Η Κέλλυ Κελεκίδου «έσωσε» το Φεστιβάλ Κερασιού: Η μόνη εκδήλωση που άξιζε και συγκέντρωσε χιλιάδες κόσμου στους Ασωμάτους
Το 24ο Φεστιβάλ Κερασιού του Δήμου Ιάσμου ολοκληρώθηκε αφήνοντας μια έντονη γεύση αντίθεσης, με τη λαμπερή εμφάνιση της Κέλλης Κελεκίδου την τρίτη βραδιά να αποτελεί τη μοναδική ουσιαστική όαση σε μια κατά τα άλλα προβληματική και οργανωτικά απογυμνωμένη διοργάνωση.
Η δημοφιλής τραγουδίστρια, με μια εκρηκτική σκηνική παρουσία, κατάφερε να ξεσηκώσει χιλιάδες θεατές κάθε ηλικίας που πλημμύρισαν τους Ασωμάτους. Ήταν η μόνη στιγμή του τριημέρου που το Φεστιβάλ απέκτησε πραγματικό παλμό και μαζική προσέλευση, καθώς ο κόσμος ανταποκρίθηκε αποκλειστικά στο κάλεσμα της γνωστής ερμηνεύτριας, χαρίζοντας τη μοναδική αυθεντική επιτυχία στον θεσμό.
Ωστόσο, η εικόνα αυτή της «βιτρίνας» δεν στάθηκε ικανή να κρύψει το βαρύ παρασκήνιο και τα σοβαρά ελλείμματα των προηγούμενων ημερών. Η επίσημη έναρξη της Παρασκευής πνίγηκε στη βροχή και την πλήρη αδιαφορία του κοινού, με τη διοίκηση του Δημάρχου Τζανέρ Ιμάμ να δέχεται πυρά ότι μετέτρεψε τη γιορτή σε ένα «κλειστό» πολιτικό σόου φιλοπροξενικών παραγόντων, αποκλείοντας επίσημους θεσμούς όπως η Περιφέρεια ΑΜΘ και εντάσσοντας στο πρωτόκολλο παράνομες —βάσει της ελληνικής έννομης τάξης— οργανώσεις (ΤΕΝΚ, ΤΕΞ).
Παράλληλα, η επιτόπια καταγραφή ανέδειξε την παντελή απουσία των ίδιων των κερασοπαραγωγών, την έλλειψη βασικής σήμανσης και μια γενικότερη εικόνα άναρχου «μαχαλοπάζαρου» μικροπωλητών χωρίς καμία επιστημονική στήριξη για τους αγρότες, την ώρα που σοβαρές καταγγελίες εγείρονται για οικονομική αδιαφάνεια στις εισπράξεις των πάγκων και τον παράτυπο ορισμό της Αντιδημάρχου, Σιμπέλ Αλή, στην προεδρία του Πολιτιστικού Συλλόγου.
-
Πηγή / Προέλευση: Επιτόπιο ρεπορτάζ RodopiPress / Maronnews Επιμέλεια: Νίκος Αρβανίτης
Σχόλιο Συντάκτη
Ας είμαστε ειλικρινείς: αν δεν υπήρχε το επαγγελματικό φιλότιμο, η λάμψη και το αστείρευτο κέφι της Κέλλης Κελεκίδου, το φετινό Φεστιβάλ Κερασιού θα είχε καταγραφεί ως ένα απόλυτο οργανωτικό και επικοινωνιακό φιάσκο. Η γνωστή καλλιτέχνιδα πήρε στις πλάτες της μια ολόκληρη διοργάνωση και ήταν ο μοναδικός λόγος που ο κόσμος της Ροδόπης αποφάσισε να ανηφορίσει στους Ασωμάτους. Όμως, ένα ιστορικό Φεστιβάλ 24 ετών δεν μπορεί να επιβιώνει μόνο ως «σανίδα σωτηρίας» μέσω ακριβών συναυλιών. Όταν τα φώτα της σκηνής σβήνουν, μένει η σκληρή πραγματικότητα: ένα άναρχο υπαίθριο παζάρι, η απουσία των ίδιων των παραγωγών και μικροπολιτικά παιχνίδια κλειστού κυκλώματος που αποκόπτουν τον Ίασμο από την ελληνική πολιτεία. Το κεράσι του Γιακά χρειάζεται διαφάνεια, οργάνωση και αναπτυξιακό πλάνο, γιατί οι τραγουδιστές έρχονται και φεύγουν, αλλά τα προβλήματα του ντόπιου αγρότη παραμένουν.


















