Ζεϊμπέκ κατά Υπουργείου: Η προβοκάτσια με τα μειονοτικά σχολεία, η Λωζάνη και το «παιχνίδι» του Προξενείου
Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης
Για ακόμη μία φορά, βρισκόμαστε μπροστά σε μια καλά ενορχηστρωμένη επιχείρηση τεχνητής έντασης στη Θράκη, με πρωταγωνιστή τον γνωστό για τις επιδόσεις του “ανεξάρτητο” βουλευτή του τέως ΣΥΡΙΖΑ και τέως Νέας Αριστεράς, Εγκάθετο Χουσεΐν Ζεϊμπέκ.
Η πρόσφατη κοινοβουλευτική ερώτηση του βουλευτή Ξάνθης σχετικά με τη μη εγγραφή δύο παιδιών στην πρώτη τάξη του Μειονοτικού Δημοτικού Σχολείου Ξάνθης, δεν αποτελεί μια απλή «ευαισθησία» για τα δικαιώματα των μαθητών. Αντιθέτως, συνιστά μια άκρως επιθετική πολιτική παρέμβαση, που επιχειρεί να παραβιάσει το γράμμα και το πνεύμα των διεθνών συνθηκών και της εσωτερικής έννομης τάξης, εξυπηρετώντας συγκεκριμένες, υποβολιμαίες ατζέντες.
Ο κ. Ζεϊμπέκ, ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία να νομιμοποιεί με την παρουσία του παρακρατικές, μη αναγνωρισμένες δομές της περιοχής (όπως η λεγόμενη «Ένωση Τούρκων Δασκάλων» που τελεί υπό την καθοδήγηση του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής), επιχειρεί τώρα να εργαλειοποιήσει την εκπαίδευση. Ποια είναι όμως η πραγματική νομική διάσταση και τι κρύβεται πίσω από το επικοινωνιακό πυροτέχνημα;
Το Νομικό Θεμέλιο της Μειονοτικής Εκπαίδευσης: Τι Σκόπιμα Παραβλέπουν;
Η μειονοτική εκπαίδευση στην Ελληνική Θράκη δεν αποτελεί ένα γενικό, παράλληλο εκπαιδευτικό σύστημα, ανοιχτό για οποιονδήποτε μουσουλμάνο διαμένει ή εγκαθίσταται στην περιοχή.
Πρόκειται για ένα αυστηρά καθορισμένο, ειδικό καθεστώς προστασίας που απορρέει από τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923. Το καθεστώς αυτό αφορά αποκλειστικά τη μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης, δηλαδή τον συγκεκριμένο πληθυσμό που εξαιρέθηκε ιστορικά από την ελληνοτουρκική ανταλλαγή.
Η ίδια η Συνθήκη (άρθρα 40, 41 και 45) ορίζει σαφώς τα δικαιώματα αυτά στη βάση της αμοιβαιότητας με τις μη μουσουλμανικές μειονότητες στην Τουρκία. Πουθενά στο κείμενο της Συνθήκης δεν αναφέρεται ότι τα μειονοτικά σχολεία είναι δομές γενικής χρήσης για κάθε μουσουλμάνο, ανεξαρτήτως της σχέσης του με την προστατευόμενη μειονότητα.
Η προσπάθεια του κ. Ζεϊμπέκ να θολώσει αυτά τα όρια δεν είναι αθώα· στοχεύει στην αλλοίωση του ίδιου του χαρακτήρα του θεσμού.
Η Παγίδα των Μικτών Γάμων και η Ανυπαρξία Νομικού Κενού
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα δύο παιδιά προέρχονται από μικτό γάμο, όπου ο ένας γονέας ανήκει στη μειονότητα και ο άλλος είναι αλλοδαπός (υπήκοος τρίτης χώρας) μουσουλμανικού θρησκεύματος.
