληψη: Μετάβαση από τις αποσπασματικές παρεμβάσεις κατόπιν εορτής, σε έναν μόνιμο μηχανισμό πρόληψης, ετοιμότητας και διαχείρισης κινδύνων έναντι ακραίων φαινομένων.
-
Πυλώνας 3 – Σύγχρονη Ψηφιακή Διακυβέρνηση: Θεμελίωση των πολιτικών στην αξιόπιστη γνώση, την τηλεμετρία, τη διαφάνεια των παρόχων και την ικανότητα υλοποίησης έργων.
Οι 7 Στρατηγικοί Άξονες Πολιτικής
-
Διασφάλιση ποσοτικής και ποιοτικής επάρκειας των υδάτων.
-
Οικοδόμηση μιας κλιματικά ανθεκτικής κοινωνίας (διαχείριση ξηρασίας/πλημμυρών).
-
Οριζόντια διασύνδεση όλων των τομεακών πολιτικών του κράτους.
-
Συστηματική επένδυση στον ψηφιακό μετασχηματισμό και την τεχνολογία.
-
Βελτίωση της διακυβέρνησης με τη δημιουργία μεγαλύτερων παρόχων (συνενώσεις ΔΕΥΑ).
-
Οικονομική βιωσιμότητα των υπηρεσιών ύδατος με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης.
-
Ενεργός επιδίωξη διασυνοριακής συνεργασίας για τα κοινά υδάτινα συστήματα.
Επιχειρησιακή Στόχευση: Η στρατηγική δίνει απόλυτη προτεραιότητα στον περιορισμό της σπατάλης και την ορθολογική διαχείριση της ζήτησης, ειδικά στον τομέα της άρδευσης, ενώ εισάγει δυναμικά στον σχεδιασμό την επαναχρησιμοποίηση του νερού (ανακυκλωμένο νερό από βιολογικούς καθαρισμούς) και άλλες εναλλακτικές πηγές.
Σχόλιο Συντάκτη
Η θεσμοθέτηση μιας Εθνικής Στρατηγικής για τα Ύδατα αποτελεί μια ιστορική αναγκαιότητα που η κλιματική πραγματικότητα επέβαλε με τον πιο σκληρό τρόπο. Για δεκαετίες, η διαχείριση του νερού στην Ελλάδα βασιζόταν σε ένα μοντέλο ακραίου κατακερματισμού, με εκατοντάδες ΔΕΥΑ ανά την επικράτεια –πολλές εκ των οποίων οικονομικά χρεοκοπημένες, υποστελεχωμένες και ανήμπορες να περιορίσουν τις τεράστιες απώλειες των απαρχαιωμένων δικτύων τους.
Για την περιοχή της Θράκης και της Ροδόπης, η συζήτηση αυτή έχει διπλή, ζωτική σημασία. Από τη μία πλευρά, ο πρωτογενής μας τομέας, που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της τοπικής οικονομίας, εξαρτάται απόλυτα από την ορθολογική άρδευση και τη θωράκιση του υδροφορέα. Από την άλλη, η ρητή αναφορά της Στρατηγικής στην «ενεργό επιδίωξη διασυνοριακής συνεργασίας» αγγίζει άμεσα τα μεγάλα ποτάμια της περιοχής μας (Έβρος, Νέστος, ‘Αρδας), όπου η διαχείριση των υδάτων με τις γειτονικές χώρες αποτελεί πάγιο ζήτημα ασφάλειας και προστασίας από πλημμύρες.
Το νερό είναι πράγματι ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Η διαβούλευση αυτή πρέπει να οδηγήσει σε τολμηρές αποφάσεις: οι συνενώσεις των παρόχων πρέπει να γίνουν με γνώμονα την επιχειρησιακή επάρκεια και όχι τις τοπικιστικές σκοπιμότητες, ενώ οι επενδύσεις πρέπει να κατευθυνθούν άμεσα στην τηλεμετρία και τα έξυπνα δίκτυα. Δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια να χάνουμε ούτε μια σταγόνα.
Πηγή: Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας Επιμέλεια: RodopiPress
