Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Μια προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων και επικοινωνιακής εκμετάλλευσης μαθητών του Μειονοτικού Γυμνασίου-Λυκείου εκτυλίχθηκε τις τελευταίες ώρες, με αφορμή μια εκδήλωση (Iftar) που παρουσιάστηκε ως «κεντρικό γεγονός» από φιλοπροξενικούς κύκλους.
Ωστόσο, η πραγματικότητα πίσω από τις αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης απέχει σημαντικά από την εικόνα που επιχείρησε να φιλοτεχνήσει το τουρκικό προξενείο, αποκαλύπτοντας μια καλά στημένη επιχείρηση προπαγάνδας.
Η βιτρίνα και η πραγματικότητα: Στο κέντρο «ASBA» και όχι στο σχολείο
Ενώ η επίσημη ανάρτηση του προξενείου άφησε να εννοηθεί πως η εκδήλωση έλαβε χώρα εντός των επίσημων χώρων του σχολείου, τα δεδομένα από το ρεπορτάζ αναδεικνύουν μια τελείως διαφορετική εικόνα:
-
Η Τοποθεσία: Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο κέντρο «ASBA» στην περιοχή Θάμνα, και όχι εντός των κτιριακών εγκαταστάσεων του Μειονοτικού Γυμνασίου. Η επιλογή του συγκεκριμένου χώρου μακριά από το σχολικό περιβάλλον καταδεικνύει τον ιδιωτικό χαρακτήρα της σύναξης.
-
Περιορισμένη Συμμετοχή: Παρά την προσπάθεια να φανεί ως συλλογική δράση των τελειοφοίτων, στην πραγματικότητα παρευρέθηκαν μόνο 53 μαθητές, αριθμός που δεν αντιπροσωπεύει το σύνολο των μαθητών του σχολείου.
-
Μαθητικό «χαράτσι» για τη φιέστα: Το πλέον αξιοσημείωτο στοιχείο είναι ότι η εκδήλωση χρηματοδοτήθηκε από το υστέρημα των ίδιων των παιδιών και των γονέων τους. Οι μαθητές φέρονται να κατέβαλαν από την τσέπη τους το ποσό των 15 ευρώ έκαστος για να καλυφθεί το κόστος του δείπνου, το οποίο στη συνέχεια εργαλειοποιήθηκε για τη διπλωματική προβολή τρίτων.
Εργαλειοποίηση της νεολαίας
Η προσπάθεια εμφάνισης μιας ιδιωτικής πρωτοβουλίας λίγων μαθητών ως «θεσμικής» εκδήλωσης του σχολείου, με την παρουσία διπλωματικών αρχών, εντάσσεται στην πάγια τακτική ορισμένων κύκλων να παρεμβαίνουν στην εκπαιδευτική κοινότητα της Θράκης.
Η χρήση των νέων για τη δημιουργία ψηφιακού περιεχομένου προπαγάνδας, ειδικά όταν αυτοί καλούνται να καλύψουν και το κόστος της «φιλοξενίας» των προσκεκλημένων σε ιδιωτικά κέντρα όπως το «ASBA», προκαλεί έντονο προβληματισμό για τα όρια της εκμετάλλευσης της μαθητικής ιδιότητας.