Η περίπτωση αυτή δεν αντιμετωπίζεται ρητά ούτε από τη Συνθήκη της Λωζάννης, ούτε από τον βασικό ρυθμιστικό νόμο της ελληνικής πολιτείας, τον Ν. 694/1977 («Περί Μειονοτικών Σχολείων Μουσουλμανικής Μειονότητας Δ. Θράκης»). Κατά συνέπεια, το ζήτημα είναι αμιγώς διοικητικό και ερμηνευτικό. Απαιτεί την κρίση των αρμόδιων αρχών της συντεταγμένης Πολιτείας και όχι τις απειλητικές κραυγές ενός βουλευτή που θυμάται το Σύνταγμα (επικαλούμενος τα άρθρα 4, 5, 13 και 16) μόνο όταν θέλει να δημιουργήσει εντυπώσεις.
Το Μεγάλο Ψέμα περί «Αποκλεισμού» από την Εκπαίδευση
Η ρητορική του κ. Ζεϊμπέκ και των γνωστών κύκλων που τον σιγοντάρουν, προσπαθεί να κατασκευάσει ένα αφήγημα περί «αποκλεισμού» των παιδιών από την παιδεία. Πρόκειται για ένα χονδροειδές ψέμα.
Κανένα παιδί στην Ελλάδα δεν στερείται το δικαίωμα στη μόρφωση. Η Ελληνική Πολιτεία παρέχει δημόσια, δωρεάν εκπαίδευση σε όλα τα παιδιά που διαμένουν στη χώρα, ανεξαρτήτως θρησκεύματος, καταγωγής ή υπηκοότητας. Τα συγκεκριμένα παιδιά έχουν πλήρη και άμεση πρόσβαση στο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας. Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν θα μορφωθούν, αλλά αν πληρούν τις αυστηρές προϋποθέσεις υπαγωγής σε ένα ειδικό καθεστώς θετικής διάκρισης.
Συμπέρασμα: Η Απάντηση του Υπουργείου Πρέπει να Είναι Αμείλικτη
Το Υπουργείο Παιδείας καλείται τώρα να απαντήσει στην κοινοβουλευτική ερώτηση. Η απάντηση της Αθήνας δεν πρέπει να αφήσει περιθώρια για παρερμηνείες ή υποχωρήσεις.
Η Θράκη δεν μπορεί να γίνεται πεδίο για επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, εσωτερική κατανάλωση και εξυπηρέτηση φιλοπροξενικών σχεδιασμών που επιδιώκουν τη «διεθνοποίηση» ανύπαρκτων προβλημάτων.
Η εφαρμογή του διεθνούς και εθνικού δικαίου δεν γίνεται με πολιτικές κορώνες· γίνεται με πίστη στη νομιμότητα και θωράκιση της θεσμικής κανονικότητας της περιοχής.
Πηγή: rodopipress.gr Επιμέλεια: Νίκος Αρβανίτης
Σχόλιο Συντάκτη: Η μεθοδευμένη προσπάθεια του Χουσεΐν Ζεϊμπέκ να μετατρέψει ένα καθαρά νομικό-διοικητικό ζήτημα σε μείζον πολιτικό θέμα, αποκαλύπτει τη βαθιά περιφρόνησή του για τη θεσμική πραγματικότητα της Θράκης. Όταν ένας βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου προτιμά να λειτουργεί ως ιμάντας μεταφοράς των προξενικών επιδιώξεων και να δημιουργεί τεχνητές εντάσεις πάνω στις πλάτες ανήλικων μαθητών, η Πολιτεία οφείλει να απαντά αμείλικτα, βάσει του νόμου. Το δικαίωμα στην εκπαίδευση είναι ιερό και εξασφαλισμένο για όλους στα δημόσια σχολεία. Τα προνομιακά, ειδικά καθεστώτα, όμως, έχουν σαφή όρια και δικαιούχους. Κάθε προσπάθεια αυθαίρετης διεύρυνσής τους θα μας βρίσκει απέναντι.
