Στ. Παπασταύρου από Ουάσιγκτον: «Στο επίκεντρο της νέας γεωμετρίας της ενέργειας η Ελλάδα» – Συναγερμός για τη «Λερναία Ύδρα» της εργαλειοποίησης
Στις εργασίες της δεύτερης ημέρας του Διεθνούς Ενεργειακού Φόρουμ (Global Energy Forum) του Atlantic Council στην Ουάσιγκτον συμμετείχε ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου. Μιλώντας σε πάνελ για την ευρωπαϊκή ενεργειακή ανθεκτικότητα, μαζί με τον Κύπριο ομόλογό του, Μιχάλη Δαμιανό, ο Έλληνας Υπουργός παρουσίασε τον αναβαθμισμένο γεωστρατηγικό ρόλο της χώρας μας, η οποία αναδεικνύεται σε κρίσιμο κόμβο μεταφοράς ενέργειας και σταθερότητας για ολόκληρη την Ευρώπη.
Στο Φόρουμ, το οποίο συγκεντρώνει 1.900 συνέδρους από 87 χώρες, ο κ. Παπασταύρου εισήγαγε τον όρο «νέα γεωμετρία της ενέργειας», αναλύοντας τους άξονες πάνω στους οποίους κινείται η ελληνική διπλωματία:
-
Ο Κάθετος Διάδρομος: Η ιστορική αναστροφή των ροών φυσικού αερίου, που πλέον δεν ρέει από την Ανατολή προς τη Δύση, αλλά μεταφέρει αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) από τις ελληνικές υποδομές προς τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία.
-
Το Στρατηγικό Τρίγωνο: Η στενή συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, η οποία διευρύνεται σε τετραμερές σχήμα με τη συμμετοχή των ΗΠΑ (σχήμα 3+1).
-
Το East Med Gas Forum: Ένα διπλωματικό επίτευγμα όπου, όπως σημείωσε ο Υπουργός, εκπρόσωποι του Ισραήλ και της Παλαιστίνης κάθισαν στο ίδιο τραπέζι, αποδεικνύοντας ότι η ενέργεια μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα ειρήνης.
-
Ο Διαγώνιος Άξονας (IMEC): Ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης, που τοποθετεί την Ανατολική Μεσόγειο στην «καρδιά» του παγκόσμιου εμπορίου.
Συστημικός Κίνδυνος η Εργαλειοποίηση της Ενέργειας
Ο κ. Παπασταύρου χτύπησε καμπανάκι κινδύνου προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, τονίζοντας ότι η εργαλειοποίηση των ενεργειακών πόρων —είτε προέρχεται από τη Ρωσία (εισβολή στην Ουκρανία) είτε από το Ιράν (ένταση στα Στενά του Ορμούζ)— αποτελεί συστημική απειλή που δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή:
«Μάθαμε με τον δύσκολο τρόπο τον συστημικό κίνδυνο που συνεπάγεται η εργαλειοποίηση της ενέργειας από όπου κι αν προέρχεται. Η Ευρώπη πρέπει να παραμείνει ενωμένη, καθώς το φαινόμενο αυτό πλήττει άμεσα τόσο την παγκόσμια όσο και την περιφερειακή ασφάλεια.»
Διμερείς Επαφές, Κουβέιτ και το Ενεργειακό Κέντρο στο Χιούστον
Στο περιθώριο του φόρουμ, ο Υπουργός πραγματοποίησε μια σειρά από στρατηγικές συναντήσεις υψηλού επιπέδου:
-
Με τον Anatol Feygin (Cheniere): Συζήτηση με τον επικεφαλής του αμερικανικού κολοσσού παραγωγής και εξαγωγής LNG.
-
Με τον Karim Badawi (Υπουργό Πετρελαίου Αιγύπτου): Στο επίκεντρο βρέθηκαν η ηλεκτρική διασύνδεση GREGY (Ελλάδα-Αίγυπτος) και η ελληνική τεχνολογία δέσμευσης διοξειδίου του άνθρακα (CCS). Ο Αιγύπτιος Υπουργός αποδέχθηκε πρόσκληση να επισκεφθεί την Αθήνα τον Ιούλιο.
-
Επίσημο Δείπνο Atlantic Council: Παρουσία κορυφαίων αξιωματούχων των ΗΠΑ, όπως ο Jarrod Agen (συνεργάτης του Προέδρου Τραμπ) και ο Amos Hochstein (σύμβουλος του τ. Προέδρου Μπάιντεν). Στο δείπνο υπογραμμίστηκε η επιτυχία του ΔΕΣΦΑ, ο οποίος έχει αναλάβει τη λειτουργία του γιγαντιαίου τερματικού σταθμού Al-Zour LNG Terminal στο Κουβέιτ, ο οποίος λειτουργεί αδιάλειπτα παρά τις περιφερειακές συγκρούσεις.
Την Παρασκευή 11 Ιουνίου, ο Έλληνας Υπουργός μεταβαίνει μαζί με τον Αμερικανό ομόλογό του, Chris Wright, στο Χιούστον για την Υπουργική Συνεδρίαση «3+1», όπου θα υπογραφεί η ιδρυτική διακήρυξη του East Med Energy Center σε συνεργασία με το κορυφαίο Πανεπιστήμιο Rice.
-
Πηγή: Δελτίο Τύπου & Σημεία Τοποθέτησης Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας Newsroom / Επιμέλεια: RodopiPress.gr
Σχόλιο Συντάκτη
Για την περιοχή μας, την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, αυτή η «νέα γεωμετρία» δεν είναι μια θεωρητική άσκηση διπλωματίας που συζητείται στα σαλόνια της Ουάσιγκτον, αλλά μια ζωντανή οικονομική και στρατιωτική πραγματικότητα που εξελίσσεται δίπλα μας. Οι αγωγοί, οι διασυνδέσεις και οι υποδομές LNG που ξεκινούν από τη Θράκη αποτελούν πλέον τις βασικές «αρτηρίες» αυτής της νέας αρχιτεκτονικής. Ωστόσο, η ορθή επισήμανση του Υπουργού για τον συστημικό κίνδυνο της «εργαλειοποίησης της ενέργειας» (είτε από τη Μόσχα είτε από την Τεχεράνη στα Στενά του Ορμούζ) υπενθυμίζει ότι όσο κεντρικότερος γίνεται ο ρόλος μας σε αυτό το ενεργειακό σκάκι, τόσο περισσότερο εκτιθέμεθα στις παγκόσμιες γεωπολιτικές αναταράξεις. Η θωράκιση αυτών των υποδομών, από το Al-Zour του Κουβέιτ (που λειτουργεί υπό ελληνικό μάνατζμεντ) μέχρι τα δικά μας σύνορα, είναι το μεγάλο, σιωπηλό στοίχημα της επόμενης δεκαετίας.
