ΔΕΠΥ: Μια Διαταραχή που «Μεγαλώνει» μαζί με τον Άνθρωπο – Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε
Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) δεν είναι μια «παιδική φάση» που περνάει με τον χρόνο, αλλά μια χρόνια νευροαναπτυξιακή κατάσταση που επηρεάζει σημαντικό μέρος του πληθυσμού και στην ενήλικη ζωή. Σε συνέντευξή της στο Πρακτορείο FM, η Δρ. Τερψιχόρη Κόρπα, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης ΔΕΠΥ, ξεκαθαρίζει το τοπίο γύρω από τη διαταραχή, καταρρίπτοντας μύθους και αναδεικνύοντας τις σύγχρονες θεραπευτικές προσεγγίσεις.
Η ΔΕΠΥ είναι γενετική και νευροβιολογική, επηρεάζοντας τη χημική επικοινωνία των νευρώνων στον εγκέφαλο. Ενώ στα παιδιά ο επιπολασμός αγγίζει το 5-7%, στους ενήλικες το ποσοστό διαμορφώνεται στο 2-5%. Αυτή η μείωση δεν σημαίνει απαραιτήτως ίαση, αλλά συχνά υποδηλώνει μια «ΔΕΠΥ σε ύφεση», όπου τα συμπτώματα αλλάζουν μορφή και το άτομο αναπτύσσει μηχανισμούς διαχείρισης που βελτιώνουν τη λειτουργικότητά του.
Βασικά Χαρακτηριστικά και Μορφές
-
Συνδυασμένος Υπότυπος: Εμφάνιση συμπτωμάτων απροσεξίας, υπερκινητικότητας και παρορμητικότητας ταυτόχρονα.
-
Υπότυπος Απροσεξίας: Κυριαρχεί η δυσκολία συγκέντρωσης, η οργάνωση και τα λάθη απροσεξίας, χωρίς εμφανή υπερκινητικότητα (συνηθέστερο σε μεγαλύτερες ηλικίες).
-
Συνοσηρότητα: Συχνά συνυπάρχει με τον αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας, ενώ το διαρκές στρες που προκαλεί συνδέεται με καρδιαγγειακά και γαστρεντερικά προβλήματα.
Η Σημασία της Θεραπείας
Η επιστημονική κοινότητα υπογραμμίζει ότι η σωστή φαρμακευτική αγωγή (όπως η μεθυλφαινιδάτη) σε συνδυασμό με ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις λειτουργεί προστατευτικά.
-
Μείωση Κινδύνων: Η θεραπεία μειώνει την πιθανότητα κατάθλιψης, άγχους, σχολικής αποτυχίας και χρήσης ουσιών.
-
Ασφάλεια: Μελέτες του 2026 επιβεβαιώνουν ότι τα φάρμακα δεν αυξάνουν τον κίνδυνο ψύχωσης.
-
Ψυχοκοινωνική Στήριξη: Τεχνικές διαχείρισης χρόνου και οργάνωσης βοηθούν το άτομο να «μάθει να ζει» με τις ιδιαιτερότητές του.
-
Πηγή: Συνέντευξη Δρ. Τερψιχόρης Κόρπα στην Τάνια Μαντουβάλου / Πρακτορείο FM (ΑΠΕ-ΜΠΕ). Επιμέλεια: Newsroom RodopiPress.
Η ΔΕΠΥ συχνά παρερμηνεύεται ως έλλειψη πειθαρχίας ή απλή “αφηρημάδα”, οδηγώντας σε κοινωνικό στιγματισμό τόσο των παιδιών όσο και των οικογενειών τους. Η επισήμανση της Δρ. Κόρπα ότι πρόκειται για μια νευροβιολογική πραγματικότητα είναι λυτρωτική για πολλούς γονείς. Στην εκπαιδευτική μας κοινότητα, η αποδοχή και η παροχή παράλληλης στήριξης δεν είναι “προνομοιακή μεταχείριση”, αλλά ηθική και νομική υποχρέωση για την ισότιμη ανάπτυξη κάθε παιδιού. Η ενημέρωση είναι το πρώτο βήμα για να μετατρέψουμε μια δυσκολία σε μια διαχειρίσιμη ιδιαιτερότητα.
